Art. 247 Ordynacji podatkowej
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Brzmienie przepisu
Art. 247.
§ 1. Organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która:
1) została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości;
2) została wydana bez podstawy prawnej;
3) została wydana z rażącym naruszeniem prawa;
4) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną;
5) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie;
6) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały;
7) zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa;
8) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą.
§ 2. Organ podatkowy odmawia stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy nie mogłoby nastąpić z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68, art. 70 lub art. 118.
§ 3. Odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji w przypadku wymienionym w § 2, organ podatkowy w rozstrzygnięciu stwierdza, że decyzja zawiera wady określone w § 1, oraz wskazuje okoliczności uniemożliwiające stwierdzenie nieważności decyzji.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 622.
Brzmienie obowiązuje od 11 maja 2026.
W bazie mamy 12 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 14 stycznia 2005.
Po dacie stanu prawnego tego tekstu jednolitego (21 kwietnia 2026) ustawa była nowelizowana 2 razy. Nie każda nowelizacja dotyczy tego artykułu, ale nie możemy tego przesądzić automatycznie, więc mówimy o tym wprost.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 477 orzeczeń, które powołują art. 247. Poniżej 15 najnowszych.
-
Podatnicy zaskarżyli decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego umarzającą postępowanie w sprawie podatku od nieruchomości, twierdząc, że organ błędnie uznał istnienie przeszkody prawnej wynikającej z art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując, że SKO niewłaściwie zastosowało wskazany przepis, przyjmując nieuprawnioną tezę o przywróceniu mocy pierwotnej decyzji ustalającej zobowiązanie po stwierdzeniu nieważności decyzji ją wygaszającej.
-
Właściciel nieruchomości kwestionował decyzję podatkową, zarzucając organowi rażące naruszenie prawa przez wydanie jej wobec wszystkich współwłaścicieli łącznie, a nie pojedynczo. Sąd oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że art. 247 Ordynacji podatkowej wymaga stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, czyli wyraźnej i oczywistej sprzeczności treści decyzji z przepisem. W ocenie sądu brak było takiej sprzeczności, gdyż przepis dotyczący oznaczenia strony w decyzji nie determinuje statusu strony postępowania ani sposobu kierowania decyzji do współwłaścicieli.
-
Spółka zaskarżyła decyzje organów podatkowych odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego, wskazując na rażące naruszenie prawa przez organy. Sąd uchylił zaskarżone decyzje, uznając, że organy błędnie zastosowały art. 247 Ordynacji podatkowej, nie dostrzegając rażącego naruszenia prawa przy wydaniu decyzji o zabezpieczeniu.
-
Syndyk masy upadłości żądał zgody na wypłatę środków z rachunku technicznego, czego organy podatkowe odmówiły, ignorując prawomocne orzeczenie sądu upadłościowego. Sąd stwierdził nieważność tych decyzji, wskazując, że działanie organów stanowi rażące naruszenie prawa, co stanowi podstawę do zastosowania art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej.
- I SA/Bk 302/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku 25 stycznia 2023
Skarżący żądał stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej, powołując się na rażące naruszenie prawa przez organ w zakresie pełnomocnictwa i doręczeń. Sąd oddalił skargę, uznając, że nie zachodzą przesłanki z art. 247 Ordynacji podatkowej, w tym rażącego naruszenia przepisów czy skierowania decyzji do osoby niebędącej stroną. Organ uznał, że ewentualne wady doręczenia mogłyby być przedmiotem wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności decyzji.
- I SA/Gd 1001/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku 10 stycznia 2023
Strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej w ramach nadzwyczajnego trybu stwierdzenia jej nieważności, jednak organ odmówił wszczęcia postępowania z powodu przekroczenia ustawowego terminu. Sąd oddalił skargę, wskazując, że skoro postępowanie nie zostało skutecznie wszczęte, organ nie prowadził merytorycznej analizy okoliczności, o których mowa w art. 247 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji brak było podstaw do rozstrzygania o wstrzymaniu wykonania decyzji, a wniosek uznano za bezprzedmiotowy.
-
Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji podatkowych z powodu rażącego naruszenia prawa, jednak sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając wniosek za spóźniony. Sąd wyjaśnił, że art. 247 Ordynacji podatkowej stanowi podstawę do badania wyłącznie przesłanek rażącego naruszenia prawa wynikającego z treści decyzji, a nie całości okoliczności sprawy.
- I FSK 641/22 Naczelny Sąd Administracyjny 21 września 2022
Podatnik żądał stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, powołując się na rażące naruszenie prawa. Organ odmówił wszczęcia postępowania, powołując się na art. 249 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ wcześniejszy wyrok sądu administracyjnego prawomocnie oddalił skargę na tę decyzję. Sąd uznał, że prawomocne oddalenie skargi stanowi formalną przeszkodę dla wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności, chyba że wniosek opiera się na przesłance z art. 247 § 1 pkt 4 tej ustawy.
- I SA/Gl 1354/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach 15 lutego 2022
Prokurator zaskarżył decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej, argumentując, że wydanie jej po upływie terminu przedawnienia stanowi rażące naruszenie prawa. Sąd uznał, że pominięcie kwestii przedawnienia nie spełnia kryteriów rażącego naruszenia prawa, gdyż nie tworzy ono oczywistej sprzeczności z treścią przepisu. W tym kontekście art. 247 Ordynacji podatkowej został zinterpretowany jako wymagający jasnego i niedwuznacznego przekroczenia normy, którego w tym przypadku nie stwierdzono.
-
Spadkobierca żądał stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od spadków i darowizn wydanej po terminie przedawnienia, powołując się na rażące naruszenie prawa. Sąd oddalił skargę kasacyjną organu, uznając, że przyjęcie wadliwej interpretacji przepisów prowadzące do naruszenia zasad praworządności stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3 o.p.
- I SA/Wr 55/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu 05 października 2021
Podatniczka żądała stwierdzenia nieważności decyzji o wymiarze podatku, powołując się na rażące naruszenie prawa przez oparcie rozstrzygnięcia na niezgodnych z rzeczywistością danych ewidencyjnych. Sąd oddalił skargę, uznając, że wada musi tkwić w samej decyzji, a nie w błędach ewidencji, które nie stanowią rażącego naruszenia prawa materialnego. W tym kontekście art. 247 Ordynacji podatkowej został zinterpretowany tak, że przesłanka nieważności wymaga oczywistej sprzeczności treści decyzji z przepisami, czego w tym przypadku nie stwierdzono.
- I FSK 1645/19 Naczelny Sąd Administracyjny 21 września 2021
Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji podatkowej, powołując się na jej skierowanie do podmiotu niebędącego stroną, co naruszało art. 247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Sąd oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że tryb ten służy wyłącznie eliminacji decyzji dotkniętych najpoważniejszymi wadami, a nie ponownemu rozpatrywaniu sprawy. Organ nie naruszył przepisu, gdyż w momencie wydania decyzji nie miał wiedzy o przekształceniu spółki, a w wyniku tej operacji zachowana została tożsamość podmiotowa, co wykluczało uznanie decyzji za nieważną.
-
Podatnik żądał stwierdzenia nieważności decyzji określającej przybliżone kwoty podatku VAT i zabezpieczenia, powołując się na rażące naruszenie prawa. Sąd oddalił skargę, uznając, że organy podatkowe słusznie odmówiły stwierdzenia nieważności decyzji, gdyż nie zaistniała żadna z przesłanek wskazanych w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej, w tym rażące naruszenie prawa.
- III SA/Gl 224/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach 13 maja 2021
Sąd uchylił decyzję ZUS odmawiającą umorzenia składek, stwierdzając jej nieważność z powodu rażącego naruszenia prawa. Organ błędnie zastosował art. 154 k.p.a. do zmiany decyzji, która była już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia sądowego. Sąd wskazał, że art. 247 Ordynacji podatkowej stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, co miało zastosowanie w niniejszej sprawie.
- III SA/Wa 126/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 08 kwietnia 2021
Podatnik zaskarżył decyzję ustalającą podatek od nieruchomości, twierdząc, że nie był jego podatnikiem, a organ pominął art. 247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej dotyczący skierowania decyzji do osoby niebędącej stroną. Sąd oddalił skargę, uznając, że przesłanka nieważności decyzji na podstawie tego przepisu nie zaistniała, a organ słusznie oparł się na informacjach złożonych przez skarżącego.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.