Art. 233 Ordynacji podatkowej
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Brzmienie przepisu
Art. 233.
§ 1. Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:
1) utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji albo
2) uchyla decyzję organu pierwszej instancji: a) w całości lub w części – i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję – umarza postępowanie w sprawie, b) w całości i sprawę przekazuje do rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej instancji, jeżeli decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, albo
3) umarza postępowanie odwoławcze.
§ 2. Organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
§ 3. Samorządowe kolegium odwoławcze uprawnione jest do wydania decyzji uchylającej i rozstrzygającej sprawę co do istoty jedynie w przypadku, gdy przepisy prawa nie pozostawiają sposobu jej rozstrzygnięcia uznaniu organu podatkowego pierwszej instancji. W pozostałych przypadkach samorządowe kolegium odwoławcze uwzględniając odwołanie, ogranicza się do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 622.
Brzmienie obowiązuje od 11 maja 2026.
W bazie mamy 12 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 14 stycznia 2005.
Po dacie stanu prawnego tego tekstu jednolitego (21 kwietnia 2026) ustawa była nowelizowana 2 razy. Nie każda nowelizacja dotyczy tego artykułu, ale nie możemy tego przesądzić automatycznie, więc mówimy o tym wprost.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 710 orzeczeń, które powołują art. 233. Poniżej 15 najnowszych.
-
Spółka zaskarżyła decyzję organu odwoławczego uchylającą decyzję określającą podatek od nieruchomości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając jej nieważność, ponieważ organ II instancji naruszył art. 233 Ordynacji podatkowej. Przepis ten wymaga, by decyzja kasacyjna była wydana wyłącznie przy braku wyczerpania niezbędnego postępowania dowodowego, którego w tym przypadku nie było, a organ powinien rozstrzygnąć sprawę merytorycznie.
-
Spółka zaskarżyła wyrok sądu I instancji oddalający skargę na decyzję organu celnego dotyczącą klasyfikacji towaru i długu celnego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzut naruszenia art. 233 Ordynacji podatkowej za bezzasadny, gdyż przepis ten adresowany jest wyłącznie do organów administracji, a nie do sądów, i nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej bez powiązania z innymi naruszeniami prawa.
-
Sąd uchylił wyrok sądu pierwszej instancji, który zakazał łączenia w jednej decyzji uchylenia części decyzji organu podatkowego z przekazaniem jej do ponownego rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej pozwala na uchylenie decyzji obejmującej kilka okresów rozliczeniowych w całości, co obejmuje sytuację, gdy uchylenie dotyczy tylko jednego z tych okresów, a pozostałe są rozliczane w ramach tej samej decyzji.
-
Skarżący domagali się umorzenia postępowania podatkowego dotyczącego opodatkowania gruntów rolnych, na których prowadzono działalność gospodarczą polegającą na wydobyciu torfu. Sąd oddalił skargę, uznając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo skorzystało z uprawnienia wynikającego z art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia było uzasadnione koniecznością przeprowadzenia postępowania dowodowego w celu ustalenia okoliczności faktycznych mających wpływ na wynik sprawy.
-
Spółka zaskarżyła postanowienie o przedłużeniu blokady rachunku bankowego, kwestionując podstawę prawną oraz okoliczności faktyczne. Sąd oddalił skargę, uznając, że zastosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia jest dopuszczalne, choć organy wskazywały na ryzyko obejścia sztywnych ram czasowych przewidzianych dla tej instytucji.
-
Podatnik zaskarżył decyzję organu podatkowego dotyczącą wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych, zarzucając dyskryminujące traktowanie. Sąd oddalił skargę, uznając, że zastosowanie art. 233 Ordynacji podatkowej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej było prawidłowe, a przeprowadzona wykładnia prawa nie stanowiła nierównego traktowania w porównaniu z innymi osobami.
-
Organ podatkowy odmówił umorzenia postępowania, uznając, że zastosowanie środka egzekucyjnego przerwało bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego. Sąd uchylił decyzję organu, stwierdzając naruszenie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej przez niezastosowanie przepisu do sytuacji, w której zobowiązanie uległo przedawnieniu, co czyniło postępowanie bezprzedmiotowym i wymagało jego umorzenia.
-
Organ podatkowy uchylił decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, nakazując przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie wartości darowizny. Sąd uznał, że zastosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej w celu obejścia zakazu orzekania na niekorzyść strony oraz ponownej oceny kwestii już rozstrzygniętych w prawomocnym wyroku stanowi naruszenie zasady związania oceną prawną.
- I SA/Po 483/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu 16 grudnia 2022
Spółka kwestionowała ustalenie wyższej stawki podatku od nieruchomości dla lokali niemieszkalnych, twierdząc, że nie są one wykorzystywane do działalności gospodarczej. Sąd oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo zastosowały art. 233 § 1 ust. 1 Ordynacji podatkowej, nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów przy ustalaniu faktu potencjalnego wykorzystania obiektów na cele zarobkowe.
- I SA/Kr 1089/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie 01 grudnia 2022
Spółka kwestionowała decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, który przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, powołując się na art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej z powodu braku dowodów pozwalających ocenić instrumentalność postępowania karno-skarbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że organ drugiej instancji miał prawo do takiego działania, skoro kwestia ta nie była badana na pierwszym szczeblu, a zasada dwuinstancyjności wymagała jej merytorycznego rozpatrzenia przez właściwy organ.
-
Skarżący zaskarżył decyzję organu podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług, domagając się uchylenia wyroku sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 Ordynacji podatkowej. Sąd wskazał, że przepis ten wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części przed ponownym rozpatrzeniem sprawy, co organ spełnił, oceniając dotychczas zebrany materiał dowodowy.
-
Marynarz zaskarżył decyzję organu podatkowego odmawiającą ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, powołując się na zwolnienie wynikające z konwencji polsko-norweskiej. Sąd oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że podatnik nie uprawdopodobnił spełnienia warunków do zastosowania art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, gdyż nie pracował na statku eksploatowanym w międzynarodowym transporcie morskim przez norweskie przedsiębiorstwo.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.