Interpretacje podatkowe z omówieniem

Sprzedaż lokalu mieszkalnego, który był wykorzystywany w działalności gospodarczej i od którego odliczono podatek VAT, skutkuje obowiązkiem dokonania jednorazowej korekty tego podatku w wysokości jednej dziesiątej jego łącznej kwoty, co organ uznał za prawidłowe.

Podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur za zakup produktów i usług weterynarycznych związanych z utrzymaniem koni, ponieważ są one wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT w ramach prowadzonej działalności rolniczej. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając istnienie bezpośredniego związku nabywanych usług z czynnościami opodatkowanymi, co wyklucza zastosowanie ograniczeń w odliczeniu.

Podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu, ponieważ nabywane towary i usługi są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając brak podstaw do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony oraz do zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy.

Zwrot z tytułu odsetek za otrzymaną pożyczkę nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co oznacza, że nabywca nie ma obowiązku naliczenia i zapłaty tego podatku od wypłaconego wynagrodzenia. Oznaczenie tej czynności jako usługi opodatkowanej nie generuje jednak zobowiązania podatkowego, ponieważ korzysta ona ze zwolnienia z VAT, pod warunkiem że pożyczkodawca nie wybrał opcji opodatkowania tych usług.

Realizacja projektu adaptacyjnego finansowanego ze środków zewnętrznych, w ramach której nabywane towary i usługi nie są wykorzystywane do czynności odpłatnych ani nie generują przychodów, nie stanowi czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na ten cel, ponieważ brak jest związku tych zakupów z działalnością gospodarczą podlegającą opodatkowaniu.

Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu. Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, potwierdzając, że skoro inwestycja służy zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty lokalnej i jest udostępniana nieodpłatnie, a więc nie jest wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych, warunki do dokonania odliczenia nie zostały spełnione.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, co oznacza, że w przedmiotowej sprawie podatnik nie uzyskał korzystnego rozstrzygnięcia w zakresie dotyczącym pytań oznaczonych numerami 1 i 2.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, co oznacza, że planowana sprzedaż działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Transakcja ta nie będzie traktowana jako czynność wykonywana w ramach działalności gospodarczej, lecz jako zwykłe wykonywanie prawa własności w sferze prywatnej.

Podatnik nie ma prawa do stosowania przedstawionego we wniosku sposobu rozliczenia podatku VAT po likwidacji jednostki budżetowej i przejęciu jej zadań przez urząd gminy. Organ wskazał, że jako następca prawny, podatnik jest obowiązany do ustalenia ostatecznego prewspółczynnika VAT za rok likwidacji, obliczenia korekty podatku naliczonego odrębnie dla każdej z jednostek oraz wykazania tej korekty w rozliczeniu za pierwszy okres rozliczeniowy roku następnego.

Podatnik ma prawo do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 60 dni od złożenia rozliczenia, pod warunkiem że w danym okresie rozliczeniowym nie dokonał żadnych czynności opodatkowanych na terytorium kraju, a jedynie świadczył usługi poza terytorium Polski na rzecz podmiotów zagranicznych. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe w zakresie uznania prawa do zwrotu VAT w trybie skróconym dla podatnika prowadzącego wyłącznie działalność eksportową usług.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych dokumentujących nabycie towarów i usług wykorzystywanych do czynności opodatkowanych, nawet jeżeli zostały one wystawione wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, wskazując, że brak użycia KSeF nie stanowi negatywnej przesłanki do utraty prawa do odliczenia, o ile faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze i spełnia pozostałe warunki ustawowe.

Podatnik nie ma prawa do obniżenia należnego podatku VAT przez wystawienie faktury korygującej, ponieważ transakcja została prawidłowo opodatkowana krajową stawką 23% jako sprzedaż krajowa. Organ uznał, że brak oświadczenia nabywców o zamiarze wywozu pojazdu w terminie 14 dni uniemożliwia zastosowanie stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu.

Sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ oddanie jej w dzierżawę stanowi odpłatne świadczenie usług, co spełnia definicję działalności gospodarczej i nadaje wnioskodawcy status podatnika. Organ uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe, wskazując, że czynność ta nie może być traktowana jako zbycie majątku osobistego, lecz jako dostawa towaru przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, co oznacza, że nie będzie on miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z realizacją projektu. Wynika to z faktu, że wytworzone w ramach przedsięwzięcia materiały nie będą służyć sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, a projekt nie generuje przychodów z odpłatnych usług, co pozbawia nabyte zasoby związku ze sprzedażą uprawniającego do odliczenia.

Nieodpłatne przekazanie kontrahentom elementów ekspozycyjnych, które po zakończeniu współpracy mają być zwracane, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ organ uznał tę czynność za nieodpłatne świadczenie usług na cele związane z działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie musi rozliczać tej transakcji jako odpłatnego świadczenia usług ani dokonywać korekt podatku naliczonego.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych. Oznacza to, że podatnik nie może pomniejszyć kwoty podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ realizowane zadanie publiczne nie wiąże się z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, potwierdzając, że sprzedaż własnoręcznie wykonanych wyrobów drewnianych, w tym lamp stołowych, na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej nie wymaga stosowania kas rejestrujących. Zwolnienie to obejmuje zarówno sprzedaż stacjonarną, jak i wysyłkową, pod warunkiem że wartość sprzedaży na rzecz tych odbiorców nie przekroczy w danym roku podatkowym kwoty 20 000 zł.

Sprzedaż przez wnioskodawcę nieruchomości niezabudowanej, która stanowi teren budowlany, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie spełnia warunków do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe w zakresie wniosku, że czynność ta nie korzysta ze zwolnienia od podatku.

Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu wydatków poniesionych na realizację projektu, ponieważ nie spełnia warunku wykorzystania nabywanych towarów i usług do czynności opodatkowanych. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W związku z realizacją projektu mającego na celu ochronę przyrody, którego efekty nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług niezbędnych do jego wdrożenia. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając brak podstaw do odliczenia podatku naliczonego ze względu na brak związku tych nabytków ze sprzedażą opodatkowaną.

Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na realizację projektów, ponieważ nabyte towary i usługi są wykorzystywane wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, co oznacza, że nie przysługuje mu również prawo do zwrotu różnicy podatku wynikającej z tych zakupów.

Świadczenie usług trychologicznych nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, ponieważ zawód trychologa nie jest uznany za zawód medyczny w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej. Oznacza to, że podatnik nie może stosować tego zwolnienia i musi opodatkować te usługi zgodnie z ogólnymi zasadami podatku od towarów i usług.

W związku z realizacją projektu przebudowy dróg gminnych, który stanowi zadanie własne gminy realizowane w ramach władztwa publicznoprawnego, organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe. Oznacza to, że gmina nie ma prawa do odliczenia ani zwrotu naliczonego podatku VAT, ponieważ nie działa w charakterze podatnika VAT w zakresie tych czynności i nie generuje przychodów ze sprzedaży opodatkowanej.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, co oznacza, że sprzedaż wyodrębnionej działki gruntowej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a transakcja musi zostać udokumentowana fakturą. Zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania, ponieważ przy nabyciu nieruchomości wnioskodawca miał prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z realizacją projektu, ponieważ nie zachodzi związek tych zakupów z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając, że brak dochodów oraz brak powiązania z obrotem opodatkowanym wykluczają możliwość odliczenia podatku naliczonego.

Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług wykorzystanych do realizacji inwestycji służących zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty w ramach zadań własnych gminy. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając brak podstaw do odliczenia podatku VAT, ponieważ nabyte towary i usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Organ uznał stanowisko podatnika za częściowo prawidłowe, potwierdzając, że transakcja nie stanowi dostawy z montażem, lecz składa się z oddzielnej dostawy towarów oraz usługi nadzoru, co oznacza obowiązek rozliczenia VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez nabywcę. Jednocześnie organ uznał za nieprawidłowe twierdzenie, że dostawca zagraniczny rozlicza podatek od usługi nadzoru nad montażem, wskazując, że w tym zakresie podatnikiem jest polski nabywca na podstawie mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur za zakup towarów i usług niezbędnych do realizacji projektu edukacyjnego. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając, że brak związku nabyć z czynnościami opodatkowanymi wyklucza możliwość skorzystania z tego uprawnienia.

Podatnik nie ma obowiązku opodatkowania usług transportu międzynarodowego towarów importowanych stawką podstawową, lecz może zastosować stawkę 0%, pod warunkiem posiadania dokumentów transportowych oraz dokumentów celnych potwierdzających wliczenie wartości tych usług do podstawy opodatkowania z tytułu importu. Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, potwierdzając, że spełnienie tych warunków uprawnia do opodatkowania świadczeń stawką zerową na podstawie przepisów o transporcie międzynarodowym.

Sprzedaż prawa własności nieruchomości gruntowych na rzecz użytkownika wieczystego nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług i nie podlega opodatkowaniu. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, wskazując, że przeniesienie prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel nastąpiło już w momencie ustanowienia użytkowania wieczystego przed dniem wejścia w życie przepisów VAT, a obecna transakcja jest jedynie zmianą tytułu prawnego bez skutków podatkowych.

Przychody ze świadczonych usług podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych po stawce 8,5%. Organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, wykluczając zastosowanie niższych stawek dla sprzedaży detalicznej oraz wykonywania leków recepturowych, ponieważ nie nabywa on towarów na własny rachunek, lecz pośredniczy w sprzedaży cudzych dóbr i świadczy usługi w zakresie handlu oraz usług.

Otrzymane przez podatnika środki pieniężne stanowią zwrot nadpłaconych rat kredytu i nie tworzą nowego przysporzenia majątkowego, dlatego nie podlegają opodatkowaniu jako przychód. Odsetki za opóźnienie wypłacone przez bank również nie podlegają opodatkowaniu, ponieważ dotyczą świadczeń zwrotnych, które same w sobie nie są przychodem podatkowym.

Podatnik nie ma obowiązku opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości w zakresie wydatków na roboty budowlane, wykończeniowe, instalacje oraz elementy trwale związane z budynkiem, które zostały uznane za wydatki na własne cele mieszkaniowe. Wobec spłat i nadpłat kredytu hipotecznego obowiązek ten powstaje, ponieważ organ uznał stanowisko podatnika w tym zakresie za nieprawidłowe.

Pracodawca nie ma obowiązku obliczania, pobierania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości dofinansowania udziału pracowników w wycieczce integracyjnej ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, jednak w konsekwencji rozstrzygnięcia pracownik nie staje się podatnikiem tego podatku, a płatnik nie ponosi obowiązków z tytułu poboru zaliczki.

Podatnik ma prawo wybrać opodatkowanie ryczałdem od przychodów ewidencjonowanych z prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe. Oznacza to, że świadczenie usług na rzecz byłego pracodawcy nie wyklucza tej formy opodatkowania, gdyż zakres czynności wykonywanych w ramach działalności nie jest tożsamy z czynnościami realizowanymi wcześniej w ramach stosunku pracy.

Sprzedaż odziedziczonego udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat od śmierci spadkodawcy nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ okres ten liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył spadkodawca, a w tej sprawie minął on już dawno temu. W konsekwencji podatnik nie ma obowiązku zapłaty podatku od przychodu z tytułu takiej odpłatnej zbycia.

Sprzedaż lokalu w 2026 roku, czyli przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego nabycia w 2022 roku, generuje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Kosztem uzyskania przychodu nie jest wartość rynkowa nieruchomości określona w akcie notarialnym, lecz wyłącznie faktycznie poniesione i udokumentowane wydatki na rzecz dożywotnika wynikające z umowy dożywocia, w tym opłaty notarialne oraz koszty pogrzebu.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za częściowo prawidłowe, co oznacza, że wpłaty dokonane z własnego rachunku bankowego mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, natomiast środki opłacone z konta ojca nie stanowią takiego kosztu. Oznacza to, że podatnik może pomniejszyć podstawę opodatkowania wyłącznie o te kwoty, które zostały pokryte z jego własnych zasobów majątkowych.

Organ uznał stanowisko podatnika za częściowo prawidłowe i częściowo nieprawidłowe w zakresie sposobu rozliczenia przychodów z najmu nieruchomości położonej w Hiszpanii. Wskazano, że podatnik nie jest zobowiązany do składania wniosku o stwierdzenie nadpłaty, pod warunkiem że zapłaci podatek w Hiszpanii do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym oraz złoży w tym samym terminie skorygowane zeznanie PIT-28 w Polsce, w którym uwzględni podatek zapłacony za granicą.

Wypłata przez bank kwoty dodatkowej w wysokości 41 000 zł na podstawie ugody nie stanowi dla podatnika przychodu podlegającego opodatkowaniu, ponieważ kwota ta mieści się w granicach spłaconych wcześniej rat kredytu i nie generuje trwałego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji podatnik nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od otrzymanej kwoty.

Świadczenia w postaci finansowania przez spółkę kosztów podróży służbowej menedżera, w tym paliwa, przejazdów, noclegów oraz dojazdów do siedziby firmy, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem że ich wartość nie przekracza limitów określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. W konsekwencji spółka nie ma obowiązku pobierania z tytułu tych świadczeń zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Podatnik ma obowiązek zastosować stawkę 5% do dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, co oznacza, że organ uznał jego stanowisko za prawidłowe. Koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową służącą wytworzeniu tych praw mogą być uwzględnione we wskaźniku Nexus, pod warunkiem zachowania bezpośredniego związku z konkretnymi prawami i dochodami z nich uzyskiwanymi.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, stwierdzając, że sprzedaż udziału w nieruchomości nie stanowi źródła przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że podatnik nie ma obowiązku opodatkowania tej transakcji, ponieważ dokonano jej po upływie pięcioletniego okresu od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości.

Podatnik może stosować do dochodów z przeniesienia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych stawkę podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 5%. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając, że tworzone oprogramowanie stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a jego wytworzenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik nie ma obowiązku opodatkowania przychodów ze świadczenia usług w zakresie doradztwa związanego z zarządzaniem strategicznym według stawki 8,5%, lecz musi stosować stawkę ryczałtu w wysokości 15%. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, wskazując, że przychody te mieszczą się w zakresie przepisów dotyczących stawki 15%.

Podatnik musi opodatkować w Polsce dochód z emerytury wypłacanej z Islandii, ponieważ po powrocie do kraju nabył w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy wynikający z przeniesienia centrum interesów życiowych. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, wskazując, że zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, świadczenie emerytalne podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji podatnika, jakim po zmianie miejsca zamieszkania jest Polska.

Wydatki na wymianę uszkodzonych elementów hali namiotowej na nowocześniejsze materiały, które przywróciły obiektowi pierwotną zdolność użytkową bez zmiany jego charakteru ani zwiększenia wartości, zostały uznane za koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia. Oznacza to, że podatnik może odliczyć całość poniesionych nakładów remontowych od dochodu w bieżącym okresie rozliczeniowym, a nie przez odpisy amortyzacyjne.

Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe w zakresie pytań oznaczonych numerami 1 oraz 3–5, co oznacza, że w tych aspektach organ nie wskazał na powstanie obowiązku podatkowego wynikającego z przedstawionego stanu faktycznego. Wobec pytania oznaczonego numerem 2 organ uznał odpowiedź za bezzasadną ze względu na jej zależność od odpowiedzi przeczącej do pytania pierwszego, pozostawiając tę kwestię bez rozstrzygnięcia merytorycznego.

Otrzymany zwrot środków nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ma charakter zwrotu nienależnie wpłaconych własnych środków, a nie definitywnego przysporzenia majątkowego. W związku z brakiem przychodu na podatniku nie ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Rozliczenie dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci jest dopuszczalne, gdy w roku podatkowym dziecko zamieszkuje z jednym z rodziców, a ciężar jego wychowania i opieki spoczywa wyłącznie lub w przeważającym stopniu na tym rodzicu, nawet jeżeli drugi rodzic utrzymuje z dzieckiem kontakty. Fakt ten nie wyklucza prawa do preferencyjnego opodatkowania, o ile nie doszło do ustalenia opieki naprzemiennej, w związku z którą obydwojgu rodzicom przysługuje świadczenie wychowawcze.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, stwierdzając, że zwolnienie z podatku dotyczy wyłącznie części dochodu odpowiadającej wydatkom na nabycie gruntu pod budowę domu, podczas gdy wydatki na działki przeznaczone na drogę dojazdową i część zieloną nie uprawniają do zastosowania ulgi. W konsekwencji wnioskodawca musi opodatkować różnicę między całkowitym dochodem ze sprzedaży a kwotą wolną, która jest iloczynem tego dochodu a udziałem wydatków na cele mieszkaniowe w całości przychodu.

Ponieważ pierwszy przychód został osiągnięty w kwietniu 2024 roku, a oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem złożono po upływie ustawowego terminu do 20 maja tegoż roku, podatnik nie ma prawa do stosowania tej formy opodatkowania w bieżącym roku podatkowym. W konsekwencji dochody z tej działalności muszą być opodatkowane na ogólnych zasadach, czyli według skali podatkowej.

Otrzymanie przez podatnika kwoty z tytułu ugody z bankiem w sprawie kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ wypłacona suma mieści się w kwotach wcześniej wpłaconych przez kredytobiorcę i nie powoduje powstania dodatkowego przysporzenia majątkowego.

Sprzedaż przez syndika masy upadłości połowy udziału w nieruchomości nabytej do majątku wspólnego małżonków w 2012 roku nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ transakcja ta nie następuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz dokonana zostanie po upływie pięcioletniego terminu, licząc od końca roku kalendarzowego nabycia. Wobec powyższego nabywca nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego z tytułu tej czynności.

Podatnik nie ma obowiązku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych części przychodu wynikającej z umorzenia wierzytelności kredytowej przeznaczonej na zakup lokalu mieszkalnego, natomiast zobowiązany jest do zapłaty podatku od części umorzonej wierzytelności odpowiadającej kwocie przeznaczonej na nabycie garażu.

Podatnik ma prawo do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2019 i 2020 na zasadach przewidzianych dla rodzica samotnie wychowującego dziecko, mimo że w okresie zawieszenia działalności gospodarczej nie osiągnął przychodów z tego tytułu. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając, że oświadczenie o zmianie formy opodatkowania złożone przed upływem terminu do składania zeznania rocznego jest skuteczne również w przypadku braku przychodów w danym roku podatkowym.

Wydatki spełniające definicję kosztów uzyskania przychodów, udokumentowane fakturami wystawionymi poza systemem KSeF, mogą być zaliczane do kosztów podatkowych. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając, że prawo do zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a nie od formy dokumentu.

Zatrzymane zyski netto wypracowane w okresie opodatkowania ryczałtem i przeznaczone na kapitał zapasowy nie podlegają opodatkowaniu w momencie zakończenia stosowania tej formy rozliczenia, lecz podatek dochodowy od osób prawnych będzie należny dopiero w chwili ich faktycznej dystrybucji wspólnikom. Oznacza to, że w dniu wyjścia z ryczałtu podatnik nie ma obowiązku uregulowania jakiejkolwiek kwoty tytułem podatku od niewypłaconych środków.

W przypadku wierzytelności z tytułu nieściągalnego kredytu, której nieściągalność została udokumentowana postanowieniem sądu o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości oraz postanowieniem komornika o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, że koszt uzyskania przychodów może zostać rozpoznany w dacie odpisania tej wierzytelności jako nieściągalnej z ewidencji pozabilansowej.

Przychody z najmu budynków opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym zgodnie z art. 24b ustawy o CIT wchodzą w skład zsumowanych przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, które są podstawą do obliczenia limitu odliczania kosztów finansowania dłużnego z art. 15c tej ustawy. Oznacza to, że podatnik musi uwzględnić te przychody przy weryfikacji, czy nie przekroczył progu uprawniającego do pełnego odliczenia wydatków na odsetki i inne koszty finansowania.

Po stronie Spółki nie powstaje przychód z tytułu otrzymania aportu w postaci udziału w nieruchomości, który w całości zostanie przekazany na kapitał zakładowy. Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, potwierdzając, że wartość taka nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca nie ma obowiązku opodatkowania dochodu z tytułu nieuznania za koszty uzyskania przychodów wynagrodzeń doradców transakcyjnych i prawnych oraz usług due diligence i dokumentacji w zakresie pośredniej sprzedaży udziałów w spółce jedynego wspólnika, jednakże w pozostałym zakresie transakcji koszty te mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, stwierdzając, że wskazanie w zawiadomieniu złożonym w marcu 2023 r. okresu opodatkowania rozpoczynającego się w 2022 r. uniemożliwia uznanie tej czynności za skuteczny wybór ryczałtu od dochodów spółek od 1 stycznia 2024 r. Oznacza to, że podatnik nie nabył prawa do stosowania tej formy opodatkowania w planowanym terminie, co skutkuje obowiązkiem rozliczania dochodów na zasadach ogólnych.

Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, co oznacza, że wypłaty należności objętych opinią o stosowaniu preferencji nie wlicza się do progu 2 000 000 złotych, a tym samym podatnik nie ma obowiązku składania oświadczenia ani uzyskiwania dodatkowej opinii, jeżeli kwoty płatności nieobjętych opinią nie przekraczają tej kwoty.

Na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek obliczenia, pobrania i wypłacenia podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 20% od wynagrodzenia należnego kanadyjskiemu podmiotowi za nabyte usługi prawne, księgowe oraz związane z rejestracją spółki i notaryzacją dokumentów. Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, co oznacza, że wskazane czynności nie podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, co oznacza, że w przypadku wypłaty odsetek na rzecz banku będącego rzeczywistym właścicielem tych środków, podatnik nie ma obowiązku pobrania polskiego podatku u źródła. Jest to możliwe, ponieważ spełnione zostały warunki umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w tym brak zakładu w Polsce oraz posiadanie przez bank ważnego certyfikatu rezydencji i oświadczenia o statusie rzeczywistego właściciela.

Wnioskodawca, jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, może skorzystać ze zwolnienia podatkowego od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, co oznacza, że uzyskane w ramach inwestycji wsparcie nie podlega opodatkowaniu. Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, potwierdzając prawo do zastosowania ww. zwolnienia w zakresie dotyczącym nowej inwestycji objętej decyzją o wsparciu.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, co oznacza, że planowana transakcja zbycia części zasobów związanych z trzema liniami produktowymi spełnia warunki uznania jej za przeniesienie całości lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a tym samym nie rodzi obowiązku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w momencie jej dokonania.

W przypadku naliczenia kar umownych oraz wypłaty rekompensat za szkody czy rekultywację terenu, organ uznał, że wydatki te nie stanowią dochodów z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, ponieważ wynikają ze stosunków cywilnoprawnych i są powiązane z istotą prowadzonej działalności. Oznacza to, że opisane płatności nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Organ uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe, wskazując, że w przypadku pobierania prowizji w kryptowalutach za pośrednictwo w ich wymianie, podatnik jest uprawniony do ujęcia kosztów uzyskania przychodów w momencie otrzymania tych walut. Oznacza to, że koszt ten stanowi wartość uzyskanych od użytkowników walut wirtualnych w dacie ich otrzymania, równą wartości usługi, za którą dokonano pobrania prowizji.

Wypłata przez spółkę komandytową zysków wypracowanych przed dniem objęcia reżimu podatku dochodowego od osób prawnych nie stanowi przychodu dla wspólnika będącego osobą prawną, ponieważ dochody te zostały już opodatkowane na jego poziomie w okresie transparentności podatkowej spółki. Organ uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając, że przedmiotowe wypłaty nie są traktowane jako dywidendy i nie wiążą się z obowiązkiem pobrania podatku u źródła.

W związku z planowanym połączeniem odwrotnym, w którym wartość rynkowa nabytego majątku nie przekracza wartości emisyjnej udziałów przydzielonych wspólnikom, organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, co oznacza, że w tej sytuacji nie powstaje przychód podatkowy na podstawie przepisów o zyskach kapitałowych.

Organ uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe, co oznacza, że koszty usług zewnętrznych zleconych na rzecz projektu badawczo-rozwojowego nie mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi. Ponieważ nabyte usługi nie mieszczą się w katalogu wymienionym w art. 18d ust. 2-3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik nie ma prawa do ich odliczenia od podstawy opodatkowania.

Zwrot podatku od czynności cywilnoprawnych za nabyty udział w nieruchomości nie przysługuje, ponieważ organ uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Skutkuje to obowiązkiem opodatkowania całej transakcji, a nie tylko części odpowiadającej współnabywcy niespełniającemu warunków zwolnienia, co wynika z faktu, że jeden ze współwłaścicieli posiadał już wcześniej prawo własności lokalu mieszkalnego.

Zakup lokalu mieszkalnego w Polsce nie korzysta ze zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych, co skutkuje obowiązkiem uiszczenia tego podatku przez nabywcę. Organ uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe, wskazując, że posiadanie wcześniej prawa do lokalu mieszkalnego na terenie Ukrainy wyklucza zastosowanie ulgi, niezależnie od faktu, że była to pierwsza taka nieruchomość nabywana w Polsce.

Zakup nowej nieruchomości mieszkalnej nie podlega zwolnieniu z podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ organ uznał, że wcześniejszy budynek stanowił budynek mieszkalny jednorodzinny, mimo jego złego stanu technicznego i braku decyzji nakazującej rozbiórkę w momencie nabycia w drodze darowizny. Wnioskodawca nie spełnia zatem warunku osoby, której w dniu sprzedaży nie przysługiwało prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego, co skutkuje obowiązkiem uiszczenia podatku w stawce 2%.

Sprzedaż nieruchomości między stronami będącymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług, która podlega opodatkowaniu tym podatkiem, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, co oznacza, że nabywca nie ma obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych od tej transakcji.

Obowiązek uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży na nabywcy, niezależnie od ewentualnej rezygnacji sprzedających ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. Organ uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe, wskazując, że wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie znajduje zastosowania, ponieważ sprzedaż nieruchomości nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Podatnikowi nie ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych przy nabyciu lokalu mieszkalnego, ponieważ organ uznał, że wcześniejszy obiekt na Białorusi miał charakter budynku rekreacji indywidualnej i nie spełniał definicji nieruchomości mieszkalnej, co pozwala na skorzystanie ze zwolnienia dla pierwszego nabycia.

W związku z udzieleniem pożyczki pieniężnej członkowi zarządu organ uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, wskazując, że obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży wyłącznie na biorącym pożyczkę, a nie na pożyczkodawcy. Spółka jako podmiot udzielający środków nie miała więc obowiązku opodatkowania tej transakcji ani składania deklaracji PCC.

Wniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki komandytowej w formie aportu stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych według stawki 0,5%. Podstawę opodatkowania ustala się na podstawie wartości wkładu wskazanej przez wspólników w umowie spółki, a nie na podstawie wartości rynkowej określonej zgodnie z ogólnymi zasadami wyceny.

Zakup prawa własności lokalu mieszkalnego przez osobę fizyczną, której małżonek posiadał budynek mieszkalny jednorodzinny nieoddany do użytkowania oraz dziedziczone udziały w nieruchomościach mieszkalnych, podlega zwolnieniu z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Pobrana przez notariusza kwota podatku stanowi nadpłatę, co uprawnia nabywcę do ubiegania się o jej zwrot na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.

Obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych nie powstaje, ponieważ organ uznał stanowisko wnioskodawcy za częściowo prawidłowe, uznając za nieprawidłową tezę o obowiązku zapłaty podatku przy braku statusu podatnika VAT u sprzedającego, a za prawidłową tezę o braku obowiązku podatkowego w sytuacji, gdy sprzedaż jest opodatkowana VAT.

Po stronie podatnika nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn ani obowiązek złożenia zgłoszenia SD-Z2 w związku z przystąpieniem do spółki jawnej i zmianą umowy spółki. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, stwierdzając, że nabycie praw wspólnika nastąpiło na mocy czynności korporacyjnych i wniesienia wkładu, a nie tytułem darowizny, która nie została zawarta.

Nabycie przez podatnika środków pieniężnych w formie darowizny, które w chwili jej dokonania znajdowały się na terytorium Ukrainy, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce, ponieważ nabywca nie posiada obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając, że status UKR nie jest równoznaczny z miejscem stałego pobytu w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, co oznacza, że nie może on skorzystać ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn. Środki pieniężne podlegają opodatkowaniu, ponieważ nie zostały przelane bezpośrednio na rachunek obdarowanego, lecz na konto osoby trzeciej, co nie spełnia warunków udokumentowania otrzymania darowizny określonych w ustawie.

Podatnikowi nie spoczywa obowiązek zgłaszania otrzymanych darowizn na druku SD-Z2, ponieważ w dniu ich nabycia ani on, ani darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając, że spełnienie tych warunków wyłącza opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn nabycia środków pieniężnych.

Środki pieniężne przekazywane przez matkę na pokrycie czesnego za studia oraz kosztów terapii psychologicznej nie stanowią darowizny, lecz realizację ustawowego obowiązku alimentacyjnego wobec dziecka, które nie jest w stanie samodzielnie pokryć swoich usprawiedliwionych potrzeb. Otrzymane kwoty na opłaty za gaz oraz najem garażu nie generują obowiązku podatkowego, ponieważ stanowią jedynie partycypację matki w kosztach, z których ona również korzysta.

Nabycie prywatnej emerytury na podstawie dyspozycji w razie śmierci złożonej przez zmarłego partnera nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, ponieważ nie stanowi tytułu wymienionego w katalogu zamkniętym art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, co oznacza, że nabywca ma obowiązek rozliczenia i zapłaty tego podatku od otrzymanej kwoty.

Przelew środków z konta podatnika na konto jego niepełnoletniego synu wykonany w wyniku pomyłki przy wpisywaniu numeru rachunku, a następnie niezwłoczny zwrot tych środków na konto podatnika nie stanowi darowizny, co oznacza brak obowiązku opodatkowania tej transakcji podatkiem od spadków i darowizn. W konsekwencji podatnik nie ma obowiązku składania zeznania SD-Z2 ani w zakresie nabycia środków przez syna, ani w zakresie zwrotu środków na konto podatnika.

Podatnik nie ma obowiązku posiadania odpisu postanowienia sądu o nabyciu spadku ani udokumentowania otrzymania środków pieniężnych na swoje konto przy składaniu zgłoszenia SD-Z2, a wartość nabytych środków pieniężnych należy wskazać na podstawie posiadanej wiedzy. W przypadku zmiany wartości znanego składnika majątkowego podatnik składa korektę zgłoszenia, natomiast w sytuacji poznania nowego składnika spadku, o którym wcześniej nie wiedział, ma obowiązek złożenia nowego, odrębnego zgłoszenia SD-Z2.

Nabywca nie ma obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn za nabycie majątku po matce pod warunkiem złożenia zgłoszenia nabycia na formularzu SD-Z2 w ustawowym terminie. Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdzając, że w okresie przejściowym po brexicie Wielka Brytania była traktowana jako państwo członkowskie UE, co pozwalało na skorzystanie ze zwolnienia dla zstępnych.