Art. 121 Ordynacji podatkowej
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Brzmienie przepisu
Art. 121.
§ 1. Postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
§ 2. Organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 622.
Brzmienie obowiązuje od 11 maja 2026.
W bazie mamy 12 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 14 stycznia 2005.
Po dacie stanu prawnego tego tekstu jednolitego (21 kwietnia 2026) ustawa była nowelizowana 2 razy. Nie każda nowelizacja dotyczy tego artykułu, ale nie możemy tego przesądzić automatycznie, więc mówimy o tym wprost.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 1435 orzeczeń, które powołują art. 121. Poniżej 15 najnowszych.
-
Spółka zaskarżyła interpretację indywidualną dotyczącą zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych otrzymanych rekompensat za wysokie ceny mediów. Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, stwierdzając błędną wykładnię przepisu o zwolnieniach oraz naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej przez organ, który nieodpowiednio odniósł się do powołanego przez wnioskodawcę orzecznictwa sądowego, co naruszało zasadę budzenia zaufania do organów podatkowych.
-
Podatnik kwestionował decyzję o zabezpieczeniu należności VAT, wskazując na brak dostępu do faktur przechowywanych w prokuraturze. Sąd uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie, uznając, że organy podatkowe mogą uzyskać dostęp do tych dokumentów, co nie wyklucza prawa do odliczenia podatku przy spełnieniu wymogów formalnych. W tym kontekście zastosowano art. 121 Ordynacji podatkowej, chroniąc zasadę zaufania podatnika do organów, które nie mogą przerzucać na niego negatywnych skutków własnych zaniechań w pozyskiwaniu dowodów.
-
Sąd uchylił decyzję organu podatkowego, uznając, że naruszył on art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez niewystarczające wyjaśnienie kwestii zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Brak rzetelnych ustaleń i zebrania dowodów w tym zakresie uniemożliwił prawidłowe określenie stanu faktycznego, co stanowiło istotne naruszenie przepisów postępowania.
-
Strona skarżąca kwestionowała ważność zawieszenia biegu terminu przedawnienia podatku, twierdząc, że organy podatkowe instrumentalnie wykorzystały wszczęcie postępowania karnego skarbowego, co naruszało zasadę zaufania do organów państwa. Sąd uznał, że brak w decyzji wyjaśnień dotyczących celowości takiego działania uniemożliwia ocenę zgodności z art. 121 Ordynacji podatkowej, co skutkowało uznaniem upływu terminu przedawnienia. W konsekwencji sąd uchylił zaskarżone decyzje podatkowe i umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym okresów, przed których przedawnieniem nie doszło do skutecznego zawieszenia biegu terminu.
-
Spółka zaskarżyła odmowę udostępnienia dokumentów wyłączonych z akt sprawy w postępowaniu podatkowym. Sąd uchylił zaskarżone postanowienia, stwierdzając naruszenie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez gromadzenie w aktach dokumentów bez znaczenia dla wyjaśnienia sprawy. Instytucja wyłączenia nie służy bowiem eliminacji zbędnych materiałów, co podważa zaufanie do organów podatkowych.
-
Sąd uchylił decyzję organu podatkowego dotyczącą zwrotu nadpłaty podatku VAT, uznając, że zawieszenie biegu przedawnienia na podstawie art. 121 Ordynacji podatkowej było nadmierne. Organ naruszył zasady proporcjonalności i pewności prawa, przedwcześnie zakwestionowawszy świadome uczestnictwo podatnika w karuzeli VAT bez wystarczających dowodów.
-
Spółka zaskarżyła decyzje organów podatkowych dotyczące zwrotu nadpłaty podatku VAT, argumentując, że organy błędnie oceniły jej działania jako oderwane od realiów rynkowych. Sąd uchylił zaskarżone decyzje, wskazując, że przekonanie urzędnika o braku profesjonalizmu podatnika jest niewystarczające, gdyż pracownik organu nie posiada wiedzy specjalistycznej w danej dziedzinie. W tym kontekście sąd powołał się na art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, podkreślając obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz umożliwiający skuteczną kontrolę sądową.
-
Spółka zaskarżyła decyzję organu podatkowego dotyczącą zwrotu nadpłaty podatku VAT, domagając się jej pełnej wypłaty. Sąd uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie, uznając, że organ naruszył art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, nie sporządzając uzasadnienia, które umożliwiłoby podatnikowi obronę praw oraz sądową kontrolę prawidłowości postępowania.
-
Skarżący kwestionował decyzję określającą podatek dochodowy, zarzucając organom naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej przez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania i niewyjaśnienie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia. Sąd oddalił skargę, uznając, że organy podatkowe prawidłowo zastosowały przepisy dotyczące nieistnienia rzeczywistego charakteru kosztów, a postępowanie spełniało wymogi jasności i przewidywalności wynikające z przywołanego artykułu.
-
Podatnik zaskarżył decyzje określające zobowiązanie w podatku akcyzowym za oleje silnikowe, zarzucając organom tendencyjne postępowanie i brak wyczerpującego ustalenia składu badanych substancji. Sąd uchylił zaskarżone decyzje oraz umorzył postępowanie, wskazując na naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej przez zmianę oceny dowodów na korzyść podatnika bez podania jasnych przyczyn, co naruszało zasadę budzenia zaufania do organów podatkowych.
-
Fundacja zaskarżyła interpretację indywidualną w przedmiocie opodatkowania usług zarządzania nieruchomościami, domagając się jej uchylenia. Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, stwierdzając naruszenie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez organ przez niewystarczające uzasadnienie rozstrzygnięcia, które uniemożliwiało wnioskodawcy zaufanie do organu i dostosowanie się do wytycznych.
-
Spółka kwestionowała decyzję organu podatkowego dotyczącą podatku od towarów i usług, powołując się na przedawnienie zobowiązania oraz instrumentalne prowadzenie postępowania karnego skarbowego. Sąd oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że umyślność czynu nie wpływa na bieg terminu przedawnienia, a naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej nie tworzy domniemania instrumentalności wszczęcia ścigania.
-
Podatnik zaskarżył decyzje organu podatkowego dotyczące podatku od towarów i usług, powołując się na przedawnienie zobowiązania. Sąd oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, potwierdzając uchylenie decyzji w zakresie części zobowiązania. Sąd zastosował art. 121 Ordynacji podatkowej, wskazując, że wadliwa czynność organu nie może wywoływać negatywnych skutków dla podatnika. Informacja o wszczęciu postępowania karnoskarbowego, oparta na błędnych danych, nie zawiesiła biegu terminu przedawnienia, a rozszerzenie przedmiotu postępowania wymagało wcześniejszego poinformowania podatnika przed upływem tego terminu.
-
Spółka kwestionowała ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego, zarzucając organom naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej przez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że organy podatkowe zebrały i oceniły materiał dowodowy wyczerpująco, co spełnia wymogi art. 121 § 1 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej dotyczące dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
-
Spółka zaskarżyła decyzje organów podatkowych odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji określającej przybliżoną kwotę zobowiązania w VAT i zabezpieczającej je na majątku podatnika. Sąd uchylił zaskarżone decyzje, uznając, że organ wykorzystał instytucję zabezpieczenia instrumentalnie, w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia, a nie w celu realnego zabezpieczenia wykonania zobowiązania. W tym kontekście sąd wskazał na rażące naruszenie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, podkreślając, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia zobowiązania nie usprawiedliwia gołosłownych twierdzeń ani działania sprzecznego z zasadą zaufania do organów podatkowych.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.