Art. 191 Ordynacji podatkowej
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Brzmienie przepisu
Art. 191. Organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 622.
Brzmienie obowiązuje od 11 maja 2026.
W bazie mamy 12 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 14 stycznia 2005.
Po dacie stanu prawnego tego tekstu jednolitego (21 kwietnia 2026) ustawa była nowelizowana 2 razy. Nie każda nowelizacja dotyczy tego artykułu, ale nie możemy tego przesądzić automatycznie, więc mówimy o tym wprost.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 1954 orzeczeń, które powołują art. 191. Poniżej 15 najnowszych.
-
Podatnik zaskarżył decyzję organu podatkowego dotyczącą określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego VAT oraz zabezpieczenia jego wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie, uznając, że organ naruszył zasady postępowania podatkowego przez błędne zastosowanie art. 191 Ordynacji podatkowej. Sąd wskazał, że organ podatkowy nie przeprowadził właściwego postępowania dowodowego i nie ocenił zebranego materiału dowodowego w sposób wszechstronny, co stanowiło naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów.
-
Sąd uchylił decyzję organu podatkowego, wskazując na naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej przez brak wyczerpujących ustaleń dotyczących zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania. Organ nie wyjaśnił jednoznacznie, czy spełnione zostały przesłanki przerwania przedawnienia, mimo posiadania dokumentów potwierdzających wszczęcie postępowania karnego skarbowego.
-
Spółka zaskarżyła decyzję organu podatkowego dotyczącą podatku od nieruchomości za infrastrukturę kolejek linowych. Sąd uchylił wyrok niższej instancji, stwierdzając, że jedynie podpory i fundamenty stanowią części składowe budynków, podczas gdy pozostałe elementy mogą być urządzeniami budowlanymi. Naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej wynikało z braku weryfikacji tych elementów, co wymusiło przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w celu uzupełnienia postępowania dowodowego.
-
Były członek zarządu zaskarżył decyzję o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, kwestionując jej ustalenia. Sąd uchylił decyzję, wskazując, że organ podatkowy naruszył art. 191 Ordynacji podatkowej, nie przeprowadzając dowodów mających na celu obalenie domniemania wiarygodności decyzji wymiarowej wobec spółki.
-
Spółka zaskarżyła decyzję organu podatkowego dotyczącą podatku VAT, argumentując, że organ nie przeprowadził należytego postępowania wyjaśniającego i oparł swoje wnioski na niewystarczających podstawach. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując, że swobodna ocena dowodów zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej wymaga wszechstronnego rozważenia całego materiału, w tym opinii biegłych, a nie tylko osobistego przekonania urzędnika.
-
Spółka zaskarżyła decyzje organów podatkowych dotyczące zwrotu nadpłaconego podatku VAT, kwestionując ich tezy o oderwaniu obrotu od realiów rynkowych. Sąd uchylił zaskarżone decyzje, wskazując, że samo przekonanie urzędnika o nierealności transakcji jest niewystarczające w świetle art. 191 Ordynacji podatkowej. Przepis ten wymaga bowiem oparcia oceny na całym materiale dowodowym, a pracownik organu nie dysponuje wiedzą specjalistyczną niezbędną do weryfikacji takich okoliczności.
-
Spółka zaskarżyła decyzję organu podatkowego dotyczącą zwrotu podatku VAT, kwestionując ustalenie świadomego udziału w oszustwie. Sąd uchylił decyzję, wskazując, że organ nie przeprowadził właściwego postępowania wyjaśniającego ani nie zlecił opinii biegłego w zakresie charakteru rynku. Art. 191 Ordynacji podatkowej zastosowano do oceny, że swobodna ocena dowodów przez organ musi opierać się na całym materiale, a nie na subiektywnym przekonaniu pracownika pozbawionego wiedzy specjalistycznej.
-
Skarżący kwestionował decyzję organu podatkowego dotyczącą wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych, twierdząc, że faktury VAT nie odzwierciedlały rzeczywistego przebiegu transakcji. Sąd oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo zastosowały art. 191 Ordynacji podatkowej, oceniając cały zebrany materiał dowodowy i stwierdzając, że sporne dokumenty nie potwierdzały rzeczywistego charakteru działalności gospodarczej.
-
Skarżąca kwestionowała decyzje organów podatkowych określające nadwyżkę podatku naliczonego do zwrotu, powołując się na nieprawidłowe prowadzenie ewidencji. Sąd uchylił zaskarżone decyzje, wskazując, że ocena dowodów na podstawie art. 191 Ordynacji podatkowej nie może prowadzić do arbitralnych ustaleń wykraczających poza zakres postępowania. Organ podatkowy naruszył przepisy, obciążając podatnika obowiązkiem tworzenia dodatkowych zestawień i wyciągając wnioski o niezaewidencjonowanej sprzedaży bez weryfikacji rozliczeń w kolejnych latach.
-
Podatnik zaskarżył decyzję organu podatkowego dotyczącą straty w podatku dochodowym, zarzucając organom dowolną ocenę dowodów i naruszenie zasad postępowania. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zakaz wszczęcia postępowania po upływie terminu nie dotyczy stwierdzenia nieprawidłowości, których wcześniej nie ujawniono. W tym kontekście art. 191 Ordynacji podatkowej został zinterpretowany jako nieblokujący ponownego ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku wcześniej ukrytych nieprawidłowości.
-
Spółka kwestionowała decyzję organu podatkowego dotyczącą dodatkowego zobowiązania podatkowego od VAT, zarzucając błędną ocenę dowodów. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że organy wyczerpująco rozpatrzyły materiał dowodowy, co spełnia wymogi art. 191 Ordynacji podatkowej.
-
Podatnicy kwestionowali decyzję organu podatkowego dotyczącą wysokości podatku dochodowego, zarzucając niewłaściwe potraktowanie dowodów. Sąd oddalił skargę, uznając, że organ prawidłowo ocenił materiał dowodowy, stosując się do art. 191 Ordynacji podatkowej. Sąd potwierdził, że swobodna ocena dowodów przez organ musi być wszechstronna, logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym, co w tym przypadku zostało spełnione.
-
Sąd oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, utrzymując w mocy wyrok sądu pierwszej instancji uchylający decyzję w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Organ skarżący zarzucał sądowi naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej przez błędną ocenę dowodów dotyczących pochodzenia środków pieniężnych przekazanych w darowiźnie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocena prawna sądu pierwszej instancji była prawidłowa, co oznacza, że wpłaty na rachunek nabywcy w ramach umowy deweloperskiej spełniają przesłanki zwolnienia podatkowego.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.