Art. 767 Kodeksu postępowania cywilnego
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Brzmienie przepisu
Art. 767.
§ 1. Na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności. Skargę rozpoznaje sąd właściwy ze względu na siedzibę kancelarii komornika. § 1[1]. Skarga nie przysługuje na zarządzenie komornika o wezwaniu do usunięcia braków pisma, na zawiadomienie o terminie czynności oraz na uiszczenie przez komornika podatku od towarów i usług.
§ 2. Skargę może złożyć strona lub inna osoba, której prawa zostały przez czynności lub zaniechanie komornika naruszone bądź zagrożone.
§ 3. Skarga na czynność komornika powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano, jak również wniosek o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem. § 3[1]. Skarga może być wniesiona na urzędowym formularzu. § 3[2]. O możliwości wniesienia skargi na urzędowym formularzu oraz o sposobie, w jaki jest on udostępniany, komornik poucza dłużnika przy pierwszej czynności egzekucyjnej, a także strony i uczestników obecnych podczas czynności dokonywanej poza kancelarią, chyba że czynność ta podlega zaskarżeniu skargą w formie ustnej. Komornik doręcza urzędowy formularz skargi na żądanie strony lub uczestnika, jeżeli urzędowego formularza skargi im nie doręczono. § 3[3]. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór i sposób udostępniania urzędowego formularza skargi, mając na względzie ustawowe wymagania przewidziane dla tego pisma, potrzebę zamieszczenia niezbędnych pouczeń co do sposobu wypełniania formularza, wnoszenia pisma i skutków niedostosowania go do ustawowych wymagań, a także konieczność bezpłatnego udostępniania formularzy w kancelariach komorniczych, siedzibach sądów oraz sieci Internet w formie pozwalającej na dogodną edycję treści formularza.
§ 4. Skargę wnosi się w terminie tygodniowym od dnia dokonania czynności, gdy strona lub osoba, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, była przy czynności obecna lub była o jej terminie zawiadomiona; w innych przypadkach – od dnia zawiadomienia o dokonaniu czynności strony lub osoby, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, a w braku zawiadomienia – od dnia powzięcia wiadomości przez skarżącego o dokonanej czynności. Skargę na zaniechanie przez komornika dokonania czynności wnosi się w terminie tygodniowym od dnia, w którym skarżący dowiedział się, że czynność miała być dokonana.
§ 5. Skargę wnosi się do komornika, który dokonał zaskarżonej czynności lub zaniechał jej dokonania. Komornik w terminie trzech dni od dnia otrzymania skargi sporządza uzasadnienie zaskarżonej czynności, o ile nie zostało ono sporządzone wcześniej, albo przyczyn jej zaniechania i przekazuje je wraz ze skargą i aktami sprawy do właściwego sądu, chyba że skargę w całości uwzględnia. O uwzględnieniu skargi komornik zawiadamia skarżącego oraz zainteresowanych, których uwzględnienie skargi dotyczy. § 5[1]. Do skargi na czynność komornika przepisów art. 132 § 1, 1[4] i 1[5] nie stosuje się.
§ 6. W przypadku stwierdzenia oczywistego naruszenia prawa przez komornika, sąd uwzględniając skargę, stosownie do okoliczności, może go obciążyć kosztami postępowania wywołanego skargą. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie stronom oraz komornikowi.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 468, zgodny z tekstem ujednoliconym Kancelarii Sejmu z 16 października 2026.
W bazie mamy 10 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 21 stycznia 2014.
Co wynika z przepisu
Na czynności komornika, a także na zaniechanie przez niego dokonania czynności, przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, z wyjątkiem zarządzenia komornika o wezwaniu do usunięcia braków pisma, zawiadomienia o terminie czynności oraz uiszczenia przez komornika podatku od towarów i usług (§ 1 i § 1[1]). Skargę rozpoznaje sąd właściwy ze względu na siedzibę kancelarii komornika (§ 1).
Skargę może złożyć strona lub inna osoba, której prawa zostały przez czynności lub zaniechanie komornika naruszone bądź zagrożone (§ 2). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano, jak również wniosek o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem (§ 3).
Skargę wnosi się w terminie tygodniowym od dnia dokonania czynności, gdy strona lub osoba, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, była przy czynności obecna lub była o jej terminie zawiadomiona; w innych przypadkach od dnia zawiadomienia tej strony lub osoby o dokonaniu czynności, a w braku zawiadomienia od dnia powzięcia wiadomości przez skarżącego o dokonanej czynności. Skargę na zaniechanie przez komornika dokonania czynności wnosi się w terminie tygodniowym od dnia, w którym skarżący dowiedział się, że czynność miała być dokonana (§ 4).
Skargę wnosi się do komornika, który dokonał zaskarżonej czynności lub zaniechał jej dokonania. Komornik w terminie trzech dni od dnia otrzymania skargi sporządza uzasadnienie zaskarżonej czynności, o ile nie zostało ono sporządzone wcześniej, albo przyczyn jej zaniechania i przekazuje je wraz ze skargą i aktami sprawy do właściwego sądu, chyba że skargę w całości uwzględnia (§ 5).
W jakim terminie składa się skargę na czynność komornika?
Według art. 767 § 4 KPC w terminie tygodniowym od dnia dokonania czynności, gdy strona lub osoba, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, była przy czynności obecna lub była o jej terminie zawiadomiona; w innych przypadkach od dnia zawiadomienia tej strony lub osoby o dokonaniu czynności, a w braku zawiadomienia od dnia powzięcia wiadomości przez skarżącego o dokonanej czynności. Skargę na zaniechanie przez komornika dokonania czynności wnosi się w terminie tygodniowym od dnia, w którym skarżący dowiedział się, że czynność miała być dokonana.
Gdzie składa się skargę na czynność komornika?
Według art. 767 § 5 KPC do komornika, który dokonał zaskarżonej czynności lub zaniechał jej dokonania. Rozpoznaje ją sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę kancelarii komornika (§ 1).
Objaśnienie przygotował zespół HWW na podstawie brzmienia przepisu. Opisuje regułę ogólną i nie zastępuje porady w konkretnej sprawie.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 230 orzeczeń, które powołują art. 767. Poniżej 15 najnowszych.
-
Dłużnik zaskarżył odmowę sporządzenia uzasadnienia postanowienia sądu oddalającego jego skargę na czynność komornika. Sąd odwoławczy uznał, że czynność ta nie kończy postępowania egzekucyjnego, co wyklucza możliwość zaskarżenia rozstrzygnięcia. W tym kontekście art. 767 k.p.c. został powołany jako podstawa prawna potwierdzająca, że zażalenie przysługuje wyłącznie w przypadkach zamknięcia egzekucji, a więc w niniejszej sprawie nie było ono dopuszczalne.
-
Wierzycielka zaskarżyła postanowienia komornika dotyczące ustalenia i obciążenia dłużnika opłatą egzekucyjną. Sąd zmienił zaskarżone postanowienia, korygując wysokość opłaty stosunkowej oraz całkowitych kosztów egzekucji i obciążając nimi dłużnika. Jednocześnie sąd sprostował oczywistą omyłkę pisarską oraz zasądził od dłużnika zwrot kosztów postępowania zażaleniowego na rzecz wierzycielki.
- III Cz 844/18 Sąd Okręgowy w Gliwicach 15 października 2020
Dłużnik zaskarżył postanowienie sądu oddalające jego skargę na czynności komornika dotyczące ustalenia wysokości opłaty egzekucyjnej i zwrotu wydatków. Sąd Okręgowy uznał, że przeszkoda do wydania orzeczenia ustała po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie o plan podziału, a komornik prawidłowo obliczył należne opłaty i wykazał poniesione koszty. Sąd oddalił zażalenie dłużnika, uznając zaskarżone postanowienie za prawidłowe.
- III Cz 1000/19 Sąd Okręgowy w Gliwicach 14 lipca 2020
Wierzyciel zaskarżył czynność komornika dotyczącą obciążenia go opłatą egzekucyjną, powołując się na naruszenie zasad bezpieczeństwa prawnego. Sąd uznał, że do skargi stosuje się art. 767 § 5 k.p.c., co wykluczyło jej odrzucenie jako spóźnionej, a następnie rozstrzygnął merytorycznie, nakazując ponowne ustalenie kosztów zgodnie z dotychczasowymi przepisami.
- III Cz 1060/19 Sąd Okręgowy w Gliwicach 14 lipca 2020
Wierzyciel zaskarżył czynność komornika sądowego dotyczącą umorzenia postępowania egzekucyjnego i obciążenia go opłatą egzekucyjną. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie, nakazując komornikowi ponowne ustalenie kosztów egzekucji tak, aby obciążyć dłużnika opłatą stosunkową. Jednocześnie zasądził od dłużnika na rzecz wierzyciela zwrot kosztów postępowania skargowego i zażaleniowego.
-
Dłużnik zaskarżył czynność komornika, jednak sąd odrzucił tę skargę z powodu nieuiszczenia wymaganej opłaty sądowej po wezwaniu. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, wskazując, że art. 767 § 3 k.p.c. nakazuje odrzucenie nieopłaconej skargi na czynność komornika, co stanowiło podstawę do utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia sądu pierwszej instancji.
- III Cz 1581/19 Sąd Okręgowy w Gliwicach 16 czerwca 2020
Dłużniczka zaskarżyła postanowienie sądu oddalające jej skargę na czynności komornika dotyczące sprostowania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, uznając, że trudna sytuacja materialna dłużniczki nie wpływa na prawidłowość dokonanych czynności komorniczych. Nie obciążono dłużniczki kosztami postępowania ze względu na jej szczególnie trudną sytuację materialną.
-
Dłużnik zaskarżył czynność komornika dotyczącą zajęcia wynagrodzenia, co wymagało spełnienia wymogów formalnych skargi określonych w art. 767 § 3 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, stwierdzając, że dłużnik nie uiścił wymaganej opłaty sądowej w wyznaczonym terminie, co skutkowało zasadnym odrzuceniem skargi przez sąd pierwszej instancji.
- III Cz 1144/19 Sąd Okręgowy w Gliwicach 07 kwietnia 2020
Dłużnica zaskarżyła odmowę sporządzenia uzasadnienia postanowienia sądu oddalającego jej skargę na zajęcie wynagrodzenia przez komornika. Sąd Okręgowy uznał, że czynność ta nie kończy postępowania egzekucyjnego, więc postanowienie nie podlega zaskarżeniu i nie wymaga uzasadnienia. Oddalił zażalenie dłużniczki jako bezzasadne.
- III Cz 1514/19 Sąd Okręgowy w Gliwicach 07 kwietnia 2020
- III Cz 895/19 Sąd Okręgowy w Gliwicach 20 marca 2020
- III Cz 1031/19 Sąd Okręgowy w Gliwicach 04 marca 2020
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie warto przeczytać jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga każdą sprawę na jego tle.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym należy sprawdzić, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.