Przepisy / Kodeks postępowania cywilnego

Art. 233 Kodeksu postępowania cywilnego

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Brzmienie przepisu

Art. 233.

§ 1. Sąd ocenia wiarogodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.

§ 2. Sąd oceni na tej samej podstawie, jakie znaczenie nadać odmowie przedstawienia przez stronę dowodu lub przeszkodom stawianym przez nią w jego przeprowadzeniu wbrew postanowieniu sądu.

Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 468, zgodny z tekstem ujednoliconym Kancelarii Sejmu z 16 października 2026.

W bazie mamy 10 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 21 stycznia 2014.

Co wynika z przepisu

Sąd ocenia wiarogodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału (§ 1).

Na tej samej podstawie sąd ocenia, jakie znaczenie nadać odmowie przedstawienia przez stronę dowodu lub przeszkodom stawianym przez nią w jego przeprowadzeniu wbrew postanowieniu sądu (§ 2).

Na jakiej podstawie sąd ocenia dowody według art. 233 KPC?

Według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.

Co, jeśli strona wbrew postanowieniu sądu odmawia przedstawienia dowodu?

Sąd oceni na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, jakie znaczenie nadać takiej odmowie albo przeszkodom stawianym przez stronę w przeprowadzeniu dowodu (art. 233 § 2 KPC).

Objaśnienie przygotował zespół HWW na podstawie brzmienia przepisu. Opisuje regułę ogólną i nie zastępuje porady w konkretnej sprawie.

Orzeczenia powołujące ten przepis

W bazie HWW mamy 853 orzeczeń, które powołują art. 233. Poniżej 15 najnowszych.

III CK 48/05 Sąd Najwyższy, Izba Cywilna 12 października 2005
V CZ 62/14 Sąd Najwyższy w składzie 03 października 2014
V CZ 28/14 Sąd Najwyższy w składzie 16 kwietnia 2014
Ts 202/13 Trybunał Konstytucyjny 05 marca 2014
III SK 52/13 Sąd Najwyższy w składzie 20 lutego 2014
IV CZ 15/13 Sąd Najwyższy, Izba Cywilna 13 marca 2013
V CNP 37/12 Sąd Najwyższy, Izba Cywilna 07 lutego 2013
I UK 352/11 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 12 kwietnia 2012
Ts 112/11 Trybunał Konstytucyjny 28 marca 2012
II UK 298/11 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 15 marca 2012
III UK 62/11 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 26 stycznia 2012
Ts 89/11 Trybunał Konstytucyjny 16 listopada 2011
Ts 62/11 Trybunał Konstytucyjny 25 sierpnia 2011
I CSK 239/09 Sąd Najwyższy, Izba Cywilna 21 stycznia 2010
V CSK 266/09 Sąd Najwyższy, Izba Cywilna 03 grudnia 2009

Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga każdą sprawę na jego tle.

Inne przepisy tej ustawy

art. 98 art. 386 art. 189 art. 477 art. 102 art. 840 art. 391 art. 788

Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym należy sprawdzić, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.