Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z 29 października 2020, sygn. III Cz 430/20
Omówienie przygotowane przez HWW. Poniżej sentencja i fragmenty uzasadnienia ze zbioru urzędowego.
Co było sporne
Sporem było zagadnienie obowiązku sporządzania uzasadnienia postanowienia sądu rozpoznającego skargę na czynności komornika. Dłużnik zarzucał, że sąd pierwszej instancji błędnie uznał postanowienie o oddaleniu skargi za niezaskarżalne, co według niego wykluczało obowiązek jego uzasadnienia na podstawie art. 394 § 1 k.p.c. w zw. z art. 357 § 2 k.p.c.
Jak sąd rozstrzygnął
Sąd odwoławczy oddalił zażalenie dłużnika, utrzymując w mocy postanowienie Sądu Rejonowego odmawiające sporządzenia uzasadnienia orzeczenia oddalającego skargę na czynność komornika. Rozstrzygnięcie to wynika z faktu, że zaskarżona czynność komornika ma charakter incydentalny i nie kończy postępowania egzekucyjnego, co wyklucza możliwość jej zaskarżenia. W konsekwencji sąd nie miał obowiązku uzasadniania swojego postanowienia, a zażalenie dłużnika uznano za bezzasadne.
Droga rozumowania sądu
Sąd odwoławczy, oceniając materiał dowodowy oraz stan prawny sprawy, uznał, że czynność komornika w postaci wezwania do złożenia wyjaśnień ma charakter incydentalny i nie prowadzi do zakończenia całości postępowania egzekucyjnego. W oparciu o utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego, sąd przyjął wykładnię, zgodnie z którą obowiązek sporządzenia uzasadnienia dotyczy wyłącznie postanowień zaskarżalnych, czyli takich, które kończą postępowanie lub stanowią podstawę do zażalenia na podstawie przepisów szczególnych. Ponieważ oddalenie skargi na czynność komornika nie zamyka postępowania egzekucyjnego, a ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia, sąd pierwszej instancji słusznie odmówił sporządzenia uzasadnienia. Zaskarżone postanowienie zostało zatem uznane za wydane z poszanowaniem przepisów prawa procesowego, co stanowiło podstawę do oddalenia zażalenia jako bezzasadnego.
Co z tego wynika w podobnych sprawach
W sprawach dotyczących skarg na czynności komornika należy wykazać, że zaskarżone postanowienie sądu kończy postępowanie egzekucyjne lub wynika to z przepisu szczególnego, co jest warunkiem koniecznym do dopuszczenia zażalenia. Strona musi uwzględniać, że czynności incydentalne podejmowane w toku egzekucji, takie jak wezwanie do złożenia wyjaśnień, nie zamykają postępowania egzekucyjnego, a wydane w tej sprawie postanowienia sądu nie podlegają zaskarżeniu. W konsekwencji sąd nie ma obowiązku sporządzania uzasadnienia dla takich orzeczeń, co stanowi istotne ryzyko procesowe dla dłużnika oczekującego szczegółowego uzasadnienia decyzji kończącej jedynie postępowanie wywołane skargą na czynność komornika.
Czego z tego orzeczenia nie da się wyprowadzić
Rozstrzygnięcie zależy od faktu, że zaskarżona czynność komornika stanowiła jedynie działanie incydentalne w toku trwającego postępowania egzekucyjnego, a nie czynność kończącą to postępowanie. Z tego wyroku nie można wyprowadzić wniosku, że sąd ma obowiązek sporządzania uzasadnienia postanowienia oddalającego skargę na czynność komornika, gdy czynność ta nie zamyka egzekucji.
Powołane przepisy
Rola art. 767 KPC w tej sprawie
Przepis art. 767 k.p.c. stanowił podstawę do określenia dopuszczalności zaskarżenia postanowienia sądu w postępowaniu ze skargi na czynności komornika. Sąd odwoławczy powołał się na niego pomocniczo, wskazując, że zażalenie przysługuje wyłącznie w przypadkach wskazanych w ustawie, czyli gdy postanowienie kończy postępowanie egzekucyjne lub wynika to z regulacji szczególnej. Sporny element dotyczył oceny, czy wydane w sprawie postanowienie o oddaleniu skargi na wezwanie do złożenia wyjaśnień stanowi akt zaskarżalny; co ostatecznie zostało uznane za nieprawidłowe, doprowadziło do oddalenia zażalenia.
Inne orzeczenia o tych samych przepisach
Powiązanie idzie po artykule, który oba orzeczenia powołują. To nie znaczy, że sądy rozstrzygnęły tak samo.
Pełny tekst orzeczenia
Brzmienie pochodzi ze zbioru urzędowego i nie zostało przez nas zmienione.
Sygn. akt III Cz 430/20
POSTANOWIENIE
Dnia 29 października 2020 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia: Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
Sędziowie: Sądu Okręgowego Magdalena Balion-Hajduk
Sądu Okręgowego Marcin Rak
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 października 2020 r. w Gliwicach
sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Bielsku-
B.
przeciwko dłużnikowi
W. S.
o świadczenie pieniężne
ze skargi dłużnika na dokonane przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bielsku-Białej
M. R. (2)
w sprawie o sygn. akt komorniczych KMS 161/17 w dniu 5 października 2017r. wezwanie do złożenia wyjaśnień
na skutek zażalenia dłużnika
W. S.
od postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 21 maja 2019r., sygn. akt II Co 4235/17
postanawia:
oddalić zażalenie.
SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion-Hajduk
Sygn. akt III Cz 430/20
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Gliwicach
w postanowieniu z dnia 21 05 2019r. odmówił dłużnikowi
W. S.
sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 15 04 2019r., w którym oddalił skargę dłużnika na wezwanie go do złożenia wyjaśnień
w sprawie o sygn. akt KMS 161/17 przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bielsku-Białej
M. R. (2)
uznając, że jest to postanowienie niezaskarżalne, przez co nie podlega ono uzasadnieniu.
Orzeczenie zaskarżył
dłużnik
W. S.
,
który wnosił o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Gliwicach.
Zarzucał, że ferując zaskarżone orzeczenie naruszono przepisy prawa procesowego
tj. regulację
art. 394 § 1 k.p.c.
w zw. z
art. 357 § 2 k.p.c.
poprzez błędne przyjęcie,
że postanowienie o oddaleniu skargi na czynność komornika nie jest postanowieniem kończącym postępowanie.
Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Zagadnienie sporządzania uzasadnień postanowień wydanych przez sąd
w wyniku rozpoznania skargi na czynności komornika było przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, który w uchwale z dnia 20 11 2008 r. wydanej w sprawie o sygn. akt
III CZP 107/08
wyraził jednoznaczny pogląd prawny - Sąd odwoławczy go podziela - że
„sąd rejonowy uzasadnia postanowienie rozpoznające skargę na czynności komornika tylko wtedy, gdy podlega ono zaskarżeniu
(
art. 357 § 1 i 2 k.p.c.
w związku z
art. 13 § 2 k.p.c.
)”.
Stosownie do regulacji
art. 767
4
§ 1 k.p.c.
w postępowaniu egzekucyjnym zażalenie na postanowienie sądu wydane w postępowaniu ze skargi na czynności komornika przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie, tj. wtedy gdy wydane przez sąd postanowienie prowadzi do zakończenia postępowania egzekucyjnego
(
art. 394 § 1 k.p.c.
w związku z
art. 13 § 2 k.p.c.
; zob. uchwałę SN z dnia 28 listopada 1969 r., III CZP 83/69, OSNC 1970, nr 6, poz. 105 oraz postanowienie SN z dnia
15 kwietnia 1986 r., III CRN 40/86, OSPiKA 1987, z. 5–6, poz. 124) lub gdy wynika
to wprost z regulacji szczególnej.
W postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 15 04 2019r. oddalono skargę dłużnika na czynność komornika sądowego, polegającą na wezwaniu dłużnika
do złożenia wyjaśnień w sprawie o sygn. akt KMS 161/17.
Zaskarżona czynność komornika jest czynnością incydentalną, podjętą
przez Komornika w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego i wydane
przez Sąd Rejonowy postanowienie o zasadności skargi nie kończy postępowania egzekucyjnego (kończy tylko postępowanie sądowe wywołane skargą na czynności komornika, które jest jego integralną częścią).
Również żadna z obowiązujących ustaw, w tym także
Kodeks postępowania cywilnego
nie zawiera regulacji szczególnej przewidującej możliwość zaskarżenia tego postanowienia.
Nie podlega ono zatem zaskarżeniu i tym samym zgodnie ze wskazaną
w uchwale Sądu Najwyższego regulacją prawną Sąd Rejonowy nie ma obowiązku sporządzenia jego uzasadnienia.
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym postanowieniu,
co czyni zażalenie bezzasadnym w rozumieniu regulacji
art. 385 k.p.c.
w związku
z
art. 397 § 3 k.p.c.
i
art. 13 § 2 k.p.c.
, a to z jej mocy prowadziło
do jego oddalenia
Resumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe dlatego zażalenie dłużnika jako bezzasadne oddalono na mocy regulacji
art. 385 k.p.c.
w związku
z
art. 397 § 3 k.p.c.
i
art. 13 § 2 k.p.c.
SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion-Hajduk
Skąd pochodzi ten tekst. Orzeczenie zostało opublikowane przez sąd i pobrane ze zbioru urzędowego. Sądy anonimizują dane stron przed publikacją. Nie zmieniamy treści orzeczenia; własne jest wyłącznie omówienie powyżej. Źródło: wersja urzędowa.
Kancelaria nie prowadziła tej sprawy. Publikujemy orzeczenie w celach informacyjnych. Strona nie jest poradą prawną, a powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Omówienie powstało z użyciem narzędzi automatycznych na podstawie treści orzeczenia i celowo nie zawiera danych osobowych, kwot ani dat. Jeżeli znalazłeś w nim błąd albo swoje dane, napisz na biuro@hww.pl, usuniemy stronę.