Art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.
Brzmienie przepisu
Art. 156.
§ 1. Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która:
1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości;
2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa;
3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco;
4) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie;
5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały;
6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą;
7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.
§ 2. Nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w § 1, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1691.
Brzmienie obowiązuje od 03 grudnia 2025.
W bazie mamy 12 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 28 marca 1980.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 2001 orzeczeń, które powołują art. 156. Poniżej 15 najnowszych.
-
Klub sportowy kwestionował odmowę Ministra wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jest niezasadny, ponieważ nie wskazał rażąco naruszonych przepisów prawa materialnego ani nie powiązał go z podstawami orzekania Sądu I instancji.
-
Skarżący kwestionował długość okresu cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, twierdząc, że decyzja organu rażąco naruszała przepisy prawa materialnego, w tym art. 182 § 2 k.k.w. Sąd uchylił zaskarżone decyzje, uznając, że organ błędnie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. ze względu na rażące naruszenie prawa materialnego.
-
Skarżący kwestionował decyzję uznającą go za dłużnika alimentacyjnego, domagając się stwierdzenia nieważności aktu z powodu braku właściwości miejscowej organów. Sąd uznał, że miejscem zamieszkania było Leszno, co wykluczało podstawy do zastosowania art. 156 § 1 pkt 1 kpa i potwierdzało właściwość rozstrzygających instytucji.
-
Skarżąca domagała się stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej wydanej wobec osoby zmarłej, co sąd uznał za rażące naruszenie prawa, stanowiące podstawę do zastosowania art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone decyzje, wskazując, że rozstrzygnięcie wobec podmiotu nieposiadającego statusu strony obarczone jest wadą nieważności, chyba że przeszkadzają temu nieodwracalne skutki prawne.
-
Pracownik zaskarżył bezczynność pracodawcy w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd uznał, że organ musi badać wszystkie przesłanki z art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie tylko tę, której dotyczyło postępowanie. Oddalono skargę kasacyjną, potwierdzając obowiązek pełnej weryfikacji aktu w trybie nadzwyczajnym.
-
Spółka zaskarżyła decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji środowiskowej, zarzucając organowi błędne uznanie zmian w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia za rażące naruszenie prawa. Sąd oddalił skargę, potwierdzając, że w postępowaniu nadzwyczajnym organ ocenia jedynie istnienie przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a., a modyfikacja dokumentu przez osobę niebędącą jego autorem pozbawia go waloru dowodowego i wymaga ponownego zaopiniowania przez właściwe instytucje.
-
Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji wójta dotyczącej środowiskowych uwarunkowań budowy elektrowni wiatrowych, wskazując na rażące naruszenie prawa przez organ. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak uwzględnienia wpływu inwestycji na Rodzinny Dom Dziecka nie stanowi przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
-
Strona zaskarżyła decyzję stwierdzającą nieważność rejestracji pojazdu, twierdząc, że organ niewłaściwie zastosował art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd oddalił skargę, potwierdzając, że w postępowaniu o stwierdzenie nieważności organ bada wyłącznie kwestie prawne na podstawie dotychczasowego materiału dowodowego, bez możliwości poszerzania ustaleń faktycznych.
-
Powodowie zaskarżyli decyzję organu stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta dotyczącej użytkowania wieczystego nieruchomości. Sąd oddalił skargę, potwierdzając, że skierowanie decyzji zmieniającej do osoby zmarłej stanowi rażące naruszenie prawa, co zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. wyklucza możliwość sanowania wad w trybie art. 155 k.p.a.
-
Organ administracyjny stwierdził nieważność pozwolenia na budowę chlewni, uznając, że projekt zakładał rażące naruszenie prawa przez błędne obliczenie obsady inwentarza. Sąd oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że kwalifikacja przedsięwzięcia musi opierać się na założeniach projektowych, a art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. wymaga oceny, czy naruszenie było rażące, biorąc pod uwagę jego oczywistość, charakter przepisu oraz skutki gospodarcze.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.