Art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.
Brzmienie przepisu
Art. 107.
§ 1. Decyzja zawiera:
1) oznaczenie organu administracji publicznej;
2) datę wydania;
3) oznaczenie strony lub stron;
4) powołanie podstawy prawnej;
5) rozstrzygnięcie;
6) uzasadnienie faktyczne i prawne;
7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania;
8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji;
9) w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego – pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy.
§ 2. Przepisy szczególne mogą określać także inne składniki, które powinna zawierać decyzja.
§ 3. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
§ 4. Można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony; nie dotyczy to jednak decyzji rozstrzygających sporne interesy stron oraz decyzji wydanych na skutek odwołania.
§ 5. Organ może odstąpić od uzasadnienia decyzji również w przypadkach, w których z dotychczasowych przepisów ustawowych wynikała możliwość zaniechania lub ograniczenia uzasadnienia ze względu na interes bezpieczeństwa Państwa lub porządek publiczny.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1691.
Brzmienie obowiązuje od 03 grudnia 2025.
W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 09 października 2000.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 1555 orzeczeń, które powołują art. 107. Poniżej 15 najnowszych.
-
Powód złożył wniosek o umorzenie należności z Funduszu Alimentacyjnego, powołując się na regularne płacenie alimentów przez babę dziecka. Sąd uchylił decyzje odmawiające umorzenia, wskazując na naruszenie art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego przez organy, które nie przedstawiły w uzasadnieniu faktów uznanych za udowodnione oraz przyczyn odmowy wiarygodności dowodom.
-
Skarżąca domagała się stwierdzenia bezczynności organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając mu uznanie pisma za decyzję mimo braku pełnej formy z art. 107 k.p.a. Sąd oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że pismo organu zawierało niezbędne elementy decyzji administracyjnej, co spełniało wymogi art. 107 k.p.a. i pozwalało na rozpoznanie sprawy co do istoty.
-
Sąd uchylił decyzję odmawiającą pomocy suszowej, stwierdzając naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. przez organ, który nie wyjaśnił wyczerpująco wiarygodności dowodów, w tym kalkulacji z aplikacji suszowej. Sąd wskazał, że organ musi zweryfikować poprawność działania algorytmu i ocenić inne dowody, a nie bezkrytycznie opierać się na wynikach aplikacji, co stanowiło błąd proceduralny w postępowaniu administracyjnym.
-
Sąd uchylił decyzje ZUS odmawiające umorzenia należności ze składek, wskazując na naruszenie zasad postępowania administracyjnego. Organ nie rozważył rzetelnie sytuacji zdrowotnej i materialnej wnioskodawcy, co stanowiło naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. przez sporządzenie uzasadnienia niezgodnego z wymogami prawnymi.
-
Skarga skarżącego dotyczyła kary pieniężnej nałożonej za brak podania numeru rejestracyjnego pojazdu przy rejestracji w systemie opłat elektronicznych. Sąd uznał, że obowiązek ten nie istnieje, gdy dane zostały już pobrane z centralnej ewidencji, nawet jeżeli zawierały literówkę, co zwalniało z odpowiedzialności za ich wprowadzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję o karze oraz decyzję organu, zasądzając zwrot kosztów postępowania.
-
Spółka zaskarżyła decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za przewóz osób bez wpisu przystanku w zezwoleniu. Sąd oddalił skargę, uznając, że organ właściwie zastosował art. 107 k.p.a., szczegółowo przedstawiając ustalenia faktyczne i prawne, co wystarczyło do uzasadnienia rozstrzygnięcia.
-
Właściciel zabytkowego budynku zaskarżył decyzję nakazującą usunięcie zagrożeń technicznych, powołując się na trudności z uzyskaniem finansowania i dokumentacji. Sąd oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie obliguje organu do badania możliwości finansowych wykonania nakazu. Termin na realizację obowiązków wyznaczono z uwzględnieniem interesu społecznego, a ewentualne przedłużenie wymagało wykazania szczególnych okoliczności, czego strona nie uczyniła.
-
Skarżący kwestionował decyzję o uznaniu go za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań, powołując się na błędy proceduralne organów. Sąd oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że art. 107 § 3 kpa znalazł zastosowanie przy ocenie, czy organ podjął właściwe czynności dowodowe w zakresie ustalenia miejsca zamieszkania wnioskodawcy oraz wysokości dokonywanych przez niego wpłat alimentacyjnych.
-
Rolnik zaskarżył decyzję organu o odmowie wypłaty płatności obszarowych, co zakończyło się uchyleniem decyzji przez sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że art. 107 § 3 k.p.a. reguluje wymogi uzasadnienia decyzji, a nie sposób oceny stanu faktycznego przez sąd. Organ nie wykazał istnienia sztucznych warunków uzyskania wsparcia, a zarzut niewystarczającego uzasadnienia opierał się jedynie na niezgodzie z oceną sądu.
-
Sąd uchylił decyzje organów administracji dotyczące zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, uznając, że samo istnienie zaległości wobec funduszu w momencie wydania decyzji nie dowodzi naruszenia kolejności zaspokajania roszczeń z egzekucji. Orzeczenie opiera się na stwierdzeniu, że organy ograniczyły postępowanie dowodowe, co stanowiło obrazę art. 107 § 3 k.p.a., uniemożliwiając prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.