Art. 410 Kodeksu cywilnego
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Brzmienie przepisu
Art. 410.
§ 1. Przepisy artykułów poprzedzających stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego.
§ 2. Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 795.
Brzmienie obowiązuje od 17 czerwca 2026.
W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 23 stycznia 2014.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 947 orzeczeń, które powołują art. 410. Poniżej 15 najnowszych.
-
Powód, były prezes zarządu, domagał się od spółki wynagrodzenia za świadczone usługi zarządcze. Sąd częściowo zasądził należne kwoty wraz z odsetkami ustawowymi, oddalając pozostałą część żądań. Wobec charakteru pracowniczego sporu sąd odstąpił od obciążania stron nieuiszczonymi kosztami sądowymi.
-
Powód domagał się od banku zwrotu nienależnie pobranych rat kredytu w oparciu o przepisy o świadczeniu nienależnym. Sąd uznał, że nieważność umowy z powodu abuzywnych klauzul nadaje spełnionym świadczeniom charakter świadczenia nienależnego na podstawie art. 410 § 2 kodeksu cywilnego. W konsekwencji bank został zobowiązany do zwrotu pobranych kwot, a sąd zasądził od niego również koszty procesu.
-
Powód dochodził roszczeń majątkowych wynikających z pożyczenia nieruchomości oraz z rozliczeń związku partnerskiego, wskazując na zastosowanie art. 410 kodeksu cywilnego dotyczącego bezpodstawnego wzbogacenia. Sąd Okręgowy uchylił wyrok sądu pierwszej instancji, uznając, że ten nie rozpoznał istoty sprawy, co wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego i ponownego rozpoznania sprawy w całości.
-
Powódka dochodziła zwrotu kwoty wyegzekwowanej na podstawie uchylonego nakazu zapłaty, powołując się na art. 410 k.c. w zakresie odpadnięcia podstawy świadczenia. Sąd oddalił powództwo, uznając, że roszczenie o zwrot świadczenia nienależnego nie zasługiwało na uwzględnienie w świetle przepisów Kodeksu cywilnego regulujących tę instytucję.
-
Powód domagał się uznania umowy kredytu hipotecznego za nieważną oraz zwrotu wpłaconych rat. Sąd uznał roszczenie za zasadne, stwierdzając nieważność umowy i zasądzając zwrot pobranych kwot. Przepis art. 410 kodeksu cywilnego zastosowano jako podstawę prawną do zwrotu świadczeń nienależnych dokonanych w wykonaniu nieważnej czynności prawnej.
- I C 186/22 Sąd Okręgowy w Olsztynie 28 grudnia 2023
Powodowie domagali się od banku zwrotu nienależnie pobranych kwot z tytułu klauzul niedozwolonych w umowie kredytowej, powołując się na art. 410 k.c. Sąd oddalił powództwo w całości, uznając, że roszczenie nie było zasadne co do zasady. Orzekł jednak, że nie obciąża powodów kosztami procesu, powołując się na art. 102 k.p.c. ze względu na precedensowy charakter sprawy i stosowanie przez bank abuzywnych klauzul.
-
Powódka żądała ustalenia nieistnienia stosunku prawnego z tytułu umowy kredytu hipotecznego oraz zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Sąd oddalił żądanie główne, uznając je za bezzasadne, jednak uwzględnił żądanie ewentualne, zasądzając na rzecz powódki znaczną kwotę z odsetkami. Ostatecznie pozwany bank obciążono kosztami procesu, co wynikało z częściowego sukcesu powódki w zakresie zarzutów wobec postanowień umowy.
-
Powodowie wnieśli o ustalenie nieważności umowy kredytu hipotecznego wobec banku oraz zapłatę kwot stanowiących nadwyżkę spłaconych rat. Sąd oddalił powództwo w całości, uznając je za niezasadne, a jednocześnie zasądził od powodów na rzecz pozwanego banku zwrot kosztów zastępstwa procesowego.
- VIII GC 956/23 Sąd Rejonowy w Bydgoszczy 15 grudnia 2023
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością domagała się zwrotu nadpłaconej kwoty, którą wierzyciel wyegzekwował komorniczo pomimo wcześniejszej spłaty długu przez dłużnika. Sąd zasądził od pozwanego zwrot tej sumy, uznając, że podstawa świadczenia odpadła, co stanowi podstawę do zastosowania art. 410 § 1 kodeksu cywilnego w związku z art. 405 kodeksu cywilnego.
- XIV C 1250/22 Sąd Okręgowy w Poznaniu 13 grudnia 2023
Powód żądał uznania umowy kredytu mieszkaniowego za nieważną ze względu na niedozwolone klauzule oraz zwrotu nienależnie zapłaconych kwot. Sąd uznał umowę za nieważną i zasądził od banku na rzecz kredytobiorcy środki pieniężne wraz z odsetkami za opóźnienie. Przepis art. 410 kodeksu cywilnego zastosowano do ustalenia, że świadczenia dokonane w ramach nieważnej czynności prawnej stanowią świadczenie nienależne, co rodzi obowiązek ich zwrotu.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.