Art. 24 Kodeksu cywilnego
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Brzmienie przepisu
Art. 24.
§ 1. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego albo zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.
§ 2. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.
§ 3. Przepisy powyższe nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach, w szczególności w prawie autorskim oraz w prawie wynalazczym.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 795.
Brzmienie obowiązuje od 17 czerwca 2026.
W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 23 stycznia 2014.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 1739 orzeczeń, które powołują art. 24. Poniżej 15 najnowszych.
-
Powód żądał zadośćuczynienia za rzekome naruszenie dóbr osobistych w toku postępowania sądowego, co sąd oddalił, uznawszy, że nie doszło do takiego naruszenia. Sąd rozstrzygnął sprawę, wskazując, że art. 24 Kodeksu cywilnego stanowi podstawę roszczeń z tytułu naruszenia dóbr osobistych, ale wymaga wstępnego wykazania samego faktu naruszenia. Dopiero ustalenie tego faktu czyni zasadnym badanie bezprawności działania pozwanego w świetle omawianego przepisu.
-
Powódka żądała usunięcia kamer monitoringu oraz zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, twierdząc, że nagrywanie jej posesji przez sąsiadów naruszało jej prywatność. Sąd Apelacyjny uznał, że takie działanie stanowi naruszenie prawa do prywatności, a zgodnie z art. 24 § 1 k.c. to pozwani musieli wykazać, iż ich zachowanie nie było bezprawne, co w świetle stałego monitorowania i zasięgu kamer uznano za niewykazane. W konsekwencji wyrok sądu pierwszej instancji został zmieniony w zakresie kosztów procesu, oddalono jednak apelację w pozostałej części.
-
Powód dochodził od pozwanej spółki zapłaty należności pieniężnych wraz z odsetkami za opóźnienie. Sąd częściowo zasądził żądane kwoty wraz z ustawowymi odsetkami, a w pozostałej części oddalił powództwo. Rozstrzygnięto również o podziale kosztów sądowych między strony proporcjonalnie do stopnia pokonania sporu.
- I ACa 352/23 Sąd Apelacyjnyw Warszawie 22 czerwca 2023
Powódka domagała się zadośćuczynienia za brak anonimizacji danych osobowych w orzeczeniu Sądu Administracyjnego, powołując się na naruszenie dóbr osobistych. Sąd uznał, że opublikowanie nieanonimizowanego wyroku stanowi bezprawne działanie, wobec czego zastosował art. 24 kodeksu cywilnego do ochrony prawa do prywatności i dobrego imienia powódki. Sąd Apelacyjny zmniejszył wysokość zasądzonego zadośćuczynienia, potwierdzając jednak istnienie naruszenia.
-
Powód domagał się ochrony dóbr osobistych po opublikowaniu przez pozwanego na portalu społecznościowym oświadczenia zawierającego nieprawdziwe zarzuty dotyczące przemocy. Sąd uznał, że publikacja ta stanowiła naruszenie dóbr osobistych w rozumieniu art. 24 Kodeksu cywilnego, nakazując pozwanemu sfinansowanie przeprosin na wskazanej stronie internetowej oraz zapłatę zadośćuczynienia na cel społeczny. Apelacja pozwanego została oddalona, a wyrok zmieniono jedynie w zakresie określenia miejsca publikacji oświadczenia naprawczego.
- I C 1231/20 Sąd Okręgowy w Słupsku 12 czerwca 2023
Powodowie domagali się uznania umowy kredytu hipotecznego za nieważną ze względu na abuzywne klauzule waloryzujące do CHF oraz zwrotu nienależnie uiszczonych świadczeń. Sąd uznał umowę za nieważną i zasądził od banku solidarną zapłatę na rzecz powodów z odsetkami za opóźnienie, oddalając powództwo w pozostałym zakresie.
-
Spółka domagała się usunięcia skutków rzekomego naruszenia dóbr osobistych przez publikację przeprosin za komentarz kwestionujący legalność jej decyzji administracyjnych. Sąd Apelacyjny oddalił powództwo, uznając, że działanie pozwanej w imię uzasadnionego interesu społecznego wyłącza bezprawność naruszenia, co zgodnie z art. 24 k.c. oznacza brak przesłanek do ochrony.
-
Powód dochodził zadośćuczynienia za błędne rozpoznanie objawów w szpitalu, co skutkowało utratą szansy na poprawę zdrowia. Sąd I instancji przyznał mu odszkodowanie, uznając, że spora kwota adekwatnie rekompensuje poniesioną krzywdę wynikającą z braku wcześniejszej diagnostyki. Apelacja powoda o podwyższenie tej kwoty została oddalona, a wyrok utrzymany w mocy.
-
Powód żądał zadośćuczynienia od zakładu karnego za naruszenie dóbr osobistych przez nieautoryzowany dostęp do jego danych osobowych. Sąd oddalił powództwo, wskazując, że roszczenie o zadośćuczynienie z art. 24 kodeksu cywilnego jest dopuszczalne tylko w przypadku braku żądania innych środków ochrony, takich jak zaniechanie działania czy złożenie oświadczenia, które powód w niniejszej sprawie wniósł.
-
Powód dochodził ochrony dóbr osobistych i odszkodowania za pobyt w zakładzie, jednak nie przedstawił dowodów na naruszenie tych dóbr. Sąd oddalił apelację, uznając, że brak jest podstaw do stwierdzenia bezprawnego działania pozwanego w rozumieniu art. 24 Kodeksu cywilnego. Ciężar udowodnienia naruszenia dóbr osobistych spoczywał na powodzie, który nie wypełnił swoich obowiązków dowodowych.
-
Powodowie domagali się zwrotu nienależnego świadczenia z tytułu nieważnej umowy kredytowej indeksowanej do CHF, wskazując na bezskuteczność klauzul niedozwolonych. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego banku, potwierdzając zasadność roszczeń i zasądzając na rzecz powodów zwrot wpłaconych kwot wraz z odsetkami oraz pokrycie kosztów postępowania apelacyjnego.
-
Sąd Apelacyjny oddalił powództwo spółki o ochronę dóbr osobistych, stwierdzając, że zarzut oszukiwania klientów był prawdziwy, a więc nie bezprawny. Zastosowano art. 24 Kodeksu cywilnego, wskazując, że ochrona dobra osobistego nie przysługuje, gdy naruszenie nie jest bezprawne. Pozwany działał w ramach wolności wyrażania poglądów, co wykluczało odpowiedzialność cywilną.
-
Powód dochodził ochrony prawnej na podstawie art. 24 Kodeksu cywilnego, powołując się na naruszenie dobra osobistego, jakim jest prawo rodzica do kontaktu z dzieckiem. Sąd uznał, że przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie wykluczają równoległego stosowania cytowanego artykułu, jednak oddalił powództwo, stwierdzając, że działanie pozwanego nie było bezprawne.
-
Pozwana spółdzielnia została zobowiązana do zaprzestania naliczania wyższych stawek opłat eksploatacyjnych dla lokalu użytkowego niż dla mieszkań, począwszy od dnia zamknięcia rozprawy. W pozostałym zakresie, dotyczącym okresu wstecznego, powództwo zostało oddalone ze względu na brak aktualnego interesu prawnego. Koszty procesu zostały rozdzielone między strony po połowie.
- I ACa 704/22 Sąd Apelacyjnyw Warszawie 27 lutego 2023
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.