Art. 23 Kodeksu cywilnego
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Brzmienie przepisu
Art. 23. Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 795.
Brzmienie obowiązuje od 17 czerwca 2026.
W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 23 stycznia 2014.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 1880 orzeczeń, które powołują art. 23. Poniżej 15 najnowszych.
- I C 434/21 Sąd Okręgowy w Olsztynie 22 października 2024
Powodowie kwestionowali postanowienia umowy kredytowej dotyczące waloryzacji, uznając je za niedozwolone. Sąd uznał roszczenia za uzasadnione, zasądzając od banku należne kwoty wraz z odsetkami oraz pokrycie kosztów procesu.
-
Organ podatkowy obciążył podatnika podatkiem od darowizny, która została później skutecznie unieważniona i zwrócona. Sąd uznał, że naliczenie daniny od przysporzenia, którego ostatecznie nie uzyskano, jest niesprawiedliwe i narusza konstytucyjną zasadę proporcjonalności. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu, potwierdzając ważność wyroku uchylającego decyzje podatkowe.
-
Spółka akcyjna zaskarżyła decyzję o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego, twierdząc, że jako użytkownik górniczy posiada status strony. Sąd uznał, że przepisy prawa geologicznego i górniczego wykluczają taki interes prawny w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Oddalono skargę kasacyjną, uchylono wyrok sądu niższej instancji i potwierdzono prawidłowość umorzenia postępowania.
-
Skarżąca zaskarżyła decyzję organu podatkowego dotyczącą podatku od spadków i darowizn od otrzymanej od ojca darowizny na zakup mieszkania. Sąd uznał, że wpłaty na rzecz dewelopera spełniają warunki zwolnienia, skoro wydatek został poniesiony w terminie roku od otrzymania środków. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, utrzymując w mocy wyrok sądu pierwszej instancji uchylający decyzję podatkową.
-
Skarżąca kwestionowała interpretację organu podatkowego dotyczącą opodatkowania dochodu ze sprzedaży mieszkania nabytego w drodze subrogacji za środki z kredytu hipotecznego. Sąd uznał, że kwota spłaconego kredytu stanowi wydatek na cele mieszkaniowe, co zwalnia z podatku dochodowego od osób fizycznych. W konsekwencji uchylono zaskarżony wyrok oraz interpretację indywidualną, uznając stanowisko skarżącej za prawidłowe.
-
Wspólnota mieszkaniowa zaskarżyła interpretację organu podatkowego dotyczącą zwolnienia z podatku dochodowego środków na usunięcie wad nieruchomości. Sąd uznał, że zwolnienie wymagało spełnienia łącznie warunków pozyskania środków z gospodarki zasobami mieszkaniowymi oraz ich przeznaczenia na ich utrzymanie, które w tym przypadku nie zostały spełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę w całości.
-
Spółka zaskarżyła interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Sąd uznał, że organ podatkowy naruszył prawo, nie stosując wykładni dyrektywy VAT zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną interpretację w całości i zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącej.
-
Policjant zaskarżył rozkaz zwalniający go ze służby, twierdząc, że jego wniosek został złożony pod przymusem i w wyniku politycznych nacisków. Sąd uznał, że dopuszczalne jest badanie wad oświadczenia woli w postępowaniu o ocenę legalności takiego rozkazu, jednak oddalił skargę, uznając działanie przełożonego za zgodne z prawem.
-
Powód domagał się przeprosin oraz świadczenia pieniężnego na cele społeczne od dziennikarki za rzekome naruszenie dóbr osobistych przez nieprawdziwe informacje w mediach. Sąd oddalił apelację, uznając, że ocena naruszenia musi opierać się na obiektywnym standardzie przeciętnego odbiorcy, a nie na indywidualnej wrażliwości powoda. Zastosowanie art. 23 k.c. wykluczyło uznanie zachowania pozwanej za wykraczające poza porządek prawny, co uniemożliwiło udzielenie ochrony za pośrednictwem roszczeń niemajątkowych.
-
Powód dochodził od pozwanej spółki akcyjnej zapłaty należności z tytułu wynagrodzenia wraz z odsetkami za opóźnienie. Sąd częściowo uwzględnił powództwo, zasądzając od pozwanego część żądanej kwoty z ustawowymi odsetkami, a w pozostałym zakresie oddalił skargę. Jednocześnie sąd rozliczył strony z kosztów procesu, obciążając każdą z nich ich częścią w proporcji do stopnia przegranej.
- V ACa 638/22 Sąd Apelacyjnyw Warszawie 31 maja 2023
Powód żądał zadośćuczynienia i sprostowania za naruszenie dóbr osobistych wskutek publikacji zarzutów o przestępstwo z art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd oddalił powództwo w zakresie zapłaty, a w zakresie sprostowania dopuścił jedynie usunięcie fragmentów oświadczenia, uznając, że powód nie wykazał rażącego naruszenia dóbr osobistych wymagającego pełnego trybu art. 23 kodeksu cywilnego.
-
Powód dochodził zadośćuczynienia za niedostateczną diagnostykę medyczną, co skutkowało utratą szansy na poprawę zdrowia. Sąd uznał, że krzywda wyraża się właśnie w tej utracie, a przyznana kwota jest odpowiednia. Apelację powoda oddalono, pozostawiając w mocy wyrok sądu pierwszej instancji.
-
Sprawa powoda przeciwko pozwanemu o opublikowanie oświadczenia i złożenie przeprosin dotyczyła ochrony dóbr osobistych, w tym dobrego imienia. Sąd oddalił powództwo, uznając, że wypowiedzi pozwanego stanowiły dopuszczalną rzeczową krytykę osoby publicznej, a więc nie naruszały dóbr osobistych. W tym kontekście art. 23 Kodeksu cywilnego stanowił podstawę do oceny, czy zachowanie pozwanego przekroczyło granice dozwolonej swobody wypowiedzi.
-
Powodowie domagali się zwrotu nienależnego świadczenia z tytułu nieważnej umowy kredytowej indeksowanej do CHF, wskazując na niedozwolone klauzule umowne. Sąd Apelacyjny oddalił apelację banku, potwierdzając zasadność roszczeń i zasądzając zwrot wpłaconych kwot bez zastosowania teorii salda, obciążając powodów kosztami postępowania.
-
Sprawa przeciwko spółce dotyczyła ochrony dóbr osobistych powódki z tytułu nieprzyjaznego traktowania przez jej pracownika i braku reakcji na skargę. Sąd zasądził od pozwanej zadośćuczynienie, uznając naruszenie dóbr osobistych, lecz oddalił żądania niemajątkowe. Art. 23 k.c. został zastosowany jako podstawa ochrony dóbr osobistych, na gruncie której sąd uznał istnienie domniemania bezprawności działania pozwanej, które to nie zostało przez nią obalone.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.