Art. 225 Kodeksu cywilnego
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Brzmienie przepisu
Art. 225. Obowiązki samoistnego posiadacza w złej wierze względem właściciela są takie same jak obowiązki samoistnego posiadacza w dobrej wierze od chwili, w której ten dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy. Jednakże samoistny posiadacz w złej wierze obowiązany jest nadto zwrócić wartość pożytków, których z powodu złej gospodarki nie uzyskał, oraz jest odpowiedzialny za pogorszenie i utratę rzeczy, chyba że rzecz uległaby pogorszeniu lub utracie także wtedy, gdyby znajdowała się w posiadaniu uprawnionego.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 795.
Brzmienie obowiązuje od 17 czerwca 2026.
W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 23 stycznia 2014.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 384 orzeczeń, które powołują art. 225. Poniżej 15 najnowszych.
-
Powódki domagały się od spółki oraz centrum medycznego solidarnego zadośćuczynienia i odszkodowania za doznaną krzywdę oraz pogorszenie sytuacji życiowej. Sąd oddalił powództwo w całości, uznając, że powódki działały w usprawiedliwionym przekonaniu o zasadności roszczeń, mimo że okazało się ono błędne.
-
Powódka żądała od Skarbu Państwa wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości oraz zwrotu pożytków, powołując się na status posiadacza w złej wierze. Sąd oddalił powództwo, stosując art. 225 Kodeksu cywilnego, który nakłada na samoistnego posiadacza w złej wierze obowiązek wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i zwrotu pożytków, analogicznie do zasad obowiązujących posiadacza w dobrej wierze od momentu wytoczenia powództwa o wydanie rzeczy.
- I C 105/23 Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu 24 kwietnia 2023
Miasto żądało wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości od spółki, powołując się na art. 225 kodeksu cywilnego w zw. z art. 224 § 2 k.c. Sąd oddalił powództwo, uznając je za przedawnione, gdyż roczny termin biegnie od dnia zwrotu rzeczy, do którego zaliczył ustanowienie służebności przesyłu, a nie sporządzenie protokołu zdawczo-odbiorczego.
- I1 C 1489/22 Sąd Rejonowy w Gdyni 17 marca 2023
-
Powód żądał zapłaty od pozwanych, którzy po prawomocnym wyroku utrudniali mu objęcie lokalu. Sąd II instancji oddalił apelację i utrzymał w mocy zasądzenie od nich solidarnie kwoty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym.
-
Powodowie domagali się od spółki zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości oraz odszkodowania za obniżenie jej wartości wskutek posadowienia urządzeń przesyłowych. Sąd Apelacyjny oddalił apelację, utrzymując w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, który zasądził na rzecz powodów częściowe zadośćuczynienie oraz zwrot kosztów procesu. Przepis art. 225 Kodeksu cywilnego został zastosowany do oceny odpowiedzialności pozwanego jako posiadacza zależnego w złej wierze, co stanowiło podstawę do uznania obowiązku wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy oraz pokrycia szkody wynikającej z pogorszenia jej wartości.
-
Powód żądał od pozwanej odszkodowania za zniszczone i sprzedane maszyny poligraficzne, powołując się na odpowiedzialność posiadacza w złej wierze. Sąd oddalił powództwo, stwierdzając brak podstaw do zastosowania art. 225 kodeksu cywilnego, ponieważ nie udowodniono, że pozwana działała w złej wierze w rozumieniu tego przepisu. W konsekwencji pozwana otrzymała zasądzone koszty procesu.
- IV GC 2985/19 Sąd Rejonowy Wrocław Fabryczna we Wrocławiu 16 grudnia 2022
Spółka z o.o. domagała się od spółki akcyjnej wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z gruntu pod siecią telekomunikacyjną. Sąd uwzględnił powództwo w części, uznając, że przedsiębiorstwo eksploatujące sieć jest posiadaczem służebności, do której stosuje się odpowiednio art. 225 kodeksu cywilnego. Przepis ten zobowiązuje posiadacza do zapłaty wynagrodzenia właścicielowi za korzystanie z nieruchomości od momentu dowiedzenia się o wytoczeniu powództwa.
- XI GC 390/22 Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie 25 listopada 2022
Powód dochodził wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z miejsca postojowego samolotu, powołując się na art. 225 k.c. Sąd oddalił powództwo, stwierdzając, że obowiązek zapłaty wynika z faktycznego i dobrowolnego korzystania z rzeczy. Pozwany wykazał, że zatrzymanie samolotu było skutkiem obiektywnych trudności, a nie jego woli, co wykluczało zastosowanie przytoczonego przepisu.
- IV GC 1092/19 Sąd Rejonowy Wrocław Fabryczna we Wrocławiu 04 listopada 2022
Spółka domagała się od najemczyni zapłaty za bezumowne korzystanie z lokalu po rozwiązaniu umowy. Sąd zasądził część żądanej kwoty, uznając, że art. 225 kodeksu cywilnego stanowi podstawę do roszczenia o wynagrodzenie za korzystanie z nieruchomości przez osobę pozbawioną tytułu prawnego, przy czym wysokość należności powinna odpowiadać rynkowej stawce czynszu.
-
Powódka domagała się od spółki wynagrodzenia za korzystanie z jej nieruchomości, powołując się na przepisy o samoistnym posiadaczu. Sąd oddalił apelację spółki, potwierdzając, że legitymację bierną stanowi fakt władania gruntem, a nie tylko budynkiem. Art. 225 kodeksu cywilnego zastosowano do oceny odpowiedzialności posiadacza w złej wierze za zwrócenie wartości pożytków, które nie zostały uzyskane z powodu złej gospodarki.
-
Powódka domagała się od szpitala zadośćuczynienia i odszkodowania za jatrogenną kontuzję moczowodu powstałą podczas zabiegu operacyjnego. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego, potwierdzając wyrok pierwszej instancji, którym szpital został obciążony zapłatą zadośćuczynienia oraz odszkodowania na rzecz powódki.
- I1 C 154/22 Sąd Rejonowy w Gdyni 02 czerwca 2022
Gmina domagała się zapłaty za bezumowne korzystanie z gruntu przez pozwaną, która podniosła zarzut braku legitymacji czynnej. Sąd uwzględnił powództwo, wskazując, że art. 225 kodeksu cywilnego stanowi podstawę do zasądzenia wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy przez samoistnego posiadacza w złej wierze, którego obowiązki są analogiczne do tych, które ciążyłyby na posiadaczu w dobrej wierze od momentu zapoznania się z pozwem.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.