Art. 224 Kodeksu cywilnego
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Brzmienie przepisu
Art. 224.
§ 1. Samoistny posiadacz w dobrej wierze nie jest obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i nie jest odpowiedzialny ani za jej zużycie, ani za jej pogorszenie lub utratę. Nabywa własność pożytków naturalnych, które zostały od rzeczy odłączone w czasie jego posiadania, oraz zachowuje pobrane pożytki cywilne, jeżeli stały się w tym czasie wymagalne.
§ 2. Jednakże od chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy, jest on obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i jest odpowiedzialny za jej zużycie, pogorszenie lub utratę, chyba że pogorszenie lub utrata nastąpiła bez jego winy. Obowiązany jest zwrócić pobrane od powyższej chwili pożytki, których nie zużył, jak również uiścić wartość tych, które zużył.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 795.
W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 23 stycznia 2014.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 565 orzeczeń, które powołują art. 224. Poniżej 15 najnowszych.
-
Powodowie domagali się od spółdzielni wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z ich nieruchomości. Sąd apelacyjny zmniejszył zasądzone kwoty, uznając, że pozwany był posiadaczem w złej wierze, co zgodnie z art. 224 § 2 k.c. w zw. z art. 225 k.c. uzasadniało obowiązek zapłaty odszkodowania za ten okres.
- V ACa 1/23 Sąd Apelacyjny w Warszawie 20 lutego 2023
Powódka domagała się od pozwanego zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości oraz zwrotu pożytków. Sąd oddalił żądanie zapłaty wynagrodzenia, wskazując, że oddanie lokali w najem wyłącza to roszczenie, natomiast zasądził zwrot pożytków cywilnych. Przepis art. 224 kodeksu cywilnego zastosowano do oceny dobrej lub złej wiary posiadacza, która decydowała o obowiązku zwrotu pobranych pożytków.
- V ACa 821/22 Sąd Apelacyjny w Warszawie 12 września 2022
Powodowie domagali się od miasta wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości oraz zwrotu pożytków. Sąd oddalił żądanie wynagrodzenia, wskazując, że oddanie lokali w najem wyłącza możliwość jego zasądzenia, a roszczenie o zwrot pożytków zależy od dobrej lub złej wiary posiadacza. Zastosowano art. 224 k.c., ustalając, że posiadacz w dobrej wierze zwraca pożytki dopiero od momentu pozwania, podczas gdy w złej wierze odpowiada za wszystkie pobrane korzyści.
- V ACa 469/21 Sąd Apelacyjny w Warszawie 23 września 2021
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie warto przeczytać jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga każdą sprawę na jego tle.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym należy sprawdzić, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.