Art. 224 Kodeksu cywilnego
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Brzmienie przepisu
Art. 224.
§ 1. Samoistny posiadacz w dobrej wierze nie jest obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i nie jest odpowiedzialny ani za jej zużycie, ani za jej pogorszenie lub utratę. Nabywa własność pożytków naturalnych, które zostały od rzeczy odłączone w czasie jego posiadania, oraz zachowuje pobrane pożytki cywilne, jeżeli stały się w tym czasie wymagalne.
§ 2. Jednakże od chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy, jest on obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i jest odpowiedzialny za jej zużycie, pogorszenie lub utratę, chyba że pogorszenie lub utrata nastąpiła bez jego winy. Obowiązany jest zwrócić pobrane od powyższej chwili pożytki, których nie zużył, jak również uiścić wartość tych, które zużył.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 795.
Brzmienie obowiązuje od 17 czerwca 2026.
W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 23 stycznia 2014.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 565 orzeczeń, które powołują art. 224. Poniżej 15 najnowszych.
-
Powodowie domagali się od spółdzielni wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z ich nieruchomości. Sąd apelacyjny zmniejszył zasądzone kwoty, uznając, że pozwany był posiadaczem w złej wierze, co zgodnie z art. 224 § 2 k.c. w zw. z art. 225 k.c. uzasadniało obowiązek zapłaty odszkodowania za ten okres.
- VIII GC 454/23 Sąd Rejonowy w Bydgoszczy 03 lipca 2023
Powódka domagała się zapłaty czynszu najmu pojazdu, powołując się na umowę oraz ewentualnie na bezumowne korzystanie z rzeczy. Sąd oddalił powództwo w części, uznając, że roszczenia o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy na podstawie art. 224 kodeksu cywilnego przysługują wyłącznie właścicielowi, a nie osobie posiadającej ograniczone prawo rzeczowe.
- VIII C 1272/20 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi 13 kwietnia 2023
Powodowie domagali się od spółki wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości w zakresie służebności przesyłu. Sąd uznał, że przepisy art. 224 i art. 225 Kodeksu cywilnego nie mogą stanowić podstawy takiego roszczenia, gdy korzystanie wynika z posiadania służebności, a nie z bezprawnego zajęcia rzeczy. Wskazano, że normy te dotyczą wyłącznie stosunków bezumownych, w których osoba inna niż właściciel korzysta z rzeczy bez zgody właściciela.
- I1 C 31/21 Sąd Rejonowy w Gdyni 29 marca 2023
Powód domagał się zapłaty za bezumowne korzystanie z lokalu, powołując się na art. 224 k.c. Sąd zasądził część żądanej kwoty, uznając, że przepis ten stosuje się do okresu, w którym pozwany utracił tytuł prawny do władania nieruchomością, a jednocześnie obalono domniemanie jego dobrej wiary.
- II Ca 1086/22 Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim 24 lutego 2023
Powódka żądała zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości przez pozwaną spółkę, powołując się na art. 224 Kodeksu cywilnego. Sąd II instancji podwyższył zasądzone kwoty, uznając, że pozwany stał się posiadaczem w złej wierze od momentu wezwania do uregulowania stanu prawnego, co wykluczało dobrą wiarę i zobowiązywało do zapłaty odszkodowania za dalsze korzystanie z rzeczy.
- V ACa 1/23 Sąd Apelacyjnyw Warszawie 20 lutego 2023
Powódka domagała się od pozwanego zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości oraz zwrotu pożytków. Sąd oddalił żądanie zapłaty wynagrodzenia, wskazując, że oddanie lokali w najem wyłącza to roszczenie, natomiast zasądził zwrot pożytków cywilnych. Przepis art. 224 kodeksu cywilnego zastosowano do oceny dobrej lub złej wiary posiadacza, która decydowała o obowiązku zwrotu pobranych pożytków.
-
Powodowie domagali się zapłaty od pozwanego, który bez umowy w formie aktu notarialnego wybudował urządzenia przesyłowe na ich nieruchomości. Sąd Okręgowy podwyższył zasądzone zadośćuczynienie, uznając, że pozwany korzystał z nieruchomości w złej wierze, co wykluczało ochronę jego posiadania. Art. 224 § 2 k.c. został zastosowany do oceny, że brak skutecznego tytułu prawnego i niezgodność z wymogami formy czynności prawnej skutkują brakiem dobrej wiary, co potwierdziło zasadność roszczeń.
- I C 487/22 Sąd Rejonowy w Gdyni 18 stycznia 2023
Powód dochodził od pozwanej zapłaty za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego, powołując się na art. 224 k.c. Sąd uznał, że pozwana, będąc samoistnym posiadaczem w dobrej wierze, stała się obowiązana do zapłaty wynagrodzenia za korzystanie od momentu, gdy dowiedziała się o wytoczeniu powództwa o wydanie rzeczy. W związku z tym sąd zasądził od pozwanej wynagrodzenie za okres, w którym była ona świadoma braku podstaw do zamieszkiwania, oddalając żądania dotyczące okresu poprzedzającego tę wiedzę.
- IV GC 2985/19 Sąd Rejonowy Wrocław Fabryczna we Wrocławiu 16 grudnia 2022
Spółka domagała się od innego przedsiębiorcy wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z gruntu, na którym przebiegała sieć telekomunikacyjna. Sąd uznał, że wykonywanie faktycznego władztwa nad infrastrukturą stanowi posiadanie służebności, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o posiadaniu rzeczy. W tym kontekście art. 224 kodeksu cywilnego posłużył jako podstawa prawna do oceny obowiązków posiadacza i ustalenia wysokości należnego wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości.
- I1 C 3255/20 Sąd Rejonowy w Gdyni 14 grudnia 2022
Spółdzielnia domagała się zapłaty za bezumowne korzystanie z drogi wewnętrznej przez właścicielkę sąsiedniej posesji, która odmówiła zawarcia umowy dzierżawy. Sąd zasądził od pozwanej należne wynagrodzenie, uznając, że jej władztwo nad nieruchomością odpowiada władztwu wynikającemu ze służebności, co pozwalało na zastosowanie odpowiednio przepisów o posiadaniu. Art. 224 § 2 kodeksu cywilnego został wykorzystany do obciążenia pozwanej odpowiedzialnością za korzystanie z rzeczy i obowiązkiem uiszczenia wartości pobranych pożytków, skoro korzystała z nieruchomości w złej wierze.
- XI GC 390/22 Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie 25 listopada 2022
Stowarzyszenie żądało zapłaty za bezumowne korzystanie z miejsca postojowego samolotu, powołując się na art. 224 § 2 kodeksu cywilnego, który nakłada obowiązek wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy na posiadacza w złej wierze. Sąd oddalił powództwo, stwierdzając, że pozwana nie ponosiła tego obowiązku, gdyż brakowało jej woli władania rzeczą. Samolot pozostał na lotnisku z przyczyn obiektywnych uniemożliwiających jego transport, co wykluczało zastosowanie przepisu o obowiązku zapłaty.
- IV GC 1092/19 Sąd Rejonowy Wrocław Fabryczna we Wrocławiu 04 listopada 2022
Powód domagał się zapłaty za bezumowne korzystanie z nieruchomości po ustaniu umowy najmu, powołując się na ochronę własności. Sąd zasądził od pozwanej część dochodzonej kwoty, uznając, że przepisy o wynagrodzeniu za korzystanie z rzeczy na podstawie art. 224 i art. 225 kodeksu cywilnego nie wykluczają kumulacji z roszczeniami odszkodowawczymi z tytułu niewykonania umowy.
- III Ca 2725/21 Sąd Okręgowy w Łodzi 28 września 2022
- V ACa 821/22 Sąd Apelacyjnyw Warszawie 12 września 2022
Powodowie domagali się od miasta wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości oraz zwrotu pożytków. Sąd oddalił żądanie wynagrodzenia, wskazując, że oddanie lokali w najem wyłącza możliwość jego zasądzenia, a roszczenie o zwrot pożytków zależy od dobrej lub złej wiary posiadacza. Zastosowano art. 224 k.c., ustalając, że posiadacz w dobrej wierze zwraca pożytki dopiero od momentu pozwania, podczas gdy w złej wierze odpowiada za wszystkie pobrane korzyści.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.