Art. 172 Kodeksu cywilnego
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Brzmienie przepisu
Art. 172.
§ 1. Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).
§ 2. Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.
§ 3. (uchylony)
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 795.
Brzmienie obowiązuje od 17 czerwca 2026.
W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 23 stycznia 2014.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 1166 orzeczeń, które powołują art. 172. Poniżej 15 najnowszych.
- I Ns 455/22 Sąd Rejonowy w Piszu 20 grudnia 2023
Wnioskodawczyni żądała stwierdzenia nabycia nieruchomości przez zasiedzenie, co sąd oddalił, uznawszy, że nie spełniono warunków z art. 172 k.c. Przepis ten wymaga samoistnego posiadania, podczas gdy w tym przypadku posiadaczka zależna miała świadomość, że jest tylko współwłaścicielką. Sąd uznał, że jej władanie nie wyrażało woli wykonywania prawa własności wobec całych gruntów.
-
Wnioskodawca domagał się stwierdzenia nabycia własności nieruchomości na skutek zasiedzenia, co Sąd Okręgowy oddalił w postępowaniu odwoławczym. Sąd, rozstrzygając o kosztach procesu, zastosował art. 172 Kodeksu cywilnego, wskazując na zasadę, że każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swoim udziałem w postępowaniu. Przepis ten został powołany jako podstawa do obciążenia stron kosztami, a nie jako norma materialnoprawna regulująca samą instytucję zasiedzenia.
-
Wnioskodawca żądał stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, co sąd oddalił, uznawszy, że prowadzenie gospodarstwa przez współwłaściciela mieści się w granicach uprawnień z art. 206 k.c. Sąd uznał, że zasiedzenie udziałów innych współwłaścicieli wymaga jednoznacznego wyrażenia woli przejęcia własności, a spełnienie przesłanek art. 172 k.c. musi być udowodnione, a nie tylko uprawdopodobnione.
-
Powódka żądała stwierdzenia nabycia nieruchomości przez zasiedzenie, co sąd oddalił, uznając, że brak było samoistnego charakteru posiadania. Sąd odwoławczy utrzymał ten wyrok, wskazując, że art. 172 Kodeksu cywilnego wymaga posiadania z zamiarem władania rzeczą dla siebie, a wszelkie wątpliwości rozstrzyga się na korzyść właściciela. Apelacja wnioskodawczyni została oddalona jako bezzasadna.
-
Uczestnicy postępowania zaskarżyli postanowienie o rozgraniczeniu nieruchomości, zarzucając sądowi bezpodstawne ustalenie zasiedzenia części gruntu. Sąd Okręgowy oddalił apelację, wskazując, że przy rozgraniczeniu należy uwzględnić skutki zasiedzenia, które zmieniają przebieg granic. Przepis art. 172 Kodeksu cywilnego zastosowano do oceny, czy posiadacz nabył własność przygranicznego pasa ziemi w wyniku upływu ustawowego terminu posiadania.
-
Wnioskodawcy domagali się stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, co sąd oddalił, uznając, że nie wykazano posiadania samoistnego wymaganego do tej instytucji. Sąd odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, wskazując, że art. 172 kodeksu cywilnego stanowi materialnoprawną podstawę nabycia własności, wymagającą nieprzerwanego posiadania samoistnego przez określony okres, przy czym zasiedzenie jest daleko idącym odstępstwem od zasady nienaruszalności prawa własności.
-
Sąd Okręgowy oddalił wniosek o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie udziału w nieruchomości, zmieniając zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego. Zastosował art. 172 k.c., wskazując, że mimo samoistnego posiadania nie upłynął wymagany trzydziestoletni termin, a czynności wnioskodawcy nie wykluczały władztwa pozostałych współwłaścicieli.
- VI Ns 97/23 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie 19 października 2023
Wnioskodawca domagał się stwierdzenia nabycia przez Skarb Państwa własności nieruchomości gruntowej w trybie zasiedzenia. Sąd oddalił wniosek, uznając, że nie spełniono wymogu niezakłóconego posiadania samoistnego. Przepis art. 172 Kodeksu cywilnego został zastosowany do oceny, czy długotrwałe władanie nieruchomością przez Skarb Państwa, wynikające z decyzji administracyjnych, stanowiło posiadanie w rozumieniu prawa cywilnego umożliwiające nabycie własności.
- I Ns 168/23 Sąd Rejonowy w Nysie 10 października 2023
Wnioskodawcy domagali się stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, powołując się na art. 172 § 2 k.c. Sąd oddalił wniosek, wskazując, że sporne było spełnienie warunków posiadania samoistnego oraz dobrej wiary, co uniemożliwiało zastosowanie przepisu o nabyciu własności mimo złej wiary po upływie trzydziestu lat.
- II Ca 1490/22 Sąd Okręgowy w Kielcach 21 września 2023
Powódka żądała stwierdzenia nabycia nieruchomości przez zasiedzenie, co sąd pierwszej instancji oddalił, uznając wniosek za przedwczesny. Sąd Okręgowy oddalił apelację, wskazując, że zgodnie z art. 172 kodeksu cywilnego spadkobiercy kontynuują posiadanie zmarłego, a dokonane przez nich czynności nie wykluczały posiadania pozostałych współwłaścicieli.
-
Wnioskodawcy domagali się stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Sąd pierwszej instancji uwzględnił wniosek, co potwierdził sąd wyższej instancji, oddalając apelację uczestnika postępowania. Apelacja została uznana za bezzasadną, ponieważ nie podważyła trafności ustaleń faktycznych oraz oceny prawnej dokonanej przez sąd pierwszej instancji.
-
Małżonkowie domagali się stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Sąd oddalił apelację i utrzymał w mocy wyrok pierwszej instancji, uznając, że posiadanie samoistne jednego z małżonków w okresie trwania wspólności majątkowej skutkuje nabyciem prawa do majątku wspólnego. Przepis art. 172 kodeksu cywilnego został zastosowany do oceny, czy faktyczne władanie nieruchomością spełniało przesłanki nabycia własności, niezależnie od dobrej lub złej wiary posiadacza.
-
Powódka żądała stwierdzenia nabycia przez zasiedzenie udziałów w nieruchomości, powołując się na art. 172 kodeksu cywilnego. Sąd oddalił apelację, uznając, że wnioskodawcy nie wykazali posiadania samoistnego w zakresie udziałów współwłaściciela, co uniemożliwiało zastosowanie omawianego przepisu.
- VIII Ns 50/23 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi 12 czerwca 2023
Spółka z o.o. wniosła o stwierdzenie nabycia własności działki przez zasiedzenie, co sąd oddalił, uznając brak dobrej wiary posiadacza. Sąd powołał się na art. 172 kodeksu cywilnego, wskazując, że dłuższy termin zasiedzenia dla złej wiary ma zastosowanie, gdy posiadacz powinien wiedzieć o braku tytułu prawnego. Wniosek oddalono, a strony poniosły koszty postępowania.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.