Art. 11 ustawy o podatku od towarów i usług
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Brzmienie przepisu
Art. 11. 1. Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika. 2. Za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, uznaje się również przemieszczenie towarów przez:
1) siły zbrojne Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego,
2) siły zbrojne państw członkowskich biorących udział w działaniach obronnych prowadzonych w celu realizacji działania Unii Europejskiej w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony – z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, do ich użytku lub do użytku towarzyszącego im personelu cywilnego, w przypadku gdy towary nie zostały nabyte przez te siły zbrojne zgodnie z ogólnymi zasadami regulującymi opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej na krajowym rynku jednego z państw członkowskich dla sił zbrojnych odpowiednio Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego lub państwa członkowskiego biorącego udział w działaniach obronnych prowadzonych w celu realizacji działania Unii Europejskiej w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, jeżeli import tych towarów nie mógłby korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 9.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 775.
Brzmienie obowiązuje od 16 czerwca 2025.
W bazie mamy 10 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 26 sierpnia 2011.
Po dacie stanu prawnego tego tekstu jednolitego (16 maja 2025) ustawa była nowelizowana 6 razy. Nie każda nowelizacja dotyczy tego artykułu, ale nie możemy tego przesądzić automatycznie, więc mówimy o tym wprost.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 824 orzeczeń, które powołują art. 11. Poniżej 15 najnowszych.
-
Podatnik zaskarżył decyzje organów podatkowych określające przybliżoną kwotę zobowiązania w podatku od towarów i usług wraz z odsetkami. Sąd uznał, że brak odniesienia do wykreślenia z rejestru VAT oraz fakt, iż organy mogły uzyskać dostęp do faktur zakupowych zabezpieczonych w postępowaniu karnym, nie kwestionują spełnienia formalnych przesłanek odliczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone decyzje w całości i zasądził zwrot kosztów postępowania.
-
Spółka kwestionowała odmowę uznania prawa do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych przez podmiot wykorzystujący jej dane do oszustwa podatkowego. Sąd uznał, że obciążenie podatnika konsekwencjami działań osoby trzeciej jest dopuszczalne tylko przy braku należytej staranności, a w przypadku gdy podatnik nie mógł przewidzieć oszustwa ani mu zapobiec, negatywne skutki byłyby sprzeczne z zasadą proporcjonalności. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił częściowo zaskarżony wyrok, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania w celu weryfikacji, czy spółka dochowała wymaganej staranności.
-
Sąd uchylił decyzje organów podatkowych dotyczące rozliczenia podatku VAT, uznając, że wyrok uniewinniający w postępowaniu karnym stanowi dowód w sprawie podatkowej. Organ odwoławczy powoływał się na art. 11 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, twierdząc, że wyrok uniewinniający nie wiąże sądu administracyjnego. Sąd I instancji stwierdził jednak, że mimo braku wiążącej mocy, wyrok ten musi być uwzględniony jako dowód przy ocenie legalności postępowania i rozliczeń, co wymaga ponownego zebrania materiału dowodowego.
-
Fundacja zaskarżyła decyzje organów podatkowych dotyczące obowiązku rozliczania podatku od towarów i usług od opłat administracyjnych pobieranych od organizacji pożytku publicznego. Sąd uznał, że brak bezpośredniego związku między świadczeniem usług a tymi opłatami wyklucza ich traktowanie jako wynagrodzenia za działalność gospodarczą. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę w całości, uznając stanowisko organów za zgodne z prawem.
-
Podatnik zlecał nauczycielom prowadzenie zajęć edukacyjnych, co wykluczało zastosowanie zwolnienia z podatku VAT dla prywatnego nauczania. Organ interpretacyjny słusznie uznał, że to podatnik jest podmiotem świadczącym usługę, a nie zatrudnieni nauczyciele. Sąd oddalił skargę na interpretację, potwierdzając brak podstaw do zwolnienia.
-
Wnioskodawczyni zwróciła się o wydanie interpretacji w przedmiocie opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycia części działek gruntowych. Sąd uznał, że samo zbycie nieruchomości oraz wcześniejsze przyłącza energetyczne nie stanowią samodzielnej podstawy do zakwalifikowania tej czynności jako dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT, o ile nie spełniają cech działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji oraz interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
-
Spółka zaskarżyła decyzję organów podatkowych dotyczącą podatku VAT, argumentując, że wcześniejsze przypisanie jej udziału w karuzeli naruszało jej wizerunek i cel dyrektywy o restrukturyzacji. Sąd uznał, że organy powinny były rzetelnie wyjaśnić okoliczności sprawy, w tym ewentualny brak należytej staranności podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję w całości i zasądził zwrot kosztów postępowania od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącej.
-
Skarżąca spółka zaskarżyła decyzje organów podatkowych dotyczące rozliczenia podatku VAT, argumentując, że przekonanie urzędnika o oderwaniu działań podatnika od realiów rynkowych jest niewystarczające, a pracownik organu nie posiada wiedzy specjalistycznej w tej dziedzinie. Sąd uwzględnił skargę, uchylając zaskarżone decyzje w całości i obciążając organ zwrotem kosztów postępowania sądowego.
-
Gmina zaskarżyła odmowę wydania interpretacji w zakresie podatku od towarów i usług, argumentując brak nadużycia prawa. Sąd administracyjny uznał, że organ nie może ponownie kwestionować tej okoliczności po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
-
Spółka zaskarżyła decyzję organu podatkowego dotyczącą dodatkowego zobowiązania podatkowego. Sąd oddalił skargę, uznając, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły okoliczności sprawy i oceniły dowody. Orzeczenie potwierdza, że ustalenie dodatkowego zobowiązania jest adekwatną sankcją dla zapewnienia prawidłowego poboru podatku.
-
Spółka zaskarżyła interpretację indywidualną w sprawie opodatkowania usług betoniarskich i pompowania betonu. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok sądu pierwszej instancji, który uchylił tę interpretację, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność oceny faktycznego charakteru czynności oraz klasyfikacji PKWiU.
-
Strona złożyła wniosek o wydanie interpretacji w przedmiocie właściwej stawki podatku VAT dla cesji praw i obowiązków z umowy deweloperskiej. Sąd uznał, że czynność ta stanowi świadczenie usług opodatkowane stawką podstawową, a nie dostawę towarów objętą stawką obniżoną. Skargę kasacyjną oddalono, uchylając jednocześnie wyrok sądu pierwszej instancji, który uchylił interpretację indywidualną.
-
Spółka zaskarżyła czynność organu podatkowego polegającą na wykreśleniu jej z rejestru czynnych podatników VAT. Sąd uznał, że organ nie zebrał wymaganych dowodów potwierdzających zamiar wykorzystania działalności do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi, co stanowiło istotne naruszenie postępowania. W związku z tym Sąd stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącej.
-
Syndyk masy upadłości zaskarżył decyzje organów podatkowych odmawiające zgody na wypłatę środków z rachunku technicznego. Sąd uznał, że organy, pomijając prawomocne orzeczenie sądu upadłościowego, działały rażąco wbrew zasadom demokratycznego państwa prawa. Wskutek stwierdzenia rażącego naruszenia prawa sąd uznał decyzje za nieważne i nakazał organom wydanie zgody na wypłatę środków.
-
Skarżący zaskarżył decyzję organu podatkowego dotyczącą podatku od towarów i usług, powołując się na błędną ocenę dowodów oraz moc decyzji ostatecznej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organy podatkowe są związane ustaleniami decyzji ostatecznej wyłącznie w przypadkach decyzji zależnych, a w pozostałych przypadkach pierwszeństwo ma zasada prawdy materialnej. Sąd uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając je za nieuzasadnione.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.