Art. 17 Kodeksu postępowania cywilnego
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Brzmienie przepisu
Art. 17. Do właściwości sądów okręgowych należą sprawy:
1) o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe oprócz spraw o ustalenie lub zaprzeczenie pochodzenia dziecka, o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa oraz o rozwiązanie przysposobienia;
2) (uchylony)
3) o roszczenia wynikające z Prawa prasowego;
4) o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa sto tysięcy złotych, oprócz spraw o alimenty, o naruszenie posiadania, o ustanowienie rozdzielności majątkowej między małżonkami oraz spraw rozpoznawanych w elektronicznym postępowaniu upominawczym; 4[1]) o wydanie orzeczenia zastępującego uchwałę o podziale spółdzielni; 4[2]) o uchylenie, stwierdzenie nieważności albo o ustalenie istnienia lub nieistnienia uchwał organów osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną; 4[3]) (uchylony) 4[4]) o odszkodowanie z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem; 4[5]) o roszczenia wynikające z naruszenia praw przysługujących na mocy przepisów o ochronie danych osobowych.
5) (uchylony)
6) (uchylony)
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 468.
Brzmienie obowiązuje od 07 kwietnia 2026.
W bazie mamy 10 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 21 stycznia 2014.
Po dacie stanu prawnego tego tekstu jednolitego (24 marca 2026) ustawa była nowelizowana 3 razy. Nie każda nowelizacja dotyczy tego artykułu, ale nie możemy tego przesądzić automatycznie, więc mówimy o tym wprost.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 407 orzeczeń, które powołują art. 17. Poniżej 15 najnowszych.
-
Syndyk masy upadłości żądał zgody na wypłatę środków z rachunku technicznego, czego organy podatkowe odmówiły, ignorując prawomocne orzeczenie sądu upadłościowego. Sąd administracyjny stwierdził nieważność tych decyzji, wskazując, że pomijanie wyroków sądu przez organy skarbowe rażąco narusza art. 17 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz zasady demokratycznego państwa prawa.
-
Członek zarządu spółki zaskarżył decyzję organu podatkowego orzekającą jego solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki. Sąd uznał, że brak obowiązku zgłoszenia wniosku o upadłość przy wystąpieniu jednego wierzyciela wyklucza winę członka zarządu, co uprawnia go do uzyskania egzoneracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił w całości zaskarżoną decyzję i zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.
-
Bank żądał zapłaty od pozwanego, który skutecznie wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. Sąd odwoławczy uchylił wyrok pierwszej instancji i umorzył postępowanie, uznając, że nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego miała zastosowanie do sprawy. Przepis art. 17 ustawy nowelizującej zinterpretowano jako wyznaczający ogólną datę wejścia w życie zmian, co oznaczało, że przepisy o postępowaniu upominawczym obowiązywały już w momencie wszczęcia sprawy.
- VI U 893/18 Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku 26 maja 2021
Powódka kwestionowała decyzję organu rentowego o zwrocie pobranego zasiłku chorobowego, twierdząc, że wykonywana przez nią praca nie miała charakteru zarobkowego. Sąd oddalił odwołanie, stwierdzając, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej prawo do świadczenia traci się już przy samej faktycznej pracy zarobkowej w okresie niezdolności do pracy, niezależnie od wpływu na zdrowie.
- VIII U 276/21 Sąd Okręgowy w Łodzi 08 kwietnia 2021
-
Powód ubiegał się o potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego, czego odmówiono ze względu na sprzeczność zagranicznego aktu urodzenia z porządkiem publicznym. Sąd uznał, że klauzula porządku publicznego dotyczy skutków prawnych, a nie samego faktu urodzenia, wobec czego odmowa naruszała przepisy o obywatelstwie. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, utrzymując w mocy wyrok uchylający decyzje organów administracji.
-
Powódka dochodziła przed sądem prawa do zasiłku chorobowego za okresy niezdolności do pracy, co organ rentowy kwestionował, powołując się na art. 17 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Sąd drugiej instancji oddalił apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, potwierdzając wyrok pierwszej instancji, który przyznał ubezpieczonej prawo do świadczenia oraz zwolnił ją z obowiązku zwrotu nienależnie pobranych kwot. Rozstrzygnięcie oparto na ustaleniu, że w spornych okresach pracownica nie wykonywała pracy zarobkowej, a jej działania nie nosiły charakteru incydentalnego, co wykluczało zastosowanie przepisu o utracie prawa do zasiłku.
-
Powód domagał się uchylenia oceny okresowej referendarza sądowego, kwestionując właściwość sądu rejonowego do rozpoznania sprawy. Sąd Okręgowy uznał, że art. 17 Kodeksu postępowania cywilnego nie wyłącza właściwości sądów rejonowych, powołując się na względy praktyczne i podobieństwo do spraw z zakresu prawa pracy. Sąd Apelacyjny uchylił to postanowienie, uznając za błędną wykładnię przepisów o właściwości.
-
Powód żądał wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie podatku od nieruchomości, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Sąd uznał, że orzeczenie TK nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania sądowego, gdyż dotyczyło procedury administracyjnej, a w sprawie głównej ocena opierała się na szerszych kryteriach. Skargę o wznowienie postępowania oddalono.
-
Powód zaskarżył decyzję administracyjną przyznającą bezterminowe świadczenie pieniężne osobie o potwierdzonym statusie działacza opozycji antykomunistycznej. Sąd uznał, że przyznanie świadczenia wymagało złożenia odrębnego wniosku po uzyskaniu statusu, co wykluczało jego wypłatę od daty złożenia wniosku o potwierdzenie tegoż statusu. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, stwierdzając prawidłowość ustaleń faktycznych i zastosowania prawa przez organ administracji.
- IV SA/Wr 401/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu 29 listopada 2017
Skarżący zaskarżył decyzje odmawiające przyznania świadczenia wychowawczego, powołując się na błędną wykładnię pojęcia opieki naprzemiennej. Sąd uznał, że symetryczny podział czasu opieki nie jest warunkiem koniecznym, a faktyczne sprawowanie pieczy przez oboje rodziców w oznaczonych okresach spełnia definicję ustawową. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone decyzje i nakazał organowi ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wskazanej wykładni prawa.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.