Przejście do treści
HWW Hewelt Wojnowski Lindner i Wspólnicy

Art. 127 Kodeksu postępowania administracyjnego

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

Brzmienie przepisu

Art. 127.

§ 1. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji.

§ 1a. Decyzja wydana w pierwszej instancji, od której uzasadnienia organ odstąpił z powodu uwzględnienia w całości żądania strony, jest ostateczna.

§ 2. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.

§ 3. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

§ 4. (uchylony)

Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1691.

W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 09 października 2000.

Co wynika z przepisu

Art. 127 § 1 KPA przyznaje stronie odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji, przy czym tylko do jednej instancji.

Odwołanie rozpatruje organ wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2). Decyzja pierwszej instancji, od której uzasadnienia organ odstąpił z powodu uwzględnienia w całości żądania strony, jest ostateczna (§ 1a).

Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie nie służy. Strona może wtedy złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o odwołaniach (§ 3).

Kto rozpatruje odwołanie (art. 127 § 2 i art. 17 KPA)
Organ pierwszej instancjiOrgan odwoławczy
organ jednostki samorządu terytorialnegosamorządowe kolegium odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej
wojewodaminister właściwy w sprawie
inny organ administracji publicznejodpowiedni organ nadrzędny lub właściwy minister, a w razie ich braku organ państwowy sprawujący nadzór
organ organizacji społecznejorgan wyższego stopnia tej organizacji, a w razie jego braku organ państwowy sprawujący nadzór
minister albo samorządowe kolegium odwoławczeodwołanie nie służy, strona może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3)

Co przysługuje od decyzji ministra wydanej w pierwszej instancji?

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o odwołaniach (§ 3).

Kto rozpatruje odwołanie?

Organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2).

Czy odwołanie wstrzymuje wykonanie decyzji?

Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji, a przed upływem terminu decyzja nie ulega wykonaniu. Nie dotyczy to decyzji z rygorem natychmiastowej wykonalności i decyzji wykonalnych natychmiast z mocy ustawy (art. 130 KPA).

Czy organ odwoławczy może pogorszyć sytuację strony?

Nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny (art. 139 KPA).

Objaśnienie przygotował zespół HWW na podstawie brzmienia przepisu. Opisuje regułę ogólną i nie zastępuje porady w konkretnej sprawie.

Orzeczenia powołujące ten przepis

W bazie HWW mamy 1301 orzeczeń, które powołują art. 127. Poniżej 15 wybranych, ułożonych od sądów wyższej instancji.

  • II GPS 2/06 Naczelny Sąd Administracyjny 22 lutego 2007

    Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżyło wyrok sądu, który uchylił jego decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w trybie art. 127 § 3 k.p.a. ze względu na udział w nim tych samych członków, co w poprzednim postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął, że przepisy o wyłączeniu członków organu od udziału w sprawie, w której brali udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, mają zastosowanie również do postępowania wszczynanego na wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy.

  • III SA 1636/97 NSA w Warszawie (przed reformą) 01 grudnia 1998

    Podatnik zaskarżył decyzję Izby Skarbowej, wskazując na naruszenie zasady dwuinstancyjności, gdy organ odwoławczy rozpatrzył odwołanie jedynie w zakresie zaskarżonym, nie odniosąc się do innych zarzutów dotyczących błędów w obliczeniach i stawce podatku. Sąd uznał, że ograniczenie kontroli do zakresu odwołania stanowi naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, co mogło wpłynąć na wynik sprawy, i uchylił zaskarżoną decyzję.

  • II OPS 2/09 Naczelny Sąd Administracyjny 10 marca 2009

    Sąd rozstrzygnął, czy przepis o wyłączeniu członka organu od wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy znajduje zastosowanie w postępowaniu wszczętym na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że stosując odpowiednio przepisy o odwołaniu, należy wykluczyć z ponownego rozpoznania sprawę osobę, która już raz zajęła w niej stanowisko. Zapewniono tym samym gwarancje bezstronności i obiektywizmu postępowania.

  • III SA 230/97 NSA w Warszawie (przed reformą) 01 lipca 1998

    Podatnicy złożyli skargę do sądu administracyjnego, kierując się błędnym pouczeniem zawartym w decyzji podatkowej, co naruszało zasadę wyczerpania środków odwoławczych. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, wskazując, że art. 127 Kodeksu postępowania administracyjowego wymagał skierowania odwołania do Ministra Finansów, a nie do sądu. Błędne pouczenie nie mogło przyznać stronie uprawnień naruszających zasady postępowania, choć mogło służyć jako podstawa do przywrócenia terminu na wniesienie właściwego odwołania.

  • I SA 116/93 NSA w Warszawie (przed reformą) 07 lipca 1993

    Skarżąca kwestionowała decyzję Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej stwierdzającą nieważność ustalenia kandydata na nabywcę nieruchomości. Sąd uznał, że minister nie był właściwym organem odwoławczym, gdyż właściwość rzeczową ocenia się na podstawie prawa materialnego stosowanego w decyzji pierwszej instancji. W oparciu o art. 127 Kodeksu postępowania administracyjnego, który wskazuje, że organem wyższego stopnia jest minister wobec wojewody, Sąd uznał, że spór o właściwe przepisy materialne powinien rozstrzygać inny organ, co skutkowało stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji.

  • II SA 2616/93 NSA w Warszawie (przed reformą) 12 stycznia 1994

    Spółka zaskarżyła decyzję Ministra o odmowie wydania koncesji, nie czekając na rozpatrzenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd uznał, że złożenie takiego wniosku pozbawia decyzję charakteru ostatecznego, co oznacza, że warunek wyczerpania toku instancji z art. 198 Kpa nie został spełniony. Skarga została więc odrzucona, ponieważ dopuszczalne jest zaskarżenie dopiero nowej decyzji wydanej po ponownym rozpatrzeniu sprawy.

  • III AZP 23/95 Sąd Najwyższy 13 lutego 1996

    Sąd Najwyższy rozstrzygnął, czy Naczelny Sąd Administracyjny może odrzucić skargę na decyzję naczelnego organu administracji publicznej, gdy strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd uznał, że decyzja ta jest ostateczna, a wniosek o ponowne rozpatrzenie nie stanowi podstawy do odrzucenia skargi, lecz powoduje zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania administracyjnego.

  • I OSK 1845/10 Naczelny Sąd Administracyjny 14 kwietnia 2011

    Sąd uchylił decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz rozkaz Komendanta Głównego Policji dotyczące obniżenia dodatku służbowego policjantowi. Orzekł, że w braku właściwego rozporządzenia ministerialnego, obniżenie to jest niedopuszczalne. Zastosowanie art. 127 § 3 k.p.a. wynika z faktu, że Komendant Główny Policji jest organem właściwym do ponownego rozpatrzenia sprawy, a nie Ministrem, co stanowiło podstawę stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z naruszeniem przepisów o właściwości.

  • I OSK 781/10 Naczelny Sąd Administracyjny 14 października 2010

    Przedstawicielka małoletniego wnosiła o przyznanie renty rodzinnej w drodze wyjątku, co zostało odmówione przez Prezesa ZUS. Sąd uchylił zaskarżone wyroki i decyzję, wskazując, że organ dopuścił się naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. przez wydanie decyzji w postępowaniu wyjaśniającym przez osobę, która uczestniczyła w wydaniu decyzji w instancji niższej.

  • I OW 112/07 Naczelny Sąd Administracyjny 16 stycznia 2008

    Wojewoda zaskarżył decyzję Starosty dotyczącą przekształcenia wieczystego użytkowania nieruchomości Skarbu Państwa w prawo własności, kwestionując właściwość Samorządowego Kolegium Odwoławczego do rozpatrywania odwołań. Sąd wskazał Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ właściwy, opierając się na art. 127 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że organem odwoławczym jest bezpośrednio wyższy organ, a w tym przypadku starosta podlega kontroli kolegium jako organu jednostki samorządu terytorialnego.

  • I OSK 271/05 Naczelny Sąd Administracyjny 21 grudnia 2005

    Strona złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, kierując się błędnym pouczeniem organu, co skutkowało uchybieniem ustawowego terminu. Sąd uznał, że mylne pouczenie nie zmienia biegu terminu, lecz stanowi podstawę do jego przywrócenia na podstawie art. 127 Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozpoznanie spóźnionego wniosku bez wcześniejszego przywrócenia terminu stanowiło naruszenie przepisów postępowania, co uzasadniało uchylenie zaskarżonego postanowienia.

  • V SA 1313/02 NSA w Warszawie (przed reformą) 15 stycznia 2003
  • I SA 610/98 NSA w Warszawie (przed reformą) 08 grudnia 1998
  • II SA 1329/97 NSA w Warszawie (przed reformą) 23 stycznia 1998
  • I SA 1296/95 NSA w Warszawie (przed reformą) 27 lutego 1996

Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy na podstawie treści orzeczeń. Celowo nie zawierają danych osobowych, kwot ani dat, dlatego przed powołaniem orzeczenia w piśmie warto przeczytać jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga każdą sprawę na jego tle.

Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym należy sprawdzić, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.

Napisz po poradę Umów konsultację