Brzmienie przepisu
Art. 299.
§ 1. Kto środki płatnicze, instrumenty finansowe, papiery wartościowe, wartości dewizowe, prawa majątkowe lub inne mienie ruchome lub nieruchomości, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, przyjmuje, posiada, używa, przekazuje lub wywozi za granicę, ukrywa, dokonuje ich transferu lub konwersji, pomaga do przenoszenia ich własności lub posiadania albo podejmuje inne czynności, które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 2. Karze określonej w § 1 podlega, kto będąc pracownikiem lub działając w imieniu lub na rzecz banku, instytucji finansowej lub kredytowej lub innego podmiotu, na którym na podstawie przepisów prawa ciąży obowiązek rejestracji transakcji i osób dokonujących transakcji, przyjmuje, wbrew przepisom, środki płatnicze, instrumenty finansowe, papiery wartościowe, wartości dewizowe, dokonuje ich transferu lub konwersji, lub przyjmuje je w innych okolicznościach wzbudzających uzasadnione podejrzenie, że stanowią one przedmiot czynu określonego w § 1, lub świadczy inne usługi mające ukryć ich przestępne pochodzenie lub usługi w zabezpieczeniu przed zajęciem.
§ 3. (uchylony)
§ 4. (uchylony)
§ 5. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 lub 2, działając w porozumieniu z innymi osobami, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 6. Karze określonej w § 5 podlega sprawca, jeżeli dopuszczając się czynu określonego w § 1 lub 2, osiąga znaczną korzyść majątkową.
§ 6a. Kto czyni przygotowania do przestępstwa określonego w § 1 lub 2, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 7. W razie skazania za przestępstwo określone w § 1 lub 2, sąd orzeka przepadek przedmiotów pochodzących bezpośrednio albo pośrednio z przestępstwa, a także korzyści z tego przestępstwa lub ich równowartość, chociażby nie stanowiły one własności sprawcy. Przepadku nie orzeka się w całości lub w części, jeżeli przedmiot, korzyść lub jej równowartość podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.
§ 8. Nie podlega karze za przestępstwo określone w § 1 lub 2, kto dobrowolnie ujawnił wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz okoliczności jego popełnienia, jeżeli zapobiegło to popełnieniu innego przestępstwa; jeżeli sprawca czynił starania zmierzające do ujawnienia tych informacji i okoliczności, sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1342.
W bazie mamy 10 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 29 lipca 2016.
Co wynika z przepisu
Art. 299 § 1 KK dotyczy środków płatniczych, papierów wartościowych, praw majątkowych i innego mienia pochodzących z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego. Karalne jest ich przyjmowanie, posiadanie, używanie, przekazywanie, ukrywanie, transfer lub konwersja oraz inne czynności, które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia, wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku. Grozi za to kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Tej samej karze podlega pracownik lub osoba działająca na rzecz banku, instytucji finansowej lub innego podmiotu obowiązanego do rejestracji transakcji, która wbrew przepisom przyjmuje takie wartości lub świadczy usługi mające ukryć ich przestępne pochodzenie (§ 2).
Działanie w porozumieniu z innymi osobami albo osiągnięcie znacznej korzyści majątkowej podnosi karę do roku do lat 10 (§ 5 i 6). W razie skazania sąd orzeka przepadek przedmiotów i korzyści z przestępstwa lub ich równowartości (§ 7).
| Odmiana czynu | Kara pozbawienia wolności | Podstawa |
|---|---|---|
| czyn podstawowy (§ 1) i czyn pracownika instytucji obowiązanej (§ 2) | od 6 miesięcy do lat 8 | art. 299 § 1 i 2 KK |
| działanie w porozumieniu z innymi osobami | od roku do lat 10 | art. 299 § 5 KK |
| osiągnięcie znacznej korzyści majątkowej | od roku do lat 10 | art. 299 § 6 KK |
| przygotowania | do lat 3 | art. 299 § 6a KK |
| mienie o wartości powyżej 5 000 000 zł | od lat 3 do 20 | art. 306b § 1 KK |
| mienie o wartości powyżej 10 000 000 zł | od lat 5 do 25 | art. 306b § 2 KK |
Czy karalne są przygotowania do prania pieniędzy?
Tak. Kto czyni przygotowania do przestępstwa z § 1 lub 2, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 (§ 6a).
Kiedy sprawca nie podlega karze?
Gdy dobrowolnie ujawnił organowi ścigania informacje o osobach uczestniczących w przestępstwie i okolicznościach jego popełnienia, a zapobiegło to popełnieniu innego przestępstwa (§ 8).
Kiedy za pranie pieniędzy grozi kara do 25 lat?
Gdy czyn dotyczy mienia o wartości większej niż pięciokrotność kwoty określającej mienie wielkiej wartości kara wynosi od lat 3 do 20, a powyżej dziesięciokrotności od lat 5 do 25 (art. 306b KK).
Czy naprawienie szkody wpływa na karę?
Gdy sprawca dobrowolnie naprawił szkodę w całości, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia. Przy naprawieniu szkody w znacznej części sąd może nadzwyczajnie złagodzić karę (art. 307 KK).
Objaśnienie przygotował zespół HWW na podstawie brzmienia przepisu. Opisuje regułę ogólną i nie zastępuje porady w konkretnej sprawie.
Obszar praktyki kancelarii
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 141 orzeczeń, które powołują art. 299. Poniżej 15 wybranych, ułożonych od sądów wyższej instancji.
-
Skazany za przestępstwo z art. 299 § 1 k.k. zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego kasacją, zarzucając rażące naruszenie prawa. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, uznając, że aktywność skazanego, polegająca na założeniu działalności i udostępnieniu rachunku do dokonywania fikcyjnych wypłat, stanowiła istotne dopełnienie działań współsprawców.
-
Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w sprawie oskarżonych o oszustwo i pranie brudnych pieniędzy, uznając, że ich czyny spełniają znamiona przestępstwa z art. 299 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Sąd wyeliminował ustalenia o osiągnięciu znacznej korzyści majątkowej, co skutkowało wymierzeniem łagodniejszych kar pozbawienia wolności i grzywny, a także uchylaniem zasądzeń na rzecz banku.
-
Oskarżona pomogła nieustalonym osobom w popełnieniu oszustwa oraz praniu brudnych pieniędzy, udostępniając dane do bankowości elektronicznej i kartę płatniczą. Sąd Apelacyjny uniewinnił ją od zarzutu umyślnego współudziału w praniu pieniędzy z art. 299 k.k., stwierdzając brak świadomości i zgody na konkretny czyn zabroniony. Odpowiedzialność za ten zarzut wykluczono, gdyż oskarżona wykazywała jedynie lekkomyślność, nie przewidując w pełni skutków swoich działań.
-
Sąd Apelacyjny zmienił wyrok w sprawie kuplerstwa, obniżając kary dla niektórych oskarżonych i stosując art. 37b k.k. do wymiaru kary łącznej. Przepis art. 299 k.k. został zastosowany do orzeczenia przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa, przy czym sąd uznał, że wydatki poniesione na pranie brudnych pieniędzy nie mogą pomniejszać podstawy tego przepadku.
-
Oskarżony został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 299 Kodeksu karnego polegającego na udaremnianiu stwierdzenia pochodzenia środków majątkowych z przestępstwa przez wystawianie fikcyjnych faktur VAT. Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, potwierdzając zasadność kwalifikacji prawnej czynu oraz obciążając oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego.
-
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok skazujący pracownika za przyjęcie środków pochodzących z przestępstwa, które zostały zafałszowane przez wystawienie faktur VAT potwierdzających nieprawdziwe zdarzenia gospodarcze. Orzeczenie opiera się na art. 299 Kodeksu karnego, który kwalifikuje jako przestępstwo pranie brudnych pieniędzy, w tym przypadku w zbiegu z innymi czynami zabronionymi.
-
Sąd Apelacyjny uchylił uniewinnienie od prania brudnych pieniędzy, stwierdzając, że Sąd Okręgowy błędnie uznał środki pieniężne za pochodzące ze sprzedaży mieszkania, skoro prokurator nie wykluczył ich legalnego źródła. W konsekwencji, zgodnie z art. 299 Kodeksu karnego, brak było podstaw do skazania, gdyż nie udowodniono, że pieniądze stanowiły przedmiot przestępstwa, a zamiar ich wykorzystania na handel narkotykami nie zmienia ich prawnej natury.
-
Sąd Apelacyjny zmienił kwalifikację prawną czynu oskarżonego z prania brudnych pieniędzy na przywłaszczenie, uznając, że nie udowodniono zamiaru utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia środków. W konsekwencji podwyższono wymiar kary łącznej, a art. 299 Kodeksu karnego przestał stanowić podstawę skazania w tym zakresie.
-
Sąd Apelacyjny zmienił wyrok, uzupełniając opis czynów o znamiona ciągłości przestępstw, w tym dotyczących art. 299 Kodeksu karnego. Sąd uznał, że oskarżony działał w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu przed wydaniem pierwszego wyroku, co jest wymagane do uznania takich czynów za ciąg przestępstw.
- VIII AKa 184/23 Sąd Apelacyjny w Warszawie 19 października 2023
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie warto przeczytać jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga każdą sprawę na jego tle.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym należy sprawdzić, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.