Art. 271 Kodeksu karnego

Co wynika z przepisu

Objaśnienie przygotował zespół HWW na podstawie brzmienia przepisu. Opisuje regułę ogólną i nie zastępuje porady w konkretnej sprawie.

Obszar praktyki kancelarii

Orzeczenia powołujące ten przepis

W bazie HWW mamy 399 orzeczeń, które powołują art. 271. Poniżej 15 wybranych, ułożonych od sądów wyższej instancji.

• II KK 97/13 Sąd Najwyższy, Izba Karna 18 kwietnia 2013

  Rolnik został uniewinniony od zarzutu złożenia fałszywego oświadczenia w dokumencie, ponieważ nie spełniał znamion podmiotowych przestępstwa z art. 271 k.k. Sąd uznał, że sporządzenie takiego pisma nie równa się jego wystawieniu w rozumieniu prawa, a sprawca nie był funkcjonariuszem publicznym ani osobą uprawnioną do wystawiania dokumentów.

• V KKN 249/01 Sąd Najwyższy, Izba Karna 03 października 2001

  Oskarżony przedłożył fikcyjną fakturę VAT w celu uzyskania finansowania leasingu, co poskutkowało skazaniem za oszustwo w związku z fałszowaniem dokumentów. Sąd Najwyższy utrzymał tę kwalifikację, stwierdzając, że podatnik jest osobą uprawnioną do wystawiania faktur w rozumieniu art. 271 Kodeksu karnego. Orzeczenie potwierdza, że wystawienie dokumentu nieodzwierciedlającego rzeczywistego zdarzenia gospodarczego w celu wprowadzenia w błąd innej osoby w celu niekorzystnego rozporządzenia mieniem wyczerpuje znamiona tego przestępstwa.

• WA 21/15 Sąd Najwyższy 23 lutego 2016

  Oskarżony, będąc zastępcą komendanta przychodni, przyjął korzyść majątkową w zamian za pomoc w uzyskaniu świadectwa lekarskiego zawierającego nieprawdziwe dane o zdrowiu. Sąd uznał go winnym pomocnictwa do przyjęcia łapówki oraz fałszowania dokumentu, oceniając, że jego działania wypełniły znamiona art. 271 Kodeksu karnego, ponieważ dokument stanowił dowód okoliczności mającej znaczenie prawne.

• WA 20/15 Sąd Najwyższy 28 stycznia 2016

  Sąd Najwyższy zmienił wyrok w sprawie dowódcy jednostki wojskowej oskarżonego o przekroczenie uprawnień przy realizacji inwestycji, uznając, że postępowanie karne w zakresie czynów kwalifikowanych z art. 271 § 3 k.k. powinno być kontynuowane. Sąd uznał, że oskarżony działał na szkodę interesu publicznego, wykorzystując zależność podwładnego do sfałszowania procedury wyboru wykonawcy, co wyczerpywało znamiona przestępstwa służbowego z udziałem osoby trzeciej.

• IV KZ 71/15 Sąd Najwyższy 09 grudnia 2015

  Sąd Najwyższy uchylił zarządzenie odmawiające przyjęcia zażalenia na decyzję o nieprzyjęciu kasacji, uznając, że skarżąca nie przekroczyła siedmiodniowego terminu, skoro pierwsze pismo zostało nadane przed upływem tego okresu. Orzeczenie dotyczyło postępowania karnego, w którym oskarżona została uniewinniona od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 271 Kodeksu karnego. Sąd wskazał, że brak podstaw do przyjęcia kasacji wynika z braku interesu procesowego, skoro wyrok uniewinniający został utrzymany w mocy, a koszty procesu obciążono Skarb Państwa.

• WA 12/15 Sąd Najwyższy 26 listopada 2015

  Sąd Najwyższy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający żołnierzy i cywilnego członka komisji od zarzutów niedopełnienia obowiązków i fałszowania dokumentów przy badaniach broni. Przepis art. 271 Kodeksu karnego, dotyczący fałszowania dokumentów przez osoby niebędące funkcjonariuszami publicznymi, został zastosowany w ocenie czynów cywilnego oskarżonego, który poświadczył nieprawdę w dokumencie mającym znaczenie prawne.

• III KK 232/15 Sąd Najwyższy 22 października 2015

  Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że oskarżony, kierując zorganizowaną grupą przestępczą, dopuścił się przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k., polegającego na wystawianiu fikcyjnych faktur VAT w celu uszczuplenia należności publicznych.

• WA 10/15 Sąd Najwyższy 08 września 2015

  Sąd Najwyższy umorzył postępowanie karne wobec pracownika wojskowego z powodu przedawnienia karalności za fałszerstwo dokumentów, kwalifikując jego czyn jako występek mniejszej wagi na podstawie art. 271 Kodeksu karnego. Przepis ten został zastosowany do oceny stopnia naganności zachowania, które w połączeniu z art. 270 § 2a k.k. stanowiło podstawę do uznania, że nie doszło do przestępstwa w typie podstawowym, lecz do lżejszego czynu zabronionego.

• IV KK 239/15 Sąd Najwyższy 26 sierpnia 2015

  Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego, utrzymując w mocy wyrok skazujący za podpalenie oraz współsprawstwo w tym przestępstwie. Orzeczenie opierało się na ocenie, że sądy instancyjne wnikliwie przeanalizowały cały materiał dowodowy, w tym zeznania świadka, co stanowiło podstawę do uznania winy oskarżonego z art. 271 Kodeksu karnego w związku z art. 11 § 2 Kodeksu karnego.

• IV KK 245/15 Sąd Najwyższy 26 sierpnia 2015

  Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego za usiłowanie oszustwa na szkodę inwestora, uznając ją za oczywiście bezzasadną. Sąd utrzymał w mocy wyrok skazujący, który uznał, że pracownik, wykorzystując uzależnienie służbowe, działał z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej dla spółki. Przepis art. 271 Kodeksu karnego zastosowano do oceny zachowania oskarżonego, który przedkładał inwestorowi dokumenty, mając na celu wprowadzenie go w błąd i doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.

• IV KK 422/14 Sąd Najwyższy 26 marca 2015

  Sąd Najwyższy uniewinnił pracownika skazanego za fałszerstwo dokumentów, stwierdzając, że jako osoba prywatna nie miał uprawnień do wystawiania dokumentów w rozumieniu art. 271 § 1 k.k. Orzeczenie uchyla wyrok sądu pierwszej instancji wydany bez rozprawy, wskazując na rażące naruszenie prawa przez sąd, który nie zweryfikował braku znamion czynu zabronionego zawartych w akcie oskarżenia.

• WA 1/15 Sąd Najwyższy 10 marca 2015

  Sąd Najwyższy utrzymał w mocy uniewinniający wyrok wydany na rzecz lekarza, który został oskarżony o fałszowanie dokumentacji medycznej w celu uzyskania niezasłużonego zwolnienia z aresztu. Instancja odwoławcza uznała, że dowody nie potwierdziły z zadosćuczynieniem, iż wpisy w książce zdrowia nie odzwierciedlały rzeczywistego stanu pacjenta, co było elementem składu przestępstwa z art. 271 Kodeksu karnego. Brak wątpliwości co do wiarygodności wersji oskarżonego o rzekomej symulacji choroby przez oskarżyciela skłonił sąd do przyjęcia, że czyn nie został popełniony.

• IV KK 332/14 Sąd Najwyższy 27 listopada 2014

  Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu okręgowego, który warunkowo umorzył postępowanie wobec diagnosty oskarżonego o poświadczenie nieprawdy w zaświadczeniu technicznym pojazdu. Sąd I instancji uznał, że czyn stanowił wypadek mniejszej wagi z art. 271 § 2 k.k., co skutkowało krótszym terminem przedawnienia. Ponieważ karalność upłynęła przed przedstawieniem zarzutów, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie ze względu na przedawnienie.

• WA 30/14 Sąd Najwyższy 12 listopada 2014

  Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący oficera wojskowego za przyjęcie korzyści majątkowej w zamian za wystawienie nieprawdziwego świadectwa lekarskiego, przekształcając zarzut w pomocnictwo do przestępstwa określonego w art. 271 Kodeksu karnego. Sąd uznał, że skazanie za czyn nieobjęty aktem oskarżenia wymagało przekazu sprawy do ponownego rozpoznania, jednocześnie utrzymując w mocy wyrok dotyczący współoskarżonego, który udzielił korzyści.

• I KZP 19/14 Sąd Najwyższy 30 października 2014

Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie warto przeczytać jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga każdą sprawę na jego tle.

Inne przepisy tej ustawy