Art. 361 Kodeksu cywilnego

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Brzmienie przepisu

Art. 361.

§ 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.

§ 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 795.

W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 23 stycznia 2014.

Co wynika z przepisu

Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.

W tych granicach naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Wskazany zakres naprawienia szkody obowiązuje w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy.

Czy odszkodowanie obejmuje utracone korzyści?

Tak, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy. Naprawienie szkody obejmuje straty oraz korzyści, które poszkodowany mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Za jakie następstwa odpowiada zobowiązany do odszkodowania?

Tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła (art. 361 § 1 KC).

Szerzej o tym przepisie: Odpowiedzialność za zerwanie negocjacji (culpa in contrahendo) .

Objaśnienie przygotował zespół HWW na podstawie brzmienia przepisu. Opisuje regułę ogólną i nie zastępuje porady w konkretnej sprawie.

Orzeczenia powołujące ten przepis

W bazie HWW mamy 1470 orzeczeń, które powołują art. 361. Poniżej 15 najnowszych.

III PK 43/08 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 07 stycznia 2009
Ts 41/14 Trybunał Konstytucyjny 03 czerwca 2015
Ts 185/13 Trybunał Konstytucyjny 01 grudnia 2014
Tw 15/14 Trybunał Konstytucyjny 09 lipca 2014
Ts 91/13 Trybunał Konstytucyjny 08 maja 2014
III CZP 76/13 Sąd Najwyższy w składzie 22 listopada 2013
Ts 311/11 Trybunał Konstytucyjny 10 grudnia 2012
V CSK 515/11 Sąd Najwyższy, Izba Cywilna 15 listopada 2012
III CZP 85/11 Sąd Najwyższy, Izba Cywilna 20 czerwca 2012
Ts 206/11 Trybunał Konstytucyjny 21 lutego 2012
II PK 64/11 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 09 grudnia 2011
III CZP 5/11 Sąd Najwyższy, Izba Cywilna 17 listopada 2011
II PK 19/11 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 12 lipca 2011
I PK 241/10 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 28 lutego 2011
I PK 38/10 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 22 czerwca 2010

Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga każdą sprawę na jego tle.

Inne przepisy tej ustawy

art. 353 art. 363 art. 385^1 art. 385 art. 445 art. 6 art. 822 art. 720

Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym należy sprawdzić, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.