Art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Brzmienie przepisu
Art. 93. 1. Podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. 2. Zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. 2a. Podział nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, a w przypadku braku planu miejscowego wykorzystywanych na cele rolne i leśne, powodujący wydzielenie działki gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha, jest dopuszczalny, pod warunkiem że działka ta zostanie przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonana zostanie regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami. W decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości określa się termin na przeniesienie praw do wydzielonych działek gruntu, który nie może być dłuższy niż 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna. Przepisu nie stosuje się w przypadku podziałów nieruchomości, o których mowa w art. 95. 3. Podział nieruchomości nie jest dopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki gruntu nie mają dostępu do drogi publicznej; za dostęp do drogi publicznej uważa się również wydzielenie drogi wewnętrznej wraz z ustanowieniem na tej drodze odpowiednich służebności dla wydzielonych działek gruntu albo ustanowienie dla tych działek innych służebności drogowych, jeżeli nie ma możliwości wydzielenia drogi wewnętrznej z nieruchomości objętej podziałem. Nie ustanawia się służebności na drodze wewnętrznej w przypadku sprzedaży wydzielonych działek gruntu wraz ze sprzedażą udziału w prawie do działki gruntu stanowiącej drogę wewnętrzną. Przepisu nie stosuje się w odniesieniu do projektowanych do wydzielenia działek gruntu stanowiących części nieruchomości, o których mowa w art. 37 ust. 2 pkt 6. 3a. Warunku, o którym mowa w ust. 2a, dotyczącego wydzielenia działki gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha, nie stosuje się do działek gruntu projektowanych do wydzielenia pod drogi wewnętrzne. 3b. Jeżeli przedmiotem podziału jest nieruchomość zabudowana, a proponowany jej podział powoduje także podział budynku, granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu powinny przebiegać wzdłuż pionowych płaszczyzn, które tworzone są przez ściany oddzielenia przeciwpożarowego usytuowane na całej wysokości budynku od fundamentu do przekrycia dachu. W budynkach, w których nie ma ścian oddzielenia przeciwpożarowego, granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu powinny przebiegać wzdłuż pionowych płaszczyzn, które tworzone są przez ściany usytuowane na całej wysokości budynku od fundamentu do przekrycia dachu, wyraźnie dzielące budynek na dwie odrębnie wykorzystywane części. 4. Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1. 5. Opinię, o której mowa w ust. 4, wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. 6. (uchylony)
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 399.
Brzmienie obowiązuje od 25 marca 2026.
W bazie mamy 15 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 25 maja 2000.
Po dacie stanu prawnego tego tekstu jednolitego (10 marca 2026) ustawa była nowelizowana 1 razy. Nie każda nowelizacja dotyczy tego artykułu, ale nie możemy tego przesądzić automatycznie, więc mówimy o tym wprost.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 143 orzeczeń, które powołują art. 93. Poniżej 15 najnowszych.
-
Zarząd powiatu zaskarżył odmowę wszczęcia postępowania w sprawie zaopiniowania podziału nieruchomości, powołując się na interes prawny wynikający z publicznego charakteru własności dróg. Sąd uznał, że art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami wymaga zgodności podziału z planem miejscowym, co podlega opinii wójta, podczas gdy wnioskodawca nie posiadał tytułu prawnego do działek będących własnością gminy. Orzeczenie potwierdziło brak interesu prawnego skarżącego w postępowaniu, w którym organ odmówił wydania opinii o zgodności projektu z ustaleniami planu.
-
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na odmowę wydania pozytywnej opinii o podziale nieruchomości, uznając, że wnioskodawca nie spełnił warunków z art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd wskazał, że plan ochrony parku krajobrazowego nakładał obowiązek zabudowy działek o odpowiedniej wielkości, co nie zostało spełnione, gdyż nieruchomość nie była zabudowana w momencie wejścia w życie planu.
- I SA/Po 75/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu 04 listopada 2022
Powódka zaskarżyła decyzje odmawiające uchylenia zatwierdzenia podziału nieruchomości, twierdząc, że organ błędnie zinterpretował art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd oddalił skargę, uznając, że zatwierdzenie podziału było decyzją związaną, a pozytywna opinia ostatecznie przesądziła o możliwości dokonania podziału zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
- II SA/Go 27/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. 10 marca 2022
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę wnioskodawców na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą odmowę zatwierdzenia podziału nieruchomości. Sąd uznał, że organ I instancji prawidłowo zastosował art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, odmawiając zatwierdzenia projektu ze względu na brak tytułu prawnego do dostępu do drogi publicznej przez wydzielane działki.
-
Powód zaskarżył postanowienia organów administracji publicznej dotyczące podziału nieruchomości. Sąd uznał, że w postępowaniu wszczętym z urzędu wydawanie odrębnej opinii o zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest niedopuszczalne. W związku z tym uchylono zaskarżone decyzje jako wydane z naruszeniem prawa materialnego.
- II SA/Wr 127/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu 18 sierpnia 2021
-
Spółka zaskarżyła decyzję o zatwierdzeniu podziału nieruchomości, twierdząc, że narusza jej prawo własności przez ograniczenie możliwości dalszego podziału sąsiedniej działki. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że podział niezgodny z miejscowym planem ingeruje w prawa właścicieli gruntów sąsiednich. W tym kontekście art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami został zinterpretowany jako gwarantujący ochronę własności również właścicielom działek sąsiadujących, gdy podział ogranicza ich dostęp do drogi publicznej.
-
Powód zaskarżył odmowę wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi krajowej. Sąd oddalił skargę, wskazując, że brak dostępu do drogi publicznej wynikał z wadliwego podziału nieruchomości, co jest niedopuszczalne zgodnie z art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dojazd do wydzielonej działki należy zapewnić przez istniejący wcześniej dojazd do działki pierwotnej.
- VIII SAB/Wa 11/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 17 kwietnia 2020
Skarżąca domagała się uznania przewlekłości postępowania odwoławczego dotyczącego ustalenia lokalizacji linii kolejowej. Sąd stwierdził istnienie przewlekłości, jednak nie uznał jej za rażące naruszenie prawa, co wykluczyło zastosowanie sankcji. W toku postępowania organ odwoławczy badał kwestie zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla działek powstałych w wyniku podziału, odwołując się do wymogów art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
- I SA/Wa 249/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 10 maja 2019
Powód żądał zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości, co zostało odrzucone ze względu na niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Sąd oddalił skargę, potwierdzając, że art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami nakłada obowiązek wydzielenia działek pod poszerzenie drogi publicznej, jeżeli plan tak stanowi, a każda nowa działka musi mieć zapewniony dostęp do drogi.
-
Powódka zaskarżyła decyzję organu odmawiającą zatwierdzenia podziału nieruchomości, twierdząc, że organ błędnie zinterpretował art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd oddalił skargę, potwierdzając, że zgodność podziału z planem miejscowym wymaga oceny zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania nowych działek zgodnie z ustaleniami planu.
-
Właściciel nieruchomości złożył wniosek o wydanie opinii w przedmiocie wstępnego projektu podziału działki, co zostało odrzucone przez organy administracji ze względu na sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami został prawidłowo zastosowany do oceny zgodności podziału z ustaleniami planu, które wykluczają sytuowanie budynków na danym terenie.
-
Sąd oddalił apelację, utrzymując w mocy postanowienie o stwierdzeniu nieważności ugody sądowej dotyczącej podziału spadku. Orzeczenie oparto na art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wskazując, że przepis ten zabrania wydzielenia działek bez dostępu do drogi publicznej, co stanowi podstawę do uznania czynności prawnej za nieważną z mocy prawa.
- I OSK 299/17 Naczelny Sąd Administracyjny 05 września 2017
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.