Brzmienie przepisu
Art. 45.
§ 1. W razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy – stosownie do żądania pracownika – orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu – o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.
§ 2. Sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu. Jeżeli przed wydaniem orzeczenia upłynął termin, do którego umowa o pracę zawarta na czas określony miała trwać, lub jeżeli przywrócenie do pracy byłoby niewskazane ze względu na krótki okres, jaki pozostał do upływu tego terminu, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie.
§ 3. Przepisu § 2 zdanie pierwsze nie stosuje się do pracowników, o których mowa w art. 39 i 177, oraz w przepisach szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę, chyba że uwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy jest niemożliwe z przyczyn określonych w art. 41[1]; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1245, zgodny z tekstem ujednoliconym Kancelarii Sejmu z 14 października 2026.
W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 23 grudnia 1997.
Co wynika z przepisu
W razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy, stosownie do żądania pracownika, orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu, o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu (§ 1).
Sąd pracy może nie uwzględnić żądania uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku orzeka o odszkodowaniu (§ 2 zdanie pierwsze). Nie stosuje się tego do pracowników, o których mowa w art. 39 i 177 KP oraz w przepisach szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę, chyba że uwzględnienie żądania przywrócenia do pracy jest niemożliwe z przyczyn określonych w art. 41[1] KP; wtedy sąd pracy orzeka o odszkodowaniu (§ 3).
Jeżeli przed wydaniem orzeczenia upłynął termin, do którego umowa o pracę zawarta na czas określony miała trwać, lub jeżeli przywrócenie do pracy byłoby niewskazane ze względu na krótki okres, jaki pozostał do upływu tego terminu, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie (§ 2 zdanie drugie).
Czego może żądać pracownik zatrudniony na czas określony albo nieokreślony, gdy wypowiedzenie jest nieuzasadnione?
Według art. 45 § 1 KP sąd pracy, stosownie do żądania pracownika, orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu, o przywróceniu do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Art. 45 § 2 i 3 KP określają, kiedy sąd orzeka o odszkodowaniu zamiast bezskuteczności wypowiedzenia lub przywrócenia do pracy.
Czy sąd zawsze przywraca do pracy, gdy pracownik o to wnosi?
Nie. Według art. 45 § 2 KP sąd pracy może nie uwzględnić tego żądania, jeżeli ustali, że jest ono niemożliwe lub niecelowe, i wtedy orzeka o odszkodowaniu. Wobec pracowników, o których mowa w art. 39 i 177 KP oraz w przepisach szczególnych o ochronie przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy, tej możliwości nie stosuje się, chyba że przywrócenie jest niemożliwe z przyczyn określonych w art. 41[1] KP; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu (§ 3).
Objaśnienie przygotował zespół HWW na podstawie brzmienia przepisu. Opisuje regułę ogólną i nie zastępuje porady w konkretnej sprawie.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 854 orzeczeń, które powołują art. 45. Poniżej 15 najnowszych.
- I PK 85/09 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 16 października 2009
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga każdą sprawę na jego tle.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym należy sprawdzić, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.