Art. 55 Kodeksu pracy

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Brzmienie przepisu

Art. 55.

§ 1. Pracownik może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli zostanie wydane orzeczenie lekarskie stwierdzające szkodliwy wpływ wykonywanej pracy na zdrowie pracownika, a pracodawca nie przeniesie go w terminie wskazanym w orzeczeniu lekarskim do innej pracy, odpowiedniej ze względu na stan jego zdrowia i kwalifikacje zawodowe. § 1[1]. Pracownik może rozwiązać umowę o pracę w trybie określonym w § 1 także wtedy, gdy pracodawca dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika; w takim przypadku pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. W przypadku rozwiązania umowy o pracę zawartej na czas określony odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za okres wypowiedzenia.

§ 2. Oświadczenie pracownika o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie, z podaniem przyczyny uzasadniającej rozwiązanie umowy. Przepis art. 52 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 3. Rozwiązanie umowy o pracę z przyczyn określonych w § 1 i 1[1] pociąga za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy przez pracodawcę za wypowiedzeniem.

Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1245, zgodny z tekstem ujednoliconym Kancelarii Sejmu z 14 października 2026.

W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 23 grudnia 1997.

Orzeczenia powołujące ten przepis

W bazie HWW mamy 129 orzeczeń, które powołują art. 55. Poniżej 15 najnowszych.

II PK 25/13 Sąd Najwyższy w składzie 24 października 2013
II PK 228/12 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 21 stycznia 2013
I PK 53/12 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 27 lipca 2012
II PK 69/11 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 15 września 2011
Ts 317/10 Trybunał Konstytucyjny 18 stycznia 2011
II PK 114/09 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 08 października 2009
I BP 5/09 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 08 lipca 2009
I PK 127/08 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 16 stycznia 2009
II PK 331/07 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 07 maja 2008
II PK 185/07 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 06 marca 2008
II PK 171/07 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 21 lutego 2008
I PK 54/06 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 08 sierpnia 2006
I PK 20/05 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 23 sierpnia 2005
III APa 53/12 Sąd Apelacyjny w Warszawie 21 grudnia 2012
VIII Pa 111/22 Sąd Okręgowy w Łodzi 10 lutego 2023

Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga każdą sprawę na jego tle.

Inne przepisy tej ustawy

art. 52 art. 56 art. 58 art. 61 art. 45 art. 22 art. 300 art. 80

Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym należy sprawdzić, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.