Art. 42 Kodeksu pracy

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Brzmienie przepisu

Art. 42.

§ 1. Przepisy o wypowiedzeniu umowy o pracę stosuje się odpowiednio do wypowiedzenia wynikających z umowy warunków pracy i płacy.

§ 2. Wypowiedzenie warunków pracy lub płacy uważa się za dokonane, jeżeli pracownikowi zaproponowano na piśmie nowe warunki.

§ 3. W razie odmowy przyjęcia przez pracownika zaproponowanych warunków pracy lub płacy, umowa o pracę rozwiązuje się z upływem okresu dokonanego wypowiedzenia. Jeżeli pracownik przed upływem połowy okresu wypowiedzenia nie złoży oświadczenia o odmowie przyjęcia zaproponowanych warunków, uważa się, że wyraził zgodę na te warunki; pismo pracodawcy wypowiadające warunki pracy lub płacy powinno zawierać pouczenie w tej sprawie. W razie braku takiego pouczenia, pracownik może do końca okresu wypowiedzenia złożyć oświadczenie o odmowie przyjęcia zaproponowanych warunków.

§ 4. Wypowiedzenie dotychczasowych warunków pracy lub płacy nie jest wymagane w razie powierzenia pracownikowi, w przypadkach uzasadnionych potrzebami pracodawcy, innej pracy niż określona w umowie o pracę na okres nieprzekraczający 3 miesięcy w roku kalendarzowym, jeżeli nie powoduje to obniżenia wynagrodzenia i odpowiada kwalifikacjom pracownika.

Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1245, zgodny z tekstem ujednoliconym Kancelarii Sejmu z 14 października 2026.

W bazie mamy 11 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 23 grudnia 1997.

Orzeczenia powołujące ten przepis

W bazie HWW mamy 111 orzeczeń, które powołują art. 42. Poniżej 15 najnowszych.

III PK 47/11 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 26 stycznia 2012
II PK 155/08 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 04 grudnia 2008
II PK 81/08 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 04 listopada 2008
II PK 328/07 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 09 czerwca 2008
II PK 171/07 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 21 lutego 2008
I PK 78/07 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 03 sierpnia 2007
III BP 5/07 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 17 maja 2007
II PK 150/06 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 18 grudnia 2006
II PK 124/06 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 05 grudnia 2006
I PK 253/05 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 24 lipca 2006
I PK 213/05 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 16 maja 2006
II PZP 8/05 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 29 listopada 2005
II PK 292/04 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 07 września 2005
II PK 345/04 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 29 czerwca 2005
I PZ 5/05 Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 24 maja 2005

Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga każdą sprawę na jego tle.

Inne przepisy tej ustawy

art. 30 art. 36 art. 45 art. 52 art. 22 art. 300 art. 56 art. 80

Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym należy sprawdzić, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.