Art. 24 Prawa budowlanego
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Brzmienie przepisu
Art. 24. 1. Łączenie funkcji kierownika budowy i inspektora nadzoru inwestorskiego nie jest dopuszczalne. 2. Przepisy ust. 1 oraz art. 22 i art. 23 stosuje się odpowiednio do kierownika robót.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 524.
Brzmienie obowiązuje od 16 kwietnia 2026.
W bazie mamy 15 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 10 listopada 2000.
Po dacie stanu prawnego tego tekstu jednolitego (19 marca 2026) ustawa była nowelizowana 3 razy. Nie każda nowelizacja dotyczy tego artykułu, ale nie możemy tego przesądzić automatycznie, więc mówimy o tym wprost.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 334 orzeczeń, które powołują art. 24. Poniżej 15 najnowszych.
-
Powodowie domagali się stwierdzenia nieważności decyzji o zalegalizowaniu samowoli budowlanej, powołując się na naruszenie przepisów prawa budowlanego. Sąd uznał, że w tym przypadku nie stosuje się wzmocnionej ochrony trwałości decyzji, lecz regulacje kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące przedawnienia. W konsekwencji uchylono zaskarżony wyrok oraz decyzje organów nadzoru budowlanego, uznając je za wydane z naruszeniem prawa.
-
Organ administracyjny nałożył na inwestora obowiązek dostosowania obiektu budowlanego do obowiązujących norm technicznych. Sąd uznał, że takie żądanie jest dopuszczalne wyłącznie przy stwierdzeniu niezgodności robót z prawem, czego w tym przypadku nie wykazano. W związku z brakiem podstaw do uznania budowy za sprzeczną z przepisami, sąd oddalił skargę.
- II SA/Rz 7/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie 12 marca 2019
Organ nadzoru budowlanego nakazał doprowadzenie samowolnie wybudowanego budynku do stanu zgodnego z aktualnymi przepisami technicznymi, mimo że obiekt powstał zgodnie z ówczesnymi wymogami. Sąd uchylił tę decyzję, uznając, że wymóg dostosowania obiektu do nowych norm po wielu latach narusza zasady pewności prawa i ochrony własności.
-
Powód zawiadomił organ nadzoru budowlanego o istnieniu słupa energetycznego na swojej działce, co doprowadziło do wszczęcia postępowania i wydania decyzji dotyczącej pozwolenia na użytkowanie. Sąd pierwszej instancji uchylił tę decyzję, uznając brak interesu prawnego powoda, jednak Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepisy prawa budowlanego nie uzależniają wydania rozstrzygnięć od posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W związku z tym NSA uchylił wyrok sądu niższej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
-
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął wniosek Prokuratora Generalnego dotyczący interpretacji przepisów o planowaniu przestrzennym w kontekcie nakazania przymusowej rozbiórki obiektu budowlanego. Sąd uznał, że przepisy te obowiązują w dacie orzekania przez organy administracji, jednak w postępowaniu o rozbiórkę należy uwzględnić również przeznaczenie terenu obowiązujące od momentu powstania obiektu.
-
Właścicielka sąsiedniej nieruchomości złożyła wniosek o zbadanie legalności zabudowy, co doprowadziło do wydania decyzji o umorzeniu postępowania przez organ nadzoru budowlanego. Sąd administracyjny uchylił zaskarżone decyzje, wskazując na konieczność dokładniejszego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym ustalenia okresu wykonania robót oraz oceny zgodności z warunkami pozwolenia.
-
Organ administracji wydał nakaz rozbiórki obiektu budowlanego, co zaskarżyli inwestorzy. Sąd uchylił decyzję, uznając, że przy braku przesłanek do rozbiórki właściwe jest wydanie pozwolenia na użytkowanie, o ile obiekt nie narusza prawa, a fakt jego użytkowania nie stanowi przeszkody dla legalizacji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu nadzoru, utrzymując w mocy wyrok sądu niższej instancji.
-
Sąd uchylił decyzje organów nadzoru budowlanego odmawiające uchylenia nakazu rozbiórki budynku, uznając, że skarżący nie posiada przymiotu strony w postępowaniu wznowieniowym. Wskazano, że organ powinien umorzyć sprawę jako bezprzedmiotową, a zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane.
-
Organ nadzoru budowlanego nałożył na spółdzielnię karę pieniężną za użytkowanie budynku bez pozwolenia. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok sądu administracyjnego oraz zaskarżone postanowienia organów pierwszej instancji, stwierdzając niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego dotyczących wymiaru kary.
-
Właściciel nieruchomości zakwestionował decyzje organów nadzoru budowlanego nakazujące rozbiórkę drewnianego obiektu rekreacyjnego, powołując się na sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Sąd uznał, że ocena skutków samowoli budowlanej powinna opierać się na przepisach o planowaniu przestrzennym obowiązujących w momencie wydawania decyzji, a nie w chwili jej zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną inspektora nadzoru, utrzymując w mocy wyrok sądu I instancji uchylający nakaz rozbiórki.
-
Skarżący kwestionowali decyzje organów nadzoru budowlanego nakazujące rozbiórkę nielegalnej dobudowy, argumentując, że obecne przeznaczenie działki na cele budowlane uniemożliwia takie działanie. Sąd uchylił zaskarżone decyzje, wskazując, że organy muszą ponownie zbadać, czy aktualne przepisy planowania przestrzennego pozwalają na legalizację samowoli, a nie od razu nakazywać rozbiórkę.
-
Organ administracyjny nałożył karę na inwestorów za użytkowanie obiektu wybudowanego bez pozwolenia. Sąd uznał, że przy braku obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie oraz braku naruszenia przepisów o trybie legalizacji nie istniały podstawy do wymierzenia kary. Wskutek tego sąd uchylił zaskarżone postanowienia organu i stwierdził ich nieważność w zakresie wykonalności.
-
Skarżąca kwestionowała decyzje organów nadzoru budowlanego nakazujące rozbiórkę garażu wzniesionego bez pozwolenia. Sąd uznał, że plan perspektywiczny nie może być podstawą do oceny zgodności z prawem, a organy nie uwzględniły rolniczego charakteru gruntu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone decyzje oraz stwierdził, że nie podlegają one wykonaniu.
-
Właściciel nieruchomości zaskarżył decyzję organu odmawiającą wydania nakazu rozbiórki obiektów wybudowanych w samowolnym trybie przed wejściem w życie nowelizacji prawa budowlanego. Sąd uznał, że organ nie rozważył okoliczności dotyczących pogorszenia warunków użytkowych sąsiada oraz możliwości zastosowania innych form legalizacji lub przejęcia obiektu. Wskutek uchylenia zaskarżonych decyzji sprawa została skierowana do ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem obowiązku wyczerpującego zbadania wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.