Likwidacja spółki czy sprzedaż udziałów – punkt wyjścia do decyzji
Zakończenie zaangażowania kapitałowego w spółce należy do decyzji, które wymagają analizy wykraczającej poza samą kwestię formalności rejestrowych. Przyczyny bywają różne – wyczerpanie modelu biznesowego, zmiana planów wspólników, pojawienie się inwestora zainteresowanego przejęciem podmiotu albo potrzeba uporządkowania struktury grupy kapitałowej. W każdym z tych przypadków powraca to samo pytanie: likwidacja spółki czy sprzedaż udziałów? Obydwa rozwiązania prowadzą do wyjścia wspólnika ze spółki, różnią się jednak czasem trwania, kosztem obsługi, rozkładem ryzyka oraz – co zwykle okazuje się najistotniejsze – wysokością obciążeń podatkowych. Skala tych różnic bywa znaczna. Likwidacja spółki z o.o. stanowi sformalizowane postępowanie, które w praktyce może trwać do kilkunastu miesięcy i kończy się wykreśleniem podmiotu z rejestru przedsiębiorców. Zbycie udziałów pozwala natomiast domknąć sprawę w perspektywie kilku tygodni, przy zachowaniu bytu prawnego spółki i zmianie wyłącznie po stronie właścicielskiej. Rzetelne porównanie obu wariantów – wraz z ich konsekwencjami podatkowymi – powinno ułatwić podjęcie ostatecznej decyzji. Zapraszamy do kontaktu z Kancelarią w celu przeprowadzenia indywidualnej analizy i wskazania rozwiązania optymalnego w danym stanie faktycznym.
Likwidacja spółki z o.o. krok po kroku – procedura, terminy i koszty Likwidacja spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przebiega według scenariusza określonego w Kodeksie spółek handlowych i nie pozostawia wiele swobody co do kolejności czynności. Postępowanie otwiera uchwała wspólników o rozwiązaniu spółki, podejmowana większością dwóch trzecich głosów (art. 246 § 1 KSH) i wymagająca stwierdzenia protokołem sporządzonym przez notariusza (art. 270 pkt 2 KSH). W spółkach, których umowa została zawarta przy wykorzystaniu wzorca umowy (system S24), uchwała o rozwiązaniu może zostać podjęta w systemie teleinformatycznym, pod warunkiem, że wszyscy wspólnicy opatrzą ją kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 270 pkt 2¹ KSH). Likwidatorami są co do zasady dotychczasowi członkowie zarządu (art. 276 § 1 KSH), którzy z chwilą otwarcia likwidacji przejmują prowadzenie spraw i reprezentację spółki (art. 283 § 1 KSH), a firma spółki zostaje uzupełniona o oznaczenie „w likwidacji” (art. 274 § 2 KSH). Kolejne etapy mają charakter sekwencyjny i nie podlegają skróceniu. Otwarcie likwidacji likwidatorzy zgłaszają do KRS (art. 277 § 1 KSH), następnie sporządzany jest bilans otwarcia likwidacji (art. 281 § 1 KSH), a w Monitorze Sądowym i Gospodarczym publikowane jest ogłoszenie o rozwiązaniu spółki i otwarciu likwidacji wraz z wezwaniem wierzycieli do zgłoszenia wierzytelności w terminie trzech miesięcy od dnia tego ogłoszenia (art. 279 KSH). Likwidatorzy zamykają bieżące interesy spółki, ściągają wierzytelności, wypełniają zobowiązania i upłynniają majątek (art. 282 § 1 KSH). Zasadnicze ograniczenie czasowe wynika z art. 286 § 1 KSH: podział majątku pomiędzy wspólników nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli. Sprawozdanie likwidacyjne sporządza się na dzień poprzedzający podział majątku, a po jego zatwierdzeniu przez zgromadzenie wspólników likwidatorzy ogłaszają je w siedzibie spółki i składają sądowi rejestrowemu wraz z wnioskiem o wykreślenie spółki z rejestru (art. 288 § 1 KSH). W konsekwencji likwidacja spółki rzadko zamyka się w okresie krótszym niż osiem do dwunastu miesięcy, a w razie sporów z wierzycielami, trudności ze ściągnięciem należności bądź obecności majątku trudnego do upłynnienia okres ten ulega dalszemu wydłużeniu. Przez cały czas trwania postępowania spółka zachowuje status podatnika i pozostaje zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych, składania deklaracji oraz sprawozdań finansowych. Na koszt procedury likwidacyjnej składają się opłata sądowa od wniosku o wpis otwarcia likwidacji (250 zł, a przy wykorzystaniu wzorca uchwały w systemie S24 – 200 zł; art. 55 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych), opłata od wniosku o wykreślenie spółki z rejestru (300 zł; art. 54 tej ustawy), taksa notarialna, ogłoszenie w MSiG, a przede wszystkim kilkanaście miesięcy obsługi księgowej i prawnej. Warto odnotować, że od 29 listopada 2025 r. zniesiono obowiązek ogłaszania wpisów do KRS w Monitorze Sądowym i Gospodarczym wraz z odrębną opłatą 100 zł (ustawa z 26 września 2025 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2025 poz. 1556); w MSiG nadal publikuje się natomiast ogłoszenia wymagane przez Kodeks spółek handlowych, w tym wezwanie wierzycieli z art. 279 KSH, rozliczane według stawki za znak. W przypadku podmiotów o nieskomplikowanej strukturze budżet zamyka się zwykle w kilku tysiącach złotych, przy większym majątku rośnie natomiast wielokrotnie.
Sprzedaż udziałów w spółce z o.o. – alternatywa wobec postępowania likwidacyjnego Sprzedaż udziałów jest konstrukcją prostszą, ponieważ nie prowadzi do ustania bytu prawnego spółki, lecz wyłącznie do zmiany w składzie wspólników. Umowa wymaga formy pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi (art. 180 § 1 KSH), a w spółkach, których umowa została zawarta przy wykorzystaniu wzorca, zbycie jest możliwe również przy wykorzystaniu wzorca udostępnionego w systemie teleinformatycznym – oświadczenia zbywcy i nabywcy opatruje się wówczas kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 180 § 2 KSH). Wobec spółki zbycie udziałów wywołuje skutek dopiero z chwilą otrzymania przez nią od jednego z zainteresowanych zawiadomienia wraz z dowodem dokonania czynności (art. 187 § 1 KSH); następnie zarząd składa sądowi rejestrowemu nową, podpisaną przez wszystkich członków zarządu listę wspólników (art. 188 § 3 KSH). Przed przystąpieniem do transakcji konieczna jest analiza umowy spółki. Zawiera ona bowiem często ograniczenia dopuszczone przez art. 182 § 1 KSH – wymóg zgody spółki na zbycie udziałów, prawo pierwszeństwa lub pierwokupu przysługujące pozostałym wspólnikom, niekiedy także klauzule drag along oraz tag along. Zbycie dokonane bez wymaganej zgody spółki pozostaje czynnością bezskuteczną, której ważność zależy od następczego potwierdzenia. Odrębnego rozważenia wymaga przynależność udziałów do majątku wspólnego małżonków – przy czym sprzedaż udziałów nie należy do czynności wymienionych w art. 37 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, a zatem zgoda małżonka co do zasady nie warunkuje ważności umowy, choć bywa zastrzegana kontraktowo – oraz, przy transakcjach o odpowiedniej skali, obowiązek zgłoszenia zamiaru koncentracji Prezesowi UOKiK, którego naruszenie zagrożone jest karą pieniężną, a nie nieważnością samej umowy. Pominięcie któregokolwiek z tych elementów może zatem prowadzić do bezskuteczności czynności wobec spółki, odpowiedzialności odszkodowawczej albo sankcji administracyjnej, co czyni audyt prawny poprzedzający sprzedaż udziałów etapem o zasadniczym znaczeniu. Podstawową zaletą tego rozwiązania pozostaje tempo. Prawidłowo przygotowana transakcja sprzedaży udziałów – obejmująca list intencyjny, badanie due diligence oraz zawarcie umowy – bywa domykana w okresie od czterech do ośmiu tygodni. Wspólnik otrzymuje cenę bezpośrednio po zamknięciu transakcji, bez oczekiwania na zakończenie wielomiesięcznego postępowania. Spółka zachowuje przy tym numer NIP i REGON, historię kredytową, uzyskane zezwolenia i koncesje, umowy z kontrahentami oraz zespół, co stanowi wartość samoistną i niejednokrotnie przesądza o zainteresowaniu nabywcy. Należy jednak sprawdzić, czy konkretne zezwolenia, koncesje lub umowy nie zawierają klauzul change of control, wymagających zawiadomienia organu albo kontrahenta lub uzyskania jego zgody.
Podatki przy likwidacji spółki i przy sprzedaży udziałów – porównanie obciążeń To kwestie podatkowe najczęściej rozstrzygają o wyborze wariantu. Przy sprzedaży udziałów wspólnik będący osobą fizyczną osiąga przychód z kapitałów pieniężnych (art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT), podlegający opodatkowaniu 19-procentowym podatkiem dochodowym (art. 30b ust. 1 tej ustawy). Podstawę stanowi dochód, a więc różnica pomiędzy przychodem ze sprzedaży a kosztami jego uzyskania, ustalanymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT w odniesieniu do udziałów nabytych lub objętych za wkład pieniężny, albo na podstawie art. 22 ust. 1f tej ustawy w odniesieniu do udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny. Do wydatków na nabycie organy podatkowe zaliczają cenę udziałów, zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych, taksę notarialną oraz prowizje maklerskie; koszty doradztwa prawnego i podatkowego oraz badania due diligence traktowane są natomiast jako koszty pośrednie. Rozliczenia dokonuje samodzielnie wspólnik w zeznaniu PIT-38, składanym do 30 kwietnia roku następującego po roku transakcji (art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT). Podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 1% wartości rynkowej udziałów obciąża nabywcę (art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 4 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC), który składa deklarację PCC-3 i wpłaca podatek w terminie 14 dni od powstania obowiązku podatkowego (art. 10 ust. 1 tej ustawy). Zbycie udziałów z majątku prywatnego przez osobę fizyczną pozostaje poza zakresem VAT; jeżeli natomiast sprzedający działa w charakterze podatnika VAT, transakcja korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy o VAT. Zwolnienie to nie wyłącza jednak PCC – umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych zostały wprost wyjęte spod wyłączenia z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC. W przypadku likwidacji spółki konstrukcja jest bardziej złożona. Majątek wydawany wspólnikom stanowi dochód z udziału w zyskach osób prawnych (art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy o PIT), opodatkowany zryczałtowaną stawką 19% na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 tej ustawy. Istotne znaczenie ma jednak zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy o PIT, zgodnie z którym wolna od podatku pozostaje wartość majątku likwidacyjnego w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów. Opodatkowaniu podlega zatem wyłącznie nadwyżka ponad pierwotnie zaangażowany kapitał, przy czym obowiązki płatnika wykonuje sama likwidowana spółka (art. 41 ust. 4 ustawy o PIT), wykazując pobrany podatek w deklaracji PIT-8AR; wspólnik nie ujmuje tego przychodu w zeznaniu rocznym. Na szczególną uwagę zasługuje rozwiązanie, którego konsekwencje bywają dostrzegane zbyt późno. Od 1 stycznia 2021 roku art. 14a ust. 1 ustawy o CIT wymienia wprost podział pomiędzy wspólników majątku likwidowanej spółki. Jeżeli zatem spółka wydaje wspólnikom składniki majątku w naturze – nieruchomość, środki transportu, wyposażenie czy prawa własności przemysłowej – po jej stronie powstaje przychód w wysokości zobowiązania uregulowanego takim świadczeniem, a gdy wartość rynkowa wydawanego składnika jest wyższa – w wysokości tej wartości rynkowej, co oznacza dodatkowe obciążenie w podatku CIT. Ten sam majątek podlega wówczas opodatkowaniu dwukrotnie: na poziomie spółki oraz na poziomie wspólnika. Zagadnienie to pozostaje przy tym przedmiotem rozbieżności w orzecznictwie: obok linii korzystnej dla organów (wyrok NSA z 30 lipca 2025 r., II FSK 1422/22) funkcjonuje pogląd, zgodnie z którym art. 14a ustawy o CIT znajduje zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy świadczeniem niepieniężnym regulowane jest zobowiązanie o pierwotnie pieniężnym charakterze (wyrok NSA z 18 grudnia 2024 r., II FSK 423/23). Organy podatkowe konsekwentnie prezentują stanowisko profiskalne, dlatego likwidacja spółki dysponującej majątkiem rzeczowym okazuje się zwykle rozwiązaniem istotnie droższym podatkowo niż sprzedaż udziałów. Przy transakcjach o znacznej wartości znaczenie ma również konstrukcja daniny solidarnościowej (art. 30h ustawy o PIT). Dochody z odpłatnego zbycia udziałów, opodatkowane na podstawie art. 30b tej ustawy i wykazywane w zeznaniu PIT-38, wchodzą do podstawy jej obliczenia – co oznacza dodatkowe 4% od nadwyżki ponad milion złotych rocznie, deklarowane na formularzu DSF-1 w terminie do 30 kwietnia. Katalog dochodów tworzących podstawę daniny (art. 30h ust. 2 ustawy o PIT) jest zamknięty i nie obejmuje dochodów opodatkowanych ryczałtowo na podstawie art. 30a tej ustawy, a zatem również majątek likwidacyjny pozostaje poza tą podstawą. Przy odpowiednio wysokich kwotach różnica ta potrafi odwrócić wynik całej kalkulacji.
Kiedy likwidacja spółki okazuje się korzystniejsza niż sprzedaż udziałów Poszukiwanie nabywcy nie zawsze stanowi rozwiązanie racjonalne. Likwidacja spółki bywa wariantem właściwszym wówczas, gdy podmiot nie prowadzi rzeczywistej działalności, nie dysponuje majątkiem ani portfelem kontraktów, a jedynym realnym obciążeniem pozostają obowiązki sprawozdawcze. W takiej sytuacji brak jest substancji gospodarczej, za którą nabywca byłby skłonny zapłacić uzasadnioną cenę, a zamknięcie spółki i jej wykreślenie z KRS definitywnie porządkuje sprawę. Ścieżka ta zapewnia ponadto walor, którego nie sposób uzyskać w drodze transakcji – pewność ostatecznego zakończenia. Po wykreśleniu z rejestru podmiot przestaje istnieć, a były wspólnik nie pozostaje narażony na sytuację, w której nowy właściciel doprowadzi spółkę do niewypłacalności, a roszczenia skierowane zostaną wobec poprzedników. Rozwiązanie to znajduje zastosowanie także wtedy, gdy w spółce występują nieuregulowane ryzyka – niejasny stan prawny nieruchomości, spory pracownicze czy otwarte postępowania podatkowe – które i tak ujawniłyby się w toku badania due diligence, obniżając cenę albo prowadząc do rozbudowanego katalogu oświadczeń i zapewnień. Odwrotna zależność występuje tam, gdzie spółka dysponuje aktywami podlegającymi wycenie: rentowną działalnością operacyjną, bazą klientów, rozpoznawalną marką, zespołem, koncesjami lub zezwoleniami albo korzystnymi umowami najmu. W takich przypadkach sprzedaż udziałów jest niemal zawsze rozwiązaniem korzystniejszym, a uzyskana cena bywa wielokrotnie wyższa od wartości majątku przypadającego wspólnikowi po zakończeniu likwidacji spółki – nabywca płaci bowiem nie za poszczególne aktywa, lecz za funkcjonujące przedsiębiorstwo.
Odpowiedzialność wspólnika i zarządu po sprzedaży udziałów oraz po likwidacji spółki Wyjście ze spółki nie zawsze oznacza ustanie odpowiedzialności, co stanowi obszar szczególnie często wymagający wsparcia prawnego. Nabywca udziałów odpowiada wobec spółki solidarnie ze zbywcą za niespełnione świadczenia należne spółce ze zbytego udziału lub zbytej jego części (art. 186 § 1 KSH), przy czym roszczenia spółki do zbywcy przedawniają się z upływem trzech lat od dnia zbycia (art. 186 § 2 KSH). Odrębnym, znacznie poważniejszym zagadnieniem pozostaje odpowiedzialność członków zarządu – zarówno przewidziana w art. 299 KSH odpowiedzialność za zobowiązania spółki w razie bezskuteczności egzekucji, którą zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2010 r. (III CZP 91/09) ponoszą także likwidatorzy, jak i odpowiedzialność za zaległości podatkowe wynikająca z art. 116 Ordynacji podatkowej; za zaległości podatkowe powstałe w czasie likwidacji odpowiadają ponadto likwidatorzy na podstawie art. 116b Ordynacji podatkowej. Samo zbycie udziałów odpowiedzialności tej nie uchyla, dlatego przy sprzedaży udziałów równolegle porządkowane powinny być kwestie rezygnacji z funkcji w zarządzie oraz udzielenia absolutorium. Z tego względu prawidłowo skonstruowana umowa sprzedaży udziałów obejmuje rozbudowany katalog oświadczeń i zapewnień sprzedającego, mechanizm odpowiedzialności za ich naruszenie, limity kwotowe i czasowe, a niekiedy również rachunek powierniczy typu escrow lub inne zabezpieczenie części ceny. Postanowienia te przesądzają o tym, w jakim zakresie zbywca rzeczywiście zamyka rozdział związany ze spółką. Przy likwidacji spółki z o.o. analogiczną funkcję ochronną pełni staranne przeprowadzenie postępowania – prawidłowe wezwanie wierzycieli, rzetelne rozliczenia podatkowe oraz poprawnie sporządzone sprawozdanie likwidacyjne zabezpieczają likwidatorów przed późniejszymi zarzutami.
Likwidacja spółki a sprzedaż udziałów – zagadnienia najczęściej podnoszone przez klientów Które rozwiązanie jest szybsze – likwidacja spółki czy sprzedaż udziałów? Zdecydowanie sprzedaż. Zbycie udziałów przy przygotowanej dokumentacji zamyka się zwykle w kilka tygodni, podczas gdy likwidacja spółki z o.o. nie pozwala na podział majątku, a w konsekwencji na wykreślenie spółki z rejestru, przed upływem sześciu miesięcy od ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli (art. 286 § 1 KSH); w praktyce całe postępowanie trwa około roku. Czy dopuszczalna jest sprzedaż udziałów w spółce obciążonej długami? Tak, wymaga to jednak szczególnej staranności po obu stronach transakcji. Nabywca przejmuje spółkę wraz z całością jej zadłużenia, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w cenie, a umowa musi precyzyjnie rozdzielać odpowiedzialność za zobowiązania powstałe przed transakcją i po jej zamknięciu. Należy przy tym pamiętać, że zbycie udziałów nie zwalnia byłych członków zarządu z odpowiedzialności za wcześniejsze zaległości. Jakie są koszty likwidacji spółki z o.o.? Na koszt składają się taksa notarialna, opłaty sądowe za wpis otwarcia likwidacji (250 zł, a przy wykorzystaniu wzorca uchwały w systemie S24 – 200 zł) oraz za wykreślenie z KRS (300 zł), ogłoszenie o wezwaniu wierzycieli w Monitorze Sądowym i Gospodarczym rozliczane według stawki za znak, a także – co zwykle ma największe znaczenie – obsługa księgowa i prawna przez cały okres postępowania. Od 29 listopada 2025 r. odpadła natomiast odrębna opłata 100 zł za ogłoszenie w MSiG wpisu do KRS. W przypadku spółki nieposiadającej majątku budżet zamyka się zazwyczaj w kilku tysiącach złotych; przy spółkach dysponujących nieruchomościami bądź uwikłanych w spory sądowe kwota rośnie wielokrotnie. Czy majątek otrzymany w toku likwidacji podlega opodatkowaniu w całości? Nie. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy o PIT wolna od podatku pozostaje wartość majątku likwidacyjnego w części odpowiadającej kosztowi nabycia lub objęcia udziałów. Opodatkowaniu 19-procentowym podatkiem podlega wyłącznie nadwyżka ponad tę wartość. Czy istnieją rozwiązania pośrednie? Tak i niejednokrotnie okazują się one najkorzystniejsze. W praktyce stosowane są również umorzenie udziałów, wystąpienie jednego wspólnika przy kontynuacji działalności przez pozostałych, zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa połączone z późniejszą likwidacją spółki, a także przekształcenia poprzedzające transakcję. Dobór wariantu zależy od struktury majątku, historii objęcia udziałów oraz zamierzeń wspólników; każdorazowo należy przy tym ocenić ryzyko zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania (art. 119a Ordynacji podatkowej).
Likwidacja spółki czy sprzedaż udziałów – wsparcie Kancelarii w wyborze rozwiązania Nie istnieje rozwiązanie uniwersalne. Sprzedaż udziałów zwykle przeważa tam, gdzie spółka przedstawia realną wartość rynkową – jest szybsza, tańsza w obsłudze i pozwala odzyskać zaangażowany kapitał bez zbędnej zwłoki. Likwidacja spółki stanowi natomiast naturalny wybór w odniesieniu do podmiotów uśpionych, pozbawionych majątku bądź obciążonych ryzykami, których żaden racjonalnie działający nabywca nie przejmie. O ostatecznym wyniku porównania przesądzają jednak okoliczności szczegółowe: sposób objęcia udziałów i wysokość kosztów podatkowych, struktura majątku spółki, postanowienia umowy spółki, skala transakcji oraz próg daniny solidarnościowej. Przed podjęciem decyzji zasadne jest przeliczenie obu ścieżek do końca – z uwzględnieniem obciążeń podatkowych, kosztów obsługi oraz ryzyk pozostających po stronie wspólnika również po zamknięciu sprawy. Kancelaria prowadzi zarówno postępowania likwidacyjne spółek, jak i transakcje sprzedaży udziałów: od analizy podatkowej i audytu prawnego, poprzez negocjacje i przygotowanie dokumentacji, po postępowania rejestrowe i rozliczenia z organami podatkowymi. Zapraszamy do kontaktu i umówienia konsultacji – przedstawimy porównanie obu wariantów wraz z harmonogramem i kosztorysem, tak aby decyzja mogła zostać podjęta w oparciu o konkretne dane.
Prowadzisz spółkę i masz sprawę do rozwiązania?
Od tego pytania zaczyna się większość rozmów z prawnikiem. Opisz sprawę własnymi słowami. Sprawdzimy, czy możemy pomóc, i przedstawimy zakres, cenę oraz termin porady. Wycena nie zobowiązuje, a przepisy zostaw nam, od tego jesteśmy.
- 1 Rozmowa
Mówisz, co się dzieje, własnymi słowami.
- 2 Co dalej
Powiemy, jakie masz wyjścia i ile to kosztuje.
- 3 Działamy
Dajesz zielone światło i sprawa jest nasza.
Wolisz od razu porozmawiać? Umów konsultację.
Specjalizuje się w prowadzeniu sporów sądowych, ze szczególnym uwzględnieniem spraw z zakresu prawa cywilnego, gospodarczego, handlowego oraz upadłościowego. Głównym obszarem jej praktyki zawodowej jest kompleksowa obsługa klientów, w szczególności w zakresie windykacji należności, zarówno na etapie postępowania sądowego, jak i egzekucyjnego. W kancelarii HWW Hewelt Wojnowski Lindner i Wspólnicy pracuje jako Associate w Dziale Procesowym.
Zobacz profil →Nie przegap kolejnej analizy
Newsletter „Miesięczny Legal Check” zbiera co miesiąc najważniejsze nowelizacje i ich praktyczne skutki dla biznesu, zinterpretowane przez prawników HWW.
