Wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z 04 października 2023, sygn. II Cz 24/22
Omówienie przygotowane przez HWW. Poniżej sentencja i fragmenty uzasadnienia ze zbioru urzędowego.
Co było sporne
Sprawa dotyczyła skuteczności skargi na czynności komornika, która została wniesiona bezpośrednio do sądu, a nie do komornika, oraz nie została uzupełniona w wyznaczonym terminie. Dłużnik domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia, powołując się na nierozpoznanie wniosków o zawieszenie i umorzenie postępowania oraz wadliwe pouczenie o trybie zaskarżenia.
Jak sąd rozstrzygnął
Sąd II instancji w całości podzielił stanowisko Sądu I instancji, oddalając zażalenie dłużnika. Rozstrzygnięcie oparto na stwierdzeniu, że skarga została wniesiona z pominięciem właściwego trybu i terminu oraz nie została uzupełniona w wyznaczonym terminie, co stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 767(3) § 1 kpc. Wadliwe pouczenie zawarte w czynności komornika nie zmieniało tej konkluzji, a ewentualne żądanie przywrócenia terminu nie zostało rozpatrzone, co skutkowało utrzymaniem w mocy zaskarżonego postanowienia.
Czego z tego orzeczenia nie da się wyprowadzić
Orzeczenie ma charakter czysto procesowy i nie rozstrzyga istoty sporu dotyczącego zasadności czynności komornika, co uniemożliwia wyciąganie wniosków co do meritum egzekucji. Z sentencji nie wynika również, że wadliwe pouczenie o trybie zaskarżenia mogłoby automatycznie prowadzić do przywrócenia terminu, skoro skarga podlegała odrzuceniu z innych, niezależnych przyczyn formalnych.
Powołane przepisy
Rola art. 767 KPC w tej sprawie
Art. 767 § 1 kpc stanowił podstawę do odrzucenia skargi na czynności komornika ze względu na pominięcie właściwego trybu i terminu jej wniesienia. Sąd II instancji potwierdził, że wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, a nie do komornika, w sposób sprzeczny z regulacją tego przepisu, stanowi samodzielną podstawę do jej odrzucenia. Sporny element dotyczył interpretacji obowiązków formalnych strony, jednak sąd uznał, że nawet ewentualne wady pouczenia nie zmieniały faktu bezskuteczności czynności procesowej z tytułu naruszenia procedury określonej w art. 767 § 1 kpc.
Inne orzeczenia o tych samych przepisach
Powiązanie idzie po artykule, który oba orzeczenia powołują. To nie znaczy, że sądy rozstrzygnęły tak samo.
Pełny tekst orzeczenia
Brzmienie pochodzi ze zbioru urzędowego i nie zostało przez nas zmienione.
POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2023r. Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Izabela Śwital po rozpoznaniu w dniu 4 października 2023r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. S. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu T. O. w postaci postanowienia z dnia 29 września 2021 r. wydanego w sprawie Kmp 77/99 przy udziale wierzyciela Skarbu Państwa – Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. jako likwidatora Funduszu Alimentacyjnego oraz dłużnika – J. B. zażalenia dłużnika J. B. z dnia 25 stycznia 2022 r. na postanowienie Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 15 grudnia 2021 r. w sprawie II Co 1683/21 postanawia: oddalić zażalenie. Sędzia Izabela Śwital UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2021 r. w sprawie II Co 1683/21 Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i W. w P. odrzucił skargę uczestniczki postępowania S. S. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Poznań Grunwald i J. w P. – T. O. w postępowaniu o sygn. akt Kmp 77/99 w postaci postanowienia z dnia 29 września 2021 r. w przedmiocie nałożenia na skarżącą grzywny w trybie art. 886 § 1 kpc oraz wezwania do realizacji zajęcia wynagrodzenia za pracę dłużnika J.
B. . Nadto Sąd, działając w trybie art. 800 § 2 kpc w zw. z art. 759§ 2 kpc przekazał zawarty w skardze na czynności komornika wniosek o zawieszenie i umorzenie postępowania w sprawie Kmp 77/99 Komornikowi Sądowemu według właściwości. Podstawą rozstrzygnięcia Sądu w trybie art. 767(3) § 1 kpc było stwierdzenie nieusunięcia przez skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, nadto pominięcie przy wniesieniu skargi trybu i terminu określonego w art. 767 § 1 kpc w zw. z art. 767 § 4 i 5 kpc . Pismem z dnia 25 stycznia 2022 r. skarżący dłużnik – J. B. wniósł w terminie zażalenie na w/w postanowienie Sądu, domagając się jego uchylenia i podnosząc nierozpoznanie przez Komornika wniosków z dnia 7 czerwca 2021 r. o zawieszenie i umorzenie postepowania egzekucyjnego w sprawie Kmp 77/99, nadto niewłaściwe pouczenie o sposobie i trybie wnoszenia skargi na czynności komornika zawarte w zaskarżonym postanowieniu komornika. Sąd II instancji ustalił i zważył, co następuje : Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd II instancji w całości podziela argumentację prawną i ustalenia faktyczne przedstawione w uzasadnieniu Sądu I instancji. Zgodnie z treścią art. 767 1 kpc na czynności komornika, jak również na zaniechanie czynności przez komornika, przysługuje skarga do sądu rejonowego.
Skargę wnosi się do komornika, który dokonał zaskarżonej czynności lub zaniechał jej dokonania w terminie tygodniowym od daty czynności, gdy strona lub osoba, której prawo zostało przez czynność komornika zagrożone bądź naruszone, była przy niej obecna lub była o jej terminie zawiadomiona, w innych wypadkach od daty zawiadomienia o dokonaniu czynności, natomiast w braku zawiadomienia - od dnia powzięcia wiadomości przez skarżącego o dokonaniu czynności. Skargę na zaniechanie czynności komornika wnosi się w terminie tygodniowym od dnia, w którym skarżący dowiedział się, że czynność miała być dokonana ( art. 767 4 i 5 kpc ). W myśl art. 298 § 4 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych ( Dz. U. z 2018 r. , poz. 771 z późn. zm. ) do skarg na czynności komornika składanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy ( tj. po 1 stycznia 2019 r.) stosuje się przepis art. 767 § 5 kpc w brzmieniu dotychczasowym, z tym że skargi na czynność komornika dotyczące postępowań egzekucyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ( tj. przed dniem 1 stycznia 2019 r.,) komornik, w przypadku braku podstaw do ich uwzględnienia, przekazuje sądowi właściwemu zgodnie z przepisami dotychczasowymi ( tj. sądowi właściwemu według art. 767 § 1 kpc w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2019 r. ).
Jak to zatem słusznie zauważył Sąd I instancji, wskazany wyżej przepis art. 767 § 5 kpc w brzmieniu obowiązującym w tej dacie, ma zatem zastosowanie do każdej skargi na czynność komornika wnoszonej po tym dniu, niezależnie od daty wszczęcia postępowania, w którym skarga została złożona ( w tym również w przypadku postępowań wszczętych przed 8 września 2016r., jak w przedmiotowej sprawie). ( Zob. Ustawa o komornikach sądowych. Komentarz do art. 298 [w:] R. Reiwer (red.), Ustawa o komornikach sądowych. Ustawa o kosztach komorniczych. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2019 ). Według treści powołanego art. 767(3) § 1 kpc , jeżeli skargę wniesiono po upływie przepisanego terminu, nie opłacono jej albo nie uzupełniono w terminie jej braków lub jeśli jest niedopuszczalna z innych przyczyn, sąd odrzuca skargę. Niezależnie od rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi, sąd – na podstawie art. 767 (3) § 2 kpc - z urzędu wydaje komornikowi zarządzenia zmierzające do zapewnienia należytego wykonania egzekucji oraz usuwa spostrzeżone uchybienia, jeśli uzna, że zachodzi podstawa do podjęcia czynności w trybie art. 759 § 2 kpc , co w przedmiotowej sprawie egzekucyjnej nie miało miejsca. Odnosząc powyższe uwagi do zażalenia dłużnika, należy stwierdzić, iż skarga wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 26 października 2021 r. ( k. 4 ), została wniesiona z pominięciem trybu i terminu określonego w art. 767 § 1 kpc w zw. z art. 767 § 4 i 5 kpc , co stanowi samodzielną podstawę jej odrzucenia na podstawie art. 767 ( 3) § 1 kpc .
Powyższej konkluzji nie zmienia okoliczność wadliwego pouczenia o sposobie i trybie wniesienia skargi zawarta w treści zaskarżonej czynności komornika ( k. 181 v akt komorniczych ). Ewentualna wadliwość pouczenia może stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wskazanego środka zaskarżenia, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Podkreślenia przy tym wymaga okoliczność, iż niezależnie od ewentualnej wadliwości pouczenia co do sposobu i terminu zaskarżenia postanowienia Komornika z dnia 29 września 2021 r., przedmiotowa skarga z dnia 26 października 2021 r. podlegała odrzuceniu w trybie art. 767(3) § 1 kpc z uwagi na bezsporną okoliczność nie usunięcia przez skarżącą braków skargi (k. 8 w zw. z k. 10 i k. 13 v akt niniejszych). Z uwagi na powyższe zażalenie dłużnika z dnia 6 kwietnia 2022 r. podlegało oddaleniu w trybie art. 385 kpc w zw. z art. 397§ 2 kpc zażalenie podlegało oddaleniu. Sędzia Izabela Śwital
Skąd pochodzi ten tekst. Orzeczenie zostało opublikowane przez sąd i pobrane ze zbioru urzędowego. Sądy anonimizują dane stron przed publikacją. Nie zmieniamy treści orzeczenia; własne jest wyłącznie omówienie powyżej. Źródło: wersja urzędowa.
Kancelaria nie prowadziła tej sprawy. Publikujemy orzeczenie w celach informacyjnych. Strona nie jest poradą prawną, a powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Omówienie powstało z użyciem narzędzi automatycznych na podstawie treści orzeczenia i celowo nie zawiera danych osobowych, kwot ani dat. Jeżeli znalazłeś w nim błąd albo swoje dane, napisz na biuro@hww.pl, usuniemy stronę.