Art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Brzmienie przepisu
Art. 21. 1. Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze – ustala się w wysokości 20 % przychodów;
3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera – ustala się w wysokości 10 % tych przychodów. 2. Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. 3. Zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
1) wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest: a) spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo b) położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej;
2) uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;
3) spółka: a) o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio niemniej niż 25 % udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, lub b) o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio niemniej niż 25 % udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1; c) (uchylona)
4) rzeczywistym właścicielem należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest: a) spółka, o której mowa w pkt 2, albo b) zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny zakład jest położony. 3a. Warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa się także za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jak i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, posiada bezpośrednio – niemniej niż 25 % udziałów (akcji). Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio. 3b. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3 oraz ust. 3a, wynika z tytułu własności. 3c. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania. 4. Przepis ust. 3 ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółki, o których mowa w ust. 3 pkt 3, posiadają udziały (akcje) w wysokości, o której mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat. 5. Przepisy ust. 3 i 4 mają również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 3 pkt 3, upływa po dniu uzyskania przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1. W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), o których mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od przychodów określonych w ust. 1 pkt 1 w wysokości 20 % przychodów, z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 26 ust. 3. 6. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, nie ma zastosowania do przychodów, które zgodnie z odrębnymi przepisami zostaną uznane za:
1) przychody z podziału zysków lub spłaty kapitału spółki wypłacającej należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1;
2) przychody z tytułu wierzytelności dającej prawo do udziału w zyskach dłużnika;
3) przychody z tytułu wierzytelności uprawniającej wierzyciela do zamiany jego prawa do odsetek na prawo do udziału w zyskach dłużnika;
4) przychody z tytułu wierzytelności, która nie powoduje obowiązku spłaty kwoty głównej tej wierzytelności lub gdy spłata jest należna po upływie co najmniej 50 lat od powstania wierzytelności. 7. Jeżeli w wyniku powiązań w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 między podmiotem wypłacającym i uzyskującym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, w wyniku czego kwota wypłaconych należności jest wyższa od tej, jakiej należałoby oczekiwać, gdyby powiązania te nie istniały, zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się tylko do kwoty należności określonej bez uwzględniania warunków wynikających z tych powiązań. Przepis art. 11d stosuje się odpowiednio. 8. Przepisy ust. 3–7 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy. 9. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się jeżeli wypłacającym należności jest spółka, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 554.
Brzmienie obowiązuje od 22 kwietnia 2026.
W bazie mamy 13 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 14 czerwca 2000.
Po dacie stanu prawnego tego tekstu jednolitego (18 marca 2026) ustawa była nowelizowana 3 razy. Nie każda nowelizacja dotyczy tego artykułu, ale nie możemy tego przesądzić automatycznie, więc mówimy o tym wprost.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 73 orzeczeń, które powołują art. 21. Poniżej 15 najnowszych.
-
Spółka kwestionowała obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłaconych odsetek, powołując się na brak klauzuli o rzeczywistym beneficjencie w polskiej wersji umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Sąd uznał, że w przypadku rozbieżności między wersjami językowymi obowiązuje tekst angielski, co zobowiązuje płatnika do stosowania się do wymagań wynikających z tej wersji, niezależnie od błędów w wersji polskiej. W tym kontekście art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został wskazany jako podstawa powstania obowiązku podatkowego z mocy ustawy, spoczywającego na płatniku w zakresie obliczenia i wpłaty należności.
-
Spółka kwestionowała interpretację organu podatkowego dotyczącą obowiązku pobrania podatku u źródła od wynagrodzenia za transakcje swapu ryzyka kredytowego. Sąd uznał, że przychody z tytułu takich zobowiązań nie stanowią świadczenia o podobnym charakterze do gwarancji i poręczeń, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną oraz wyrok sądu niższej instancji.
-
Spółka zaskarżyła odmowę wszczęcia postępowania podatkowego, zarzucając organowi błędną wykładnię art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przez nieuznanie jej prawa do opodatkowania wypłat na zasadach ogólnych, a nie jako dywidendy. Sąd oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając ważność decyzji organu podatkowego i oddalając żądanie spółki o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
-
Spółka kwestionowała interpretację organu podatkowego, który uznał, że należności za dostęp do synchrotronu w Niemczech stanowią opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych należności za użytkowanie urządzenia naukowego. Sąd uchylił interpretację, stwierdzając, że pojęcie to nie obejmuje obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, takich jak synchrotron, które stanowią majątek nieruchomy. W konsekwencji do dochodów z tytułu bezpośredniego użytkowania tego typu majątku stosuje się przepisy dotyczące opodatkowania nieruchomości, a nie art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
-
Skarżąca domagała się wydania opinii o stosowaniu zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych od odsetek i dywidend. Sąd oddalił skargę, potwierdzając, że organ zasadnie odmówił wydania opinii, badając spełnienie warunków art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w tym rezydencji podatkowej i struktury własnościowej.
-
Spółka kwestionowała interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącą obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od świadczeń ubezpieczeniowych. Sąd oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że umowa ubezpieczenia nie stanowi świadczenia o podobnym charakterze do gwarancji w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji podmioty wskazane w art. 26 ust. 1 tej ustawy nie mają obowiązku pobierania podatku u źródła od przychodów z tytułu usług ubezpieczeniowych.
-
Stowarzyszenie kwestionowało interpretację organu podatkowego dotyczącą stawki podatku dochodowego od wypłat na rzecz meksykańskiej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, wskazując, że art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wymaga uznania tej organizacji za właściciela należności licencyjnych.
- III SA/Wa 2603/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 09 lipca 2020
Spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji w przedmiocie kwalifikacji przychodów indyjskiego agenta z tytułu usług marketingowych pod kątem opodatkowania zryczałtowanym podatkiem u źródła. Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, rozstrzygając spór o prawidłowe zastosowanie art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do planowanej umowy agencyjnej.
-
Spółka kwestionowała interpretację organu podatkowego dotyczącą opodatkowania należności licencyjnych za prawo do rozmnażania i sprzedaży chronionych odmian roślin. Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, stwierdzając, że wyłączne prawo do odmiany rośliny wynikające z ustawy o ochronie prawnej odmian roślin nie stanowi prawa autorskiego lub pokrewnego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
- III SA/Wa 3386/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 30 stycznia 2017
Spółka zaskarżyła interpretację Ministra Finansów, kwestionując obowiązek pobrania podatku u źródła od wypłat na rzecz spółki luksemburskiej w sytuacji połączenia z polskim udziałowcem. Sąd uchylił interpretację, uznając, że w trybie sukcesji generalnej przejmująca spółka wstępuje w prawa i obowiązki przejmowanej, co obejmuje nabyte przez nią prawo do stosowania zwolnienia z art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pod warunkiem spełnienia wymogu dwuletniego posiadania udziałów.
- II FSK 3255/13 Naczelny Sąd Administracyjny 10 marca 2016
Spółka zwróciła się o interpretację w sprawie obowiązku pobrania podatku u źródła od wypłat dla zagranicznych kontrahentów z tytułu nabycia programów komputerowych. Sąd oddalił skargę kasacyjną, utrzymując w mocy wyrok sądu I instancji uchylający interpretację, w której organ podatkowy błędnie uznał, że oprogramowanie użytkowane wyłącznie na własne potrzeby lub sprzedawane przez pośrednika nie stanowi należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
-
Spółka kwestionowała interpretację organu podatkowego dotyczącą opodatkowania odsetek wypłacanych liderowi systemu cash poolingu, twierdząc, że podmiot ten jest rzeczywistym właścicielem tych świadczeń. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że lider pełni wyłącznie funkcję pośrednika i nie posiada tytułu prawnego do odsetek, co wyklucza zastosowanie preferencyjnej stawki z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W tym kontekście art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został zinterpretowany jako podstawa do zastosowania ogólnej, wyższej stawki podatku u źródła, ponieważ warunek posiadania statusu właściciela odsetek przez beneficjenta nie został spełniony.
-
Spółka kwestionowała interpretację Ministra Finansów dotyczącą opodatkowania u źródła wypłat za nabycie praw do transmisji wydarzeń sportowych. Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, stwierdzając, że skoro prawa te nie są prawami autorskimi ani pokrewnymi, to zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowią należności licencyjnych na mocy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
-
Spółka zaskarżyła decyzję organu podatkowego dotyczącą obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat czynszu za wynajem koparki gąsienicowej. Sąd uznał, że przychód z dzierżawy maszyny budowlanej nie jest przychodem z urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co wyklucza opodatkowanie u źródła w Polsce.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie przeczytaj jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga Twoją sprawę.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym sprawdź, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.