Art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Brzmienie przepisu
Art. 21. 1. Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze – ustala się w wysokości 20 % przychodów;
3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera – ustala się w wysokości 10 % tych przychodów. 2. Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. 3. Zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
1) wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest: a) spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo b) położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej;
2) uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;
3) spółka: a) o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25 % udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, lub b) o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25 % udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1; c) (uchylona)
4) rzeczywistym właścicielem należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest: a) spółka, o której mowa w pkt 2, albo b) zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny zakład jest położony. 3a. Warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa się także za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jak i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, posiada bezpośrednio – nie mniej niż 25 % udziałów (akcji). Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio. 3b. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3 oraz ust. 3a, wynika z tytułu własności. 3c. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania. 4. Przepis ust. 3 ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółki, o których mowa w ust. 3 pkt 3, posiadają udziały (akcje) w wysokości, o której mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat. 5. Przepisy ust. 3 i 4 mają również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 3 pkt 3, upływa po dniu uzyskania przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1. W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), o których mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od przychodów określonych w ust. 1 pkt 1 w wysokości 20 % przychodów, z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 26 ust. 3. 6. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, nie ma zastosowania do przychodów, które zgodnie z odrębnymi przepisami zostaną uznane za:
1) przychody z podziału zysków lub spłaty kapitału spółki wypłacającej należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1;
2) przychody z tytułu wierzytelności dającej prawo do udziału w zyskach dłużnika;
3) przychody z tytułu wierzytelności uprawniającej wierzyciela do zamiany jego prawa do odsetek na prawo do udziału w zyskach dłużnika;
4) przychody z tytułu wierzytelności, która nie powoduje obowiązku spłaty kwoty głównej tej wierzytelności lub gdy spłata jest należna po upływie co najmniej 50 lat od powstania wierzytelności. 7. Jeżeli w wyniku powiązań w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 między podmiotem wypłacającym i uzyskującym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, w wyniku czego kwota wypłaconych należności jest wyższa od tej, jakiej należałoby oczekiwać, gdyby powiązania te nie istniały, zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się tylko do kwoty należności określonej bez uwzględniania warunków wynikających z tych powiązań. Przepis art. 11d stosuje się odpowiednio. 8. Przepisy ust. 3–7 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy. 9. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się jeżeli wypłacającym należności jest spółka, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1.
Źródło brzmienia: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 554, zgodny z tekstem ujednoliconym Kancelarii Sejmu z 02 listopada 2026.
W bazie mamy 13 historycznych brzmień tego artykułu, najstarsze od 14 czerwca 2000.
Co wynika z przepisu
Podatek dochodowy od przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych (w tym ze sprzedaży tych praw), z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, oraz za know-how ustala się w wysokości 20% przychodów, z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (ust. 1 pkt 1 i ust. 2).
W wysokości 20% przychodów ustala się również ten podatek od przychodów z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej wymienione w ust. 1 pkt 2 oraz od przychodów ze świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze (ust. 1 pkt 2 i 2a). Od przychodów zagranicznych przedsiębiorstw żeglugi morskiej i powietrznej wymienionych w ust. 1 pkt 3 i 4 podatek wynosi 10% tych przychodów. Obie stawki stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (ust. 2).
Przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są zwolnione od podatku, jeżeli łącznie spełnione są warunki z ust. 3: wypłacającym jest spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo wskazany w ust. 3 pkt 1 lit. b zagraniczny zakład, uzyskującym jest spółka podlegająca w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, jedna z tych spółek posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale drugiej, a rzeczywistym właścicielem należności jest spółka uzyskująca albo jej zagraniczny zakład w przypadku z ust. 3 pkt 4 lit. b. Wymagany okres nieprzerwanego posiadania udziałów wynosi dwa lata i może upłynąć po dniu uzyskania przychodu, a w razie niedotrzymania tego warunku stosuje się skutki określone w ust. 5 (ust. 4 i 5); zwolnienie podlega też zastrzeżeniom z ust. 3a-3c i 6-9.
Ile wynosi podatek od przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1, uzyskanych w Polsce przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT?
Według art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT podatek od tych przychodów uzyskanych w Polsce przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, ustala się w wysokości 20% przychodów. Według ust. 2 stosuje się go z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, a ust. 3-9 przewidują zwolnienie przy spełnieniu określonych tam warunków.
Jak długo trzeba posiadać udziały, żeby skorzystać ze zwolnienia z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT?
Według art. 21 ust. 4 ustawy o CIT nieprzerwanie przez dwa lata, w wysokości nie mniejszej niż 25%. Według ust. 5 zwolnienie stosuje się również, gdy ten okres upływa po dniu uzyskania przychodu, ale w razie niedotrzymania warunku spółka uzyskująca przychód jest obowiązana do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 20% przychodów, z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
Objaśnienie przygotował zespół HWW na podstawie brzmienia przepisu. Opisuje regułę ogólną i nie zastępuje porady w konkretnej sprawie.
Orzeczenia powołujące ten przepis
W bazie HWW mamy 73 orzeczeń, które powołują art. 21. Poniżej 15 najnowszych.
-
Spółka kwestionowała interpretację organu podatkowego dotyczącą obowiązku pobrania podatku u źródła od wynagrodzenia za transakcje swapu ryzyka kredytowego. Sąd uznał, że przychody z tytułu takich zobowiązań nie stanowią świadczenia o podobnym charakterze do gwarancji i poręczeń, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną oraz wyrok sądu niższej instancji.
-
Spółka kwestionowała interpretację organu podatkowego dotyczącą opodatkowania należności licencyjnych za prawo do rozmnażania i sprzedaży chronionych odmian roślin. Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, stwierdzając, że wyłączne prawo do odmiany rośliny wynikające z ustawy o ochronie prawnej odmian roślin nie stanowi prawa autorskiego lub pokrewnego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
- III SA 1661/02 NSA w Warszawie (przed reformą) 31 lipca 2003
-
Spółka kwestionowała interpretację organu podatkowego dotyczącą opodatkowania odsetek wypłacanych liderowi systemu cash poolingu, twierdząc, że podmiot ten jest rzeczywistym właścicielem tych świadczeń. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że lider pełni wyłącznie funkcję pośrednika i nie posiada tytułu prawnego do odsetek, co wyklucza zastosowanie preferencyjnej stawki z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W tym kontekście art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został zinterpretowany jako podstawa do zastosowania ogólnej, wyższej stawki podatku u źródła, ponieważ warunek posiadania statusu właściciela odsetek przez beneficjenta nie został spełniony.
-
Spółka zaskarżyła decyzję organu podatkowego dotyczącą obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat czynszu za wynajem koparki gąsienicowej. Sąd uznał, że przychód z dzierżawy maszyny budowlanej nie jest przychodem z urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co wyklucza opodatkowanie u źródła w Polsce.
-
Spółka kwestionowała obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłaconych odsetek, powołując się na brak klauzuli o rzeczywistym beneficjencie w polskiej wersji umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Sąd uznał, że w przypadku rozbieżności między wersjami językowymi obowiązuje tekst angielski, co zobowiązuje płatnika do stosowania się do wymagań wynikających z tej wersji, niezależnie od błędów w wersji polskiej. W tym kontekście art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został wskazany jako podstawa powstania obowiązku podatkowego z mocy ustawy, spoczywającego na płatniku w zakresie obliczenia i wpłaty należności.
-
Spółka zaskarżyła odmowę wszczęcia postępowania podatkowego, zarzucając organowi błędną wykładnię art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przez nieuznanie jej prawa do opodatkowania wypłat na zasadach ogólnych, a nie jako dywidendy. Sąd oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając ważność decyzji organu podatkowego i oddalając żądanie spółki o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
-
Spółka kwestionowała interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącą obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od świadczeń ubezpieczeniowych. Sąd oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że umowa ubezpieczenia nie stanowi świadczenia o podobnym charakterze do gwarancji w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji podmioty wskazane w art. 26 ust. 1 tej ustawy nie mają obowiązku pobierania podatku u źródła od przychodów z tytułu usług ubezpieczeniowych.
Sygnatura, sąd i data pochodzą z metadanych publikatora, a link prowadzi do źródła. Streszczenia przygotowaliśmy automatycznie na podstawie treści orzeczeń i celowo nie zawierają one danych osobowych, kwot ani dat; przed powołaniem orzeczenia w piśmie warto przeczytać jego pełną treść u źródła. Powołanie przepisu w orzeczeniu nie znaczy, że orzeczenie rozstrzyga każdą sprawę na jego tle.
Strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Brzmienie przepisu pochodzi z ogłoszonego tekstu jednolitego, a jego aktualność podajemy z datą. Przed powołaniem przepisu w piśmie procesowym należy sprawdzić, czy po tej dacie nie weszła w życie nowelizacja.