Przejdź do treści
HWW Hewelt Wojnowski Lindner i Wspólnicy
Interpretacje /Podatek od czynności cywilnoprawnych

Interpretacja indywidualna z 16 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4014.404.2025.1.AD

Jeśli wnioskodawca posiadał domek letniskowy, to przy zakupie mieszkania może skorzystać ze zwolnienia z art. 9 pkt 17 uPCC.

Stanowisko wnioskodawcy uznane za prawidłowe. Omówienie przygotowane przez HWW, poniżej wyimek z uzasadnienia organu.

Rozstrzygnięcie w skrócie

Podatnikowi nie ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych przy nabyciu lokalu mieszkalnego, ponieważ organ uznał, że wcześniejszy obiekt na Białorusi miał charakter budynku rekreacji indywidualnej i nie spełniał definicji nieruchomości mieszkalnej, co pozwala na skorzystanie ze zwolnienia dla pierwszego nabycia.

O co pytał wnioskodawca

Wnioskodawca wskazał, że nabywana w Polsce nieruchomość stanowi jego pierwsze nabycie lokalu mieszkalnego, co zdaniem podatnika uprawnia do zastosowania zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych. Argumentował on, że wcześniej posiadany na Białorusi domek letniskowy nie spełniał wymogów technicznych pozwalających na trwałe zamieszkiwanie i nie mógł być zarejestrowany jako stałe miejsce zamieszkania, wobec czego nie może być uznany za budynek mieszkalny.

Okoliczności, które zaważyły na wyniku

Wnioskodawca posiadał wcześniej nieruchomość na terytorium Białorusi, która w ewidencji gruntów i budynków figurowała jako budynek rekreacji indywidualnej, czyli dom ogrodowy lub letniskowy. Obiekt ten był przeznaczony wyłącznie do użytku sezonowego, nie spełniał wymogów technicznych umożliwiających trwałe zamieszkiwanie oraz nie stanowił miejsca stałego zamieszkania. Zgodnie z przepisami prawa budowlanego, budynek ten nie służył zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, a jego kategoria w rejestrze różniła się od kategorii budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Wnioskodawca nie posiadał wcześniej żadnego prawa własności do lokalu mieszkalnego, domu mieszkalnego ani udziału w tych prawach.

Dlaczego organ tak uznał

Organ oparł rozstrzygnięcie na wykładni pojęcia budynku mieszkalnego jednorodzinnego wynikającej z ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którą budynek ten musi służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych w sposób umożliwiający stałe zamieszkiwanie. Przepisy prawa budowlanego oraz rozporządzenia techniczne definiują budynek rekreacji indywidualnej jako obiekt przeznaczony do okresowego wypoczynku, co wyklucza jego klasyfikację jako nieruchomości mieszkalnej w rozumieniu ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Decydujące znaczenie dla zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 9 pkt 17 tej ustawy miały cechy faktyczne nabytej wcześniej nieruchomości, a mianowicie jej przeznaczenie ewidencyjne jako domku letniskowego oraz brak możliwości rejestracji stałego miejsca zamieszkania. Fakt, że budynek nie spełniał wymogów technicznych do użytku całorocznego i był wykorzystywany wyłącznie sezonowo, potwierdził, że nie służył on zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych w rozumieniu prawa podatkowego. W konsekwencji organ uznał, że posiadanie takiego obiektu nie stanowi posiadania prawa własności lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego, co pozwala na zastosowanie preferencyjnej stawki lub zwolnienia przy nabyciu pierwszej nieruchomości spełniającej te kryteria.

Kogo to dotyczy

Aby skorzystać z rozstrzygnięcia, należy posiadać dokumentację potwierdzającą, że nabywana nieruchomość jest pierwszym lokalem mieszkalnym, a wcześniej posiadane obiekty na terytorium zagranicznym miały charakter wyłącznie rekreacyjny i sezonowy oraz nie spełniały warunków technicznych pozwalających na trwałe zamieszkiwanie. W sytuacji, gdy organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych przysługuje pod warunkiem, że w dniu nabycia oraz przed nim nie przysługiwały prawa własności lokalu mieszkalnego, budynku mieszkalnego jednorodzinnego ani spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Czego ta interpretacja nie rozstrzyga

Wynik rozstrzygnięcia zależy od tego, czy organ podatkowy uzna nabywaną przez podatnika nieruchomość za lokal mieszkalny lub budynek jednorodzinny służący zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, a nie za obiekt rekreacji indywidualnej. Decyzja ta jest ściśle powiązana z faktycznym przeznaczeniem nabywanej nieruchomości oraz jej klasyfikacją w ewidencji gruntów i budynków, które muszą wskazywać na charakter mieszkalny, a nie sezonowy czy rekreacyjny. Interpretacja nie rozstrzyga kwestii opodatkowania nabycia nieruchomości o innym charakterze prawnym lub faktycznym, który nie spełniałby przesłanek zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych.

Pełny tekst interpretacji

Brzmienie pochodzi ze zbioru urzędowego i nie zostało przez nas zmienione.

# 0111-KDIB2-3.4014.404.2025.1.AD

## TEZA Jeśli wnioskodawca posiadał domek letniskowy, to przy zakupie mieszkania może skorzystać ze zwolnienia z art. 9 pkt 17 uPCC.

## TRESC Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 22 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z art. 9 pkt 17 ustawy. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego W przeszłości była Pani właścicielem nieruchomości (na terytorium Białorusi). Opis nieruchomości z ewidencji gruntów i budynków: - działka: - powierzchnia działki wynosi (…) ha, - przeznaczenie działki określone jest jako „do prowadzenia rodzinnych ogrodów działkowych”; - budynek: - domek o powierzchni (…) m², - przeznaczenie budynku określono jako „dom ogrodowy, dom letniskowy (dacza)”. Budynek ten był przeznaczony wyłącznie do użytku sezonowego. Budynek nie spełniał standardów i wymogów technicznych, które umożliwiają użytkowanie jako miejsce stałego zamieszkania, nie było możliwości rejestracji stałego miejsca zamieszkania. Nie posiadała Pani wcześniej żadnego lokalu mieszkalnego, domu mieszkalnego ani udziału w takich nieruchomościach.

Planuje Pani zakup nieruchomości (domu) w Polsce. Pytanie Czy zakup mieszkania w Pani sytuacji kwalifikuje się jako „pierwsze nabycie lokalu mieszkalnego” i czy przysługuje Pani zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych? Pani stanowisko w sprawie W Pani ocenie, nabywana nieruchomość w Polsce jest Pani pierwszą nieruchomością mieszkalną, dlatego przysługuje Pani zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych. Wskazała Pani, że wcześniej nie posiadała nieruchomości mieszkalnej – obiekt rekreacyjny na Białorusi (dacza) nie może być uznany za budynek mieszkalny. Nabywana nieruchomość w Polsce jest Pani pierwszą nieruchomością mieszkalną, dlatego przysługuje Pani zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.): Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy: Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 5, ciąży – przy umowie sprzedaży – na kupującym.

W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy: Podstawę opodatkowania stanowi – przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego . Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w myśl którego: Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów. Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych: Stawki podatku od umowy sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym wynoszą 2%. Umowa sprzedaży rzeczy i praw majątkowych podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a obowiązek uiszczenia podatku ciąży na kupującym. W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W myśl art. 9 pkt 17 ww. ustawy: Zwalnia się od podatku sprzedaż, której przedmiotem jest prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia. Stosownie do treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy : Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika, oraz przypadków, o których mowa w ust. 1a. Zgodnie z powołanym powyżej przepisem, zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest sprzedaż, której przedmiotem jest: - prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, - prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego, - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach.

W przypadku, w którym kupującemu przysługuje lub przysługiwał udział w opisywanych prawach nabyty tytułem dziedziczenia − by mogło być zastosowane zwolnienie − wielkość przysługującego mu udziału nie może przekroczyć 50%. Z przedstawionego opisu zdarzenia wynika, że była Pani właścicielką nieruchomości na Białorusi. Z ewidencji gruntów i budynków wynikało m.in., że przeznaczenie działki określone jest jako do prowadzenia rodzinnych ogrodów działkowych, a przeznaczenie budynku określono jako „dom ogrodowy, dom letniskowy (dacza)”. Budynek ten był przeznaczony wyłącznie do użytku sezonowego, nie spełniał standardów i wymogów technicznych, które umożliwiają użytkowanie jako miejsce stałego zamieszkania, nie było możliwości rejestracji go jako stałego miejsca zamieszkania. Nie posiadała Pani wcześniej żadnego lokalu mieszkalnego, domu mieszkalnego ani udziału w takich nieruchomościach. Jak wynika z treści art. 3 pkt 2 i 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.): Ilekroć w ustawie jest mowa o: - budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach; - budynku mieszkalnym jednorodzinnym – należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Z powołanego powyżej przepisu wynika, że budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym jest budynek w stanie umożliwiającym jego normalne użytkowanie i tym samym służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. W przepisach prawa budowlanego nie ma prawnej definicji domku letniskowego jednakże, z art. 29 ust. 1 pkt 16 ustawy Prawo budowlane oraz z przepisów § 3 pkt 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.) wynika, że budynek rekreacji indywidualnej to budynek przeznaczony do okresowego wypoczynku. Dodatkowo w ww. ustawie Prawo budowlane, w załączniku „Kategoria obiektów budowlanych” domki letniskowe znajdują się w innej kategorii niż budynki mieszkalne jednorodzinne. Wg podanych przez Panią informacji, w szczególności ze względu na przeznaczenie domku letniskowego, tj. wykorzystywanie go sezonowo a nie całorocznie, oraz w związku z jego klasyfikacją w ewidencji gruntów i budynków jako budynku (domu) ogrodowego (letniskowego), a także ze względu na fakt, że nie można go było zarejestrować jako stałego miejsca zamieszkania – należy – jak Pani wskazała – potraktować należący wcześniej do Pani domek letniskowy jako budynek rekreacji indywidualnej, który nie służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych.

Mając na uwadze powyższe, tj. fakt, że Pani własnością był wyłącznie budynek, w którym nie można było zaspokajać potrzeb mieszkaniowych, bo był on tylko do wykorzystania sezonowo – przy zawieraniu umowy sprzedaży nieruchomości mieszkalnej (domu lub mieszkalnia) możliwe będzie zastosowanie zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych określonego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Skąd pochodzi ten tekst. Interpretacja została wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i opublikowana w zbiorze urzędowym, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę. Nie zmieniamy jej treści; własne jest wyłącznie omówienie powyżej. Źródło: wersja urzędowa.

To nie jest interpretacja wydana dla Ciebie. Interpretacja indywidualna wiąże w sprawie tego, kto o nią wystąpił, i na tle stanu faktycznego, który sam opisał. Ochrona, jaką daje, przysługuje jemu, a nie każdemu, kto znajdzie się w podobnej sytuacji. Kancelaria nie występowała o tę interpretację, a strona nie jest poradą prawną.

Omówienie powstało z użyciem narzędzi automatycznych na podstawie treści interpretacji i nie zawiera danych identyfikujących wnioskodawcę. Jeżeli znalazłeś w nim błąd albo swoje dane, napisz na biuro@hww.pl, usuniemy stronę.

Napisz po poradęUmów konsultację