Interpretacje /Podatek od czynności cywilnoprawnych

Interpretacja indywidualna z 9 stycznia 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-2.4014.279.2024.3.PB

Stanowisko wnioskodawcy uznane za nieprawidłowe. Omówienie przygotowane przez HWW, poniżej wyimek z uzasadnienia organu.

Rozstrzygnięcie w skrócie

W związku z udzieleniem pożyczki pieniężnej członkowi zarządu organ uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, wskazując, że obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży wyłącznie na biorącym pożyczkę, a nie na pożyczkodawcy. Spółka jako podmiot udzielający środków nie miała więc obowiązku opodatkowania tej transakcji ani składania deklaracji PCC.

O co pytał wnioskodawca

Wnioskodawca uważał, że spółka prawidłowo opodatkowała i rozliczyła jednorazową pożyczkę pieniężną udzieloną członkowi zarządu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, uznając tę czynność za podlegającą opodatkowaniu na podstawie ustawy o PCC. Pytanie dotyczyło oceny poprawności takiego podejścia, skoro udzielanie pożyczek nie stanowiło przedmiotu działalności gospodarczej spółki.

Okoliczności, które zaważyły na wyniku

Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem VAT, zawarł z członkiem zarządu jednorazową umowę pożyczki pieniężnej, która służyła celom osobistym biorącego pożyczkę. Wnioskodawca wystąpił w tej transakcji wyłącznie jako pożyczkodawca, podczas gdy przedmiotem jego bieżącej działalności gospodarczej było prowadzenie transportu towarów. Organ wskazał, że zgodnie z przepisami ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w przypadku umów pożyczki obowiązek podatkowy ciąży na osobie biorącej pożyczkę, a nie na udzielającej jej. Z tego względu na Wnioskodawcy jako pożyczkodawcy nie spoczywał obowiązek uiszczenia tego podatku, co czyniło jego opodatkowanie i rozliczenie tej czynności nieprawidłowym.

Dlaczego organ tak uznał

Wnioskodawca zakładał, że spółka jako pożyczkodawca ma obowiązek opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, co organ uznał za błędne, powołując się na art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Przepis ten wyraźnie wskazuje, że ciężar opodatkowania przy umowie pożyczki ciąży na biorącym pożyczkę, a nie na stronie udzielającej środków pieniężnych. Organ wskazał, że w stanie faktycznym spółka pełniła wyłącznie rolę pożyczkodawcy, podczas gdy obowiązek podatkowy spoczywał na członku zarządu jako beneficjencie pożyczki. Skoro obowiązek uiszczenia podatku nie ciążył na wnioskodawcy, jego działanie polegające na złożeniu deklaracji i zapłacie podatku było nieuzasadnione prawnie. Organ odrzucił również konieczność analizy wyłączeń z opodatkowania przewidzianych w art. 2 pkt 4 tej ustawy, gdyż nie istniał podstawowy obowiązek podatkowy po stronie podatnika. W konsekwencji stanowisko wnioskodawcy o prawidłowości opodatkowania zostało uznane za nieprawidłowe ze względu na pomyłkę w określeniu podmiotu zobowiązania do zapłaty podatku.

Kogo to dotyczy

Dokumentem potwierdzającym prawo do powołania się na niniejszą interpretację jest jej oryginał lub odpis, który należy zachować w dokumentacji podatkowej. Rozstrzygnięcie to wiąże wyłącznie wnioskodawcę, na którego tle zostało wydane, i dotyczy sytuacji, w której spółka działa jako pożyczkodawca udzielający środków pieniężnych członkowi zarządu na cele osobiste. Aby oprzeć się na tym rozstrzygnięciu, należy udowodnić, że to biorący pożyczkę, a nie udzielający ją podmiot, jest stroną zobowiązaną do opłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych. W takim stanie faktycznym na pożyczkodawcy nie ciąży obowiązek podatkowy w tym podatku, co oznacza, że złożenie deklaracji i zapłata należności przez tę stronę były błędem.

Czego ta interpretacja nie rozstrzyga

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług, co stanowi przedmiot odrębnego rozstrzygnięcia. Wynik rozpatrzenia sprawy zależy od faktu, że wnioskodawca występuje w roli pożyczkodawcy, wobec czego to na biorącym pożyczkę ciąży obowiązek podatkowy, a nie na stronie udzielającej środków.

Inne interpretacje w tym podatku

Łączy je rodzaj podatku, a nie zagadnienie. Najnowsze u góry.

Pełny tekst interpretacji

Brzmienie pochodzi ze zbioru urzędowego i nie zostało przez nas zmienione.

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 23 września 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 września 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 grudnia 2024 r. (wpływ 10 grudnia 2024 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Spółka z o.o. zawarła z członkiem jej zarządu umowę (jednorazową) pożyczki pieniężnej (uzyskawszy uprzednio wymagane przez Kodeks spółek handlowych zgody korporacyjne). Z uwagi na fakt, iż udzielanie pożyczek czy też kredytów nie stanowi przedmiotu działalności spółki (prowadzi działalność w zakresie transportu towarów) złożyła ona deklarację i zapłaciła podatek od czynności cywilnoprawnych zgodnie z przepisami ustawy o PCC. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego Udzielona pożyczka służy celom osobistym członka zarządu.

Pozostały opis stanu faktycznego, który został przedstawiony przez Państwa w treści uzupełnienia wniosku jako, że dotyczy zagadnienia objętego podatkiem od towarów i usług przedstawiony został w rozstrzygnięciu obejmującym swym zakresem ocenę Państwa stanowiska w zakresie ww. podatku. Pytanie Czy spółka postąpiła prawidłowo opodatkowując i rozliczając pożyczkę podatkiem PCC? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, spółka postąpiła prawidłowo. Tego rodzaju incydentalna pożyczka będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Powyżej przywołano tylko tę część Państwa stanowiska, która odnosi się do podatku od czynności cywilnoprawnych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od towarów i usług, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja indywidualna z 13 grudnia 2024 r. Znak: 0113-KDIPT1-2.4012.781.2024.4.MC. Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j.

Dz. U. z 2024 r. poz. 295) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy: Podatkowi podlegają: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy: Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy: Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy. W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowy pożyczki podlegają generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że zawarliście Państwo (Spółka z o.o.) z członkiem zarządu umowę (jednorazową) pożyczki pieniężnej. Z uwagi na fakt, iż udzielanie pożyczek czy też kredytów nie stanowi przedmiotu Państwa działalności, złożyliście Państwo deklarację i zapłaciliście podatek od czynności cywilnoprawnych. W uzupełnieniu wniosku w zakresie podatku od towarów i usług wskazali Państwo, że udzielona pożyczka służy celom osobistym członka zarządu.

Z tak przedstawionego opisu wynika zatem, że w omawianej umowie pożyczki są Państwo pożyczkodawcą. Państwa wątpliwości budzi to czy postąpili Państwo prawidłowo opodatkowując i rozliczając pożyczkę podatkiem PCC. Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że w związku z udzieleniem przez Państwa pożyczki, na Państwu (pożyczkodawcy) nie ciążył z tego tytułu obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. Z powołanego wyżej art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jasno wynika, że w przypadku umowy pożyczki obowiązek podatkowy ciąży na biorącym pożyczkę, czyli w omawianej sprawie na członku zarządu. Tym samym, skoro przy umowie pożyczki obowiązek podatkowy ciąży na biorącym pożyczkę, a Państwo są pożyczkodawcą, to zbędna jest analiza możliwości zastosowania wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy, zgodnie z którym: Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany: a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a, b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem: - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Reasumując, w związku z udzielaniem przez Państwa członkowi zarządu pożyczki, po Państwa stronie nie powstał obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. Powyższe wynika z faktu, że są Państwo podmiotem udzielającym pożyczki, a jak wynika z ww. art. 4 pkt 7 ww. ustawy obowiązek podatkowy ciąży na biorącym pożyczkę. W przypadku Państwa nie miały zatem zastosowania uregulowania wynikające z art. 2 pkt 4 ww. ustawy. Tym samym, Państwa stanowisko, zgodnie z którym postąpili Państwo prawidłowo opodatkowując i rozliczając pożyczkę podatkiem od czynności cywilnoprawnych, należało uznać za nieprawidłowe, ponieważ na Państwu nie ciążyły żadne obowiązki na gruncie tego podatku. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k–14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43–300 Bielsko–Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).

Skąd pochodzi ten tekst. Interpretacja została wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i opublikowana w zbiorze urzędowym, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę. Nie zmieniamy jej treści; własne jest wyłącznie omówienie powyżej. Źródło: wersja urzędowa.

To nie jest interpretacja wydana dla Ciebie. Interpretacja indywidualna wiąże w sprawie tego, kto o nią wystąpił, i na tle stanu faktycznego, który sam opisał. Ochrona, jaką daje, przysługuje jemu, a nie każdemu, kto znajdzie się w podobnej sytuacji. Kancelaria nie występowała o tę interpretację, a strona nie jest poradą prawną.

Omówienie powstało z użyciem narzędzi automatycznych na podstawie treści interpretacji i nie zawiera danych identyfikujących wnioskodawcę. Jeżeli znalazłeś w nim błąd albo swoje dane, napisz na biuro@hww.pl, usuniemy stronę.