Amortyzacja instalacji OZE – optymalizacja podatkowa dla przedsiębiorców

W niniejszym artykule omawiamy najważniejsze zagadnienia z perspektywy podatku dochodowego (CIT/PIT), ze wskazaniem praktycznych możliwości przyspieszenia rozliczenia kosztów inwestycji OZE.

Instalacja OZE jako odrębny środek trwały

Pierwszym pytaniem, które powinien sobie zadać inwestor, jest to, czy instalacja OZE stanowi odrębny środek trwały, czy też jest jedynie ulepszeniem istniejącego budynku.

Rozróżnienie to ma fundamentalne znaczenie dla stawki amortyzacji. Jeżeli instalacja fotowoltaiczna została trwale wbudowana w konstrukcję budynku (np. panele zintegrowane z dachem, instalacja elektryczna poprowadzona w sposób nieodłączny od budynku), organy podatkowe mogą uznać ją za modernizację środka trwałego w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy o PIT (odpowiednio art. 16g ust. 13 ustawy o CIT). W takim przypadku wydatki powiększają wartość początkową budynku i są amortyzowane według stawki właściwej dla tego budynku – najczęściej zaledwie 2,5% rocznie.

Stanowisko takie potwierdził Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 8 listopada 2019 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.424.2019.2.MD), wskazując, że instalacja fotowoltaiczna konstrukcyjnie związana na stałe z budynkiem nie stanowi odrębnego środka trwałego.

Z kolei instalacja zamontowana w sposób umożliwiający jej demontaż i przeniesienie (np. panele na konstrukcji wsporczej na dachu płaskim, instalacja wolnostojąca, farma naziemna) powinna być traktowana jako samodzielny środek trwały. Pozwala to na zastosowanie znacznie korzystniejszych stawek amortyzacyjnych (tak z kolei Dyrektor KIS w interpretacji z 11 marca 2022 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.26.2022.1.SH).

Przy planowaniu inwestycji OZE warto zadbać o to, aby sposób montażu instalacji pozwalał na jej kwalifikację jako odrębnego środka trwałego. Jest to kwestia zarówno techniczna, jak i dokumentacyjna.

Klasyfikacja KŚT – wybór między 7% a 10%

Instalacja fotowoltaiczna traktowana jako odrębny środek trwały może zostać zakwalifikowana do jednej z dwóch pozycji Klasyfikacji Środków Trwałych:

• KŚT 348 – „Pozostałe turbozespoły i zespoły prądotwórcze” (grupa 3) – stawka amortyzacyjna 7% Klasyfikacja ta opiera się na argumencie, że panele fotowoltaiczne służą wytwarzaniu energii elektrycznej, a więc stanowią rodzaj zespołu prądotwórczego.
• KŚT 669 – „Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe” (grupa 6) – stawka amortyzacyjna 10% W opisie uzupełniającym tego rodzaju KŚT wymieniono wprost kolektory słoneczne. Choć panel fotowoltaiczny nie jest technicznie tym samym co kolektor słoneczny, oba urządzenia służą wykorzystaniu energii słonecznej, co uzasadnia klasyfikację przez analogię.

Korzystniejsza klasyfikacja do KŚT 669 (stawka 10%) została potwierdzona przez Dyrektora KIS w ww. interpretacji indywidualnej z 11 marca 2022 r. (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.26.2022.1.SH). Kluczowym elementem stanu faktycznego było w tym przypadku uprzednie potwierdzenie klasyfikacji przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Przed przyjęciem instalacji do ewidencji środków trwałych warto wystąpić do OKiN US w Łodzi z wnioskiem o potwierdzenie klasyfikacji KŚT. Uzyskanie opinii GUS istotnie wzmacnia pozycję podatnika w przypadku ewentualnej kontroli.

Farma fotowoltaiczna

W przypadku dużych inwestycji np. farm fotowoltaicznych, szczególnie istotna jest prawidłowa dekompozycja inwestycji na poszczególne środki trwałe. Procedura polega na wyodrębnieniu i osobnym zaklasyfikowaniu każdego komponentu farmy tj. ustalenie listy środków trwałych, które składają się na farmę fotowoltaiczną.

Jednocześnie opisane powyżej działanie optymalne będzie również dla podatku od nieruchomości i ustalenie podstawy opodatkowania tym podatkiem.

Jednorazowa amortyzacja – do 100 000 zł

Przepisy art. 22k ust. 14–21 ustawy o PIT (odpowiednio art. 16k ust. 14–21 ustawy o CIT) przewidują możliwość jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od fabrycznie nowych środków trwałych zaliczonych do grup 3–6 i 8 KŚT, do łącznej kwoty 100 000 zł w roku podatkowym. Przykładowo warunki tej preferencji może spełniać fotowoltaika (KŚT 669, grupa 6).

Możliwość jednorazowej amortyzacji farmy fotowoltaicznej (KŚT 669) potwierdził Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej, wskazując, że spełnione są przesłanki z art. 22k ust. 14 ustawy o PIT, jeżeli środek trwały jest fabrycznie nowy i prawidłowo zaliczony do grupy 3–6 KŚT (sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.522.2020.2.AC).

Amortyzacja a VAT – odliczenie podatku naliczonego

Niezależnie od metody amortyzacji w podatku dochodowym, przedsiębiorca będący czynnym podatnikiem VAT ma prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego od zakupu instalacji OZE wykorzystywanej w działalności opodatkowanej.

Podsumowanie

Prawidłowe zaplanowanie struktury podatkowej inwestycji OZE pozwala na znaczące przyspieszenie rozliczenia kosztów. Uwagę należy zwrócić na następujące aspekty:

1. Odpowiednia kwalifikacja instalacji jako odrębnego środka trwałego – weryfikacja czy instalacji stanowi ulepszenie budynku, czy jest osobnym środkiem trwałym;

1. Ustalenie właściwej klasyfikacji KŚT: przykładowo dla fotowoltaiki KŚT 669 (stawka 10%) – zamiast KŚT 348 (stawka 7%). Dla bezpieczeństwa uzyskać potwierdzenie z GUS;
2. Możliwość jednorazowa amortyzacja do 100 000 zł (art. 22k ust. 14 ustawy o PIT / art. 16k ust. 14 ustawy o CIT);
3. Wyodrębnienie poszczególnych komponentów farmy OZE.

Potrzebujesz pomocy w tym temacie? Napisz do nas!