Przejdź do treści
HWW Hewelt Wojnowski Lindner i Wspólnicy
Energetyczne 19 stycznia 2026 ok. 6 min czytania

Preferencje taryfowe dla ciepła odpadowego w polskim Prawie energetycznym

Aleksandra Lindner Autor Aleksandra Lindner Adwokat, Partner
Preferencje taryfowe dla ciepła odpadowego w polskim Prawie energetycznym

Polskie prawo energetyczne oferuje znaczące preferencje dla ciepła odpadowego: gwarantowaną stopę zwrotu 7% z kapitału zainwestowanego w instalacje zagospodarowujące ciepło odpadowe (art. 45 ust. 1 pkt 1b) oraz zwolnienie z obowiązku zatwierdzania taryf dla źródeł do 5 MW spełniających kryteria efektywności (art. 47 ust. 1c). Ciepło odpadowe definiowane jest jako niemożliwe do uniknięcia ciepło powstające jako produkt uboczny procesów przemysłowych. Aktualnie tylko 21% polskich systemów ciepłowniczych ma status efektywnych energetycznie, podczas gdy cel PEP 2040 zakłada osiągnięcie 85% do 2030 roku, co oznacza ogromny potencjał dla inwestorów.

Dokładne brzmienie kluczowych przepisów Prawa energetycznego

Podstawą prawną preferencji dla ciepła odpadowego jest ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r., Prawo energetyczne w tekście jednolitym Dz.U. 2024 poz. 266. Przepisy te zostały istotnie znowelizowane ustawami z 28 lipca 2023 r. (Dz.U. 2023 poz. 1681) oraz 21 listopada 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 1881).

Art. 45 ust. 1 pkt 1b stanowi fundament preferencji taryfowych:

„Przedsiębiorstwa energetyczne ustalają taryfy (…) które należy kalkulować w sposób zapewniający pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie budowy, modernizacji i przyłączania jednostek wytwórczych będących instalacjami odnawialnego źródła energii, w których jest wytwarzane ciepło, oraz instalacji, w których jest zagospodarowywane ciepło odpadowe, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w wysokości nie mniejszej niż stopa zwrotu na poziomie 7%.”

Przepis gwarantuje inwestorom preferencyjną stopę zwrotu 7% , wyższą niż standardowa stawka dla innych rodzajów działalności energetycznej.

Art. 47 ust. 1c wprowadza zwolnienie z regulacji taryfowej:

„Taryfy ustalane przez przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję na wytwarzanie ciepła, w części dla każdego ze źródeł ciepła o mocy zainstalowanej cieplnej nieprzekraczającej 5 MW, które spełnia warunki określone w art. 7b ust. 3, nie podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE.”

Art. 7b ust. 3 definiuje kryteria efektywności dla indywidualnych źródeł ciepła:

„Obowiązku (…) nie stosuje się, jeżeli jest planowane dostarczanie ciepła z indywidualnego źródła ciepła w obiekcie, które spełnia łącznie następujące warunki: 1) charakteryzuje się współczynnikiem nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej nie wyższym niż 0,8; 2) ciepło wytworzone z tego źródła ciepła stanowi nie mniej niż 60% ciepła z odnawialnych źródeł energii.”

Art. 3 pkt 20i zawiera definicję legalną ciepła odpadowego:

Ciepło odpadowe i chłód odpadowy , niemożliwe do uniknięcia ciepło lub chłód, które są wytwarzane jako produkty uboczne w instalacjach przemysłowych lub instalacjach wytwórczych energii, lub w sektorze usług i które bez dostępu do systemu ciepłowniczego lub chłodniczego pozostałyby niewykorzystane, rozpraszając się w powietrzu lub w wodzie, w przypadku gdy jest lub będzie wykorzystywana kogeneracja lub gdy wykorzystanie kogeneracji nie jest możliwe.”

Kryteria efektywnego systemu ciepłowniczego według art. 7b ust. 4

Odrębne od indywidualnych źródeł ciepła są kryteria dla całych systemów ciepłowniczych. Art. 7b ust. 4 definiuje efektywny energetycznie system ciepłowniczy jako system wykorzystujący co najmniej:

  • 50% energii z odnawialnych źródeł energii, lub
  • 50% ciepła odpadowego, lub
  • 75% ciepła z kogeneracji, lub
  • 50% kombinacji powyższych źródeł

Kryteria te będą stopniowo zaostrzane zgodnie z dyrektywą EED 2023/1791. Od 1 stycznia 2028 r. kogeneracja musi być wysokosprawna (80%), a od 2035 r. wymóg dla kombinacji wzrośnie do 80% z minimalnym udziałem 35% OZE lub ciepła odpadowego.

Procedura zatwierdzania taryf dla ciepła przez URE

Proces taryfowy reguluje Rozporządzenie Ministra Klimatu z 7 kwietnia 2020 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf (Dz.U. 2020 poz. 718 ze zm.). Procedura przebiega w sześciu etapach.

Etap 1, Przygotowanie wniosku: Przedsiębiorstwo samodzielnie kalkuluje taryfę na podstawie kosztów uzasadnionych zgodnie z art. 45 ustawy i przygotowuje dokumentację według Wytycznych Prezesa URE.

Etap 2, Złożenie wniosku: Wniosek składa się do właściwego oddziału terenowego URE minimum 2 miesiące przed upływem okresu obowiązywania poprzedniej taryfy. Nowe przedsiębiorstwa mają 30 dni od uzyskania koncesji.

Etap 3, Wszczęcie postępowania: Następuje w dniu wpłynięcia wniosku.

Etap 4, Analiza merytoryczna: URE weryfikuje koszty uzasadnione i zgodność z przepisami, może wezwać do uzupełnienia dokumentacji. Etap 5, Decyzja: Zatwierdzenie lub odmowa. Etap 6, Publikacja: W Biuletynie URE w ciągu 14 dni; wprowadzenie taryfy następuje między 14 a 45 dniem od publikacji.

Wymagane dokumenty obejmują: pismo przewodnie, proponowany tekst taryfy, dowód opłaty skarbowej, tabele kalkulacyjne URE (bilans ciepła, koszty wytwarzania/przesyłania, koszty paliw i uprawnień CO₂, amortyzacja), sprawozdanie finansowe, plan rzeczowo-finansowy oraz dokumentację techniczną.

Statystyki efektywnych systemów ciepłowniczych w Polsce

Według danych URE za 2024 r., w Polsce funkcjonuje 398 koncesjonowanych przedsiębiorstw ciepłowniczychoperujących łącznie 719 systemami ciepłowniczymi. Jedynie około 150 systemów (21%) posiada status efektywnych energetycznie, wzrost z zaledwie 10% w 2019 r. Struktura zasilania pokazuje, że 18% systemów wykorzystuje OZE, 7% ciepło odpadowe, a 33% ciepło z kogeneracji.

W 2024 r. 403 przedsiębiorstwa były zobowiązane do zatwierdzania taryf, prowadzono 547 spraw taryfowych, a łączne przychody koncesjonowanych przedsiębiorstw wyniosły 41 mld zł. Nakłady inwestycyjne sektora osiągnęły 4,7 mld zł. Do URE wpłynęło 80 wniosków o uzgodnienie planu rozwoju w kierunku efektywności.

Głównymi źródłami ciepła kwalifikującymi się do preferencji są: biomasa (90% ciepła OZE w Polsce), geotermia (7 systemów o łącznej mocy ~129 MW w Podhalu, Mszczonowie, Pyrzycach, Uniejowie, Stargardzie, Poddębicach i Toruniu), pompy ciepła, oraz ciepło odpadowe z przemysłu, oczyszczalni ścieków (np. Czajka w Warszawie), centrów danych i kopalń (sprężarki powietrza).

Korzyści ze statusu efektywnego systemu ciepłowniczego

Przedsiębiorstwa ze statusem efektywnego systemu uzyskują: dostęp do finansowania publicznego (program „OZE, źródło ciepła dla ciepłownictwa” z budżetem 2 mld zł, dotacje do 50% kosztów kwalifikowanych), zgodność z taksonomią UE dla jednostek gazowych, zwolnienie z obowiązku zakupu ciepła OZE od stron trzecich (art. 116 ust. 2b ustawy OZE) oraz ochronę przed odłączaniem odbiorców , klienci nie mogą się odłączyć od efektywnego systemu.

Przedsiębiorstwa zwolnione z zatwierdzania taryf (art. 47 ust. 1c) nadal muszą: kalkulować ceny zgodnie z rozporządzeniem, publikować taryfy na stronie internetowej, składać coroczne sprawozdania do 31 marca oraz publikować jednoskładnikową cenę ciepła.

Wnioski i perspektywy regulacyjne

Polski system preferencji dla ciepła odpadowego jest spójny z kierunkiem transformacji energetycznej UE, lecz wymaga przyśpieszenia wdrażania. Zaledwie 21% systemów spełnia dziś kryteria efektywności wobec celu 85% na 2030 r. Kluczowe zmiany nadchodzą w 2028 r. (zaostrzenie wymogów dla kogeneracji do 80% wysokosprawnej, limit emisji 270g CO₂/kWh) oraz 2035 r. (wymóg 80% OZE/ciepła odpadowego lub ich kombinacji z minimum 35% udziałem czystych źródeł). Inwestorzy powinni uwzględnić te trajektorie regulacyjne w planach modernizacji infrastruktury ciepłowniczej.

Najczęściej zadawane pytania

Jaką stopę zwrotu z kapitału gwarantuje polskie prawo dla inwestorów w ciepło odpadowe?

Polskie prawo energetyczne gwarantuje preferencyjną stopę zwrotu na poziomie 7% z kapitału zainwestowanego w instalacje zagospodarowujące ciepło odpadowe. Jest to stawka wyższa niż standardowa dla innych rodzajów działalności energetycznej, co ma na celu zachęcenie do inwestycji w ten sektor.

Które źródła ciepła są zwolnione z obowiązku zatwierdzania taryf przez Prezesa URE?

Zwolnienie z zatwierdzania taryf dotyczy źródeł ciepła o mocy zainstalowanej cieplnej nieprzekraczającej 5 MW, które spełniają określone kryteria efektywności. Obejmuje to źródła, w których współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej nie przekracza 0,8, a udział ciepła z odnawialnych źródeł energii wynosi co najmniej 60%.

Czy klienci mogą się odłączyć od systemu ciepłowniczego, jeśli ten posiada status efektywnego energetycznie?

Nie, przedsiębiorstwa ze statusem efektywnego systemu ciepłowniczego korzystają z ochrony przed odłączaniem odbiorców. Oznacza to, że klienci nie mają prawa do jednostronnego odłączenia się od takiego systemu, co jest jedną z korzyści płynących z uzyskania tego statusu.

Jakie są główne źródła ciepła kwalifikujące się do preferencji w Polsce?

Do głównych źródeł ciepła kwalifikujących się do preferencji należą biomasa, geotermia, pompy ciepła oraz ciepło odpadowe pochodzące z przemysłu, oczyszczalni ścieków, centrów danych i kopalń. Biomasa stanowi około 90% ciepła z odnawialnych źródeł energii w Polsce.

Do kiedy polskie systemy ciepłownicze muszą osiągnąć poziom efektywności energetycznej wynoszący 85%?

Cel osiągnięcia 85% efektywności energetycznej przez systemy ciepłownicze obowiązuje do roku 2030, zgodnie z Polityką Energetyczną Polski do 2040 roku. Obecnie tylko 21% systemów spełnia te kryteria, co wskazuje na ogromny potencjał do rozwoju tego sektora.

Od czego zacząć

Masz sprawę z prawa energetycznego lub OZE?

Od tego pytania zaczyna się większość rozmów z prawnikiem. Konsultacja jest płatna, 600 zł netto. Płacisz za realną poradę: powiemy, czy masz problem prawny, co da się z nim zrobić i ile to mniej więcej kosztuje. Na nic dalej Cię to nie wiąże, a przepisy zostaw nam, od tego jesteśmy.

  1. 1
    Rozmowa

    Mówisz, co się dzieje, własnymi słowami.

  2. 2
    Co dalej

    Powiemy, jakie masz wyjścia i ile to kosztuje.

  3. 3
    Działamy

    Dajesz zielone światło i sprawa jest nasza.

Aleksandra Lindner
Autor
Aleksandra Lindner
Adwokat, Partner
Prawo energetyczne · OZE · Prawo korporacyjne

Adwokat i certyfikowany mediator sądowy. Specjalizuje się w prawie energetycznym i odnawialnych źródłach energii, łącząc bieżące doradztwo regulacyjne z obsługą korporacyjną i transakcjami M&A. Doświadczenie zdobywała w renomowanych warszawskich kancelariach oraz jako prawnik wewnętrzny w czołowych firmach z branży energetycznej, finansowej i nowych technologii.

Zobacz profil →
Miesięczny Legal Check

Nie przegap kolejnej analizy

Co miesiąc najważniejsze nowelizacje i ich praktyczne skutki dla biznesu, zebrane i zinterpretowane przez prawników HWW.

Powiązane publikacje

Energetyczne 18 czerwca 2026

Czerwcowy numer newslettera jest już dostępny

W czerwcowym wydaniu przeczytają Państwo m.in. o: W czerwcowym wydaniu przeczytają Państwo m.in. o: projektowanych zmianach w Prawie energetycznym, które zobowiążą sprzedawców energii, gazu i ciepła …

KH
Kancelaria HWW
1 min czytania

Umów konsultację

Umów konsultację z prawnikiem naszej kancelarii.

Umów konsultację