Sprawa dotyka kwestii o fundamentalnym znaczeniu dla przedsiębiorców korzystających z umów kompleksowych na dostarczanie energii, a mianowicie uprawnień odbiorcy końcowego przy wypowiadaniu umowy zawartej na czas nieoznaczony.
Stan faktyczny
Klient Kancelarii zawarł z powodem, sprzedawcą energii z siedzibą w Gliwicach, umowę kompleksową na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej na czas nieoznaczony, z jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia. Gdy otrzymał lepszą ofertę rynkową i zdecydował się na zmianę dostawcy, złożył wypowiedzenie umowy z zachowaniem przewidzianego w niej okresu wypowiedzenia. W odpowiedzi sprzedawca energii wystawił notę obciążeniową opiewającą na kwotę ponad 90 000 zł tytułem kary umownej.
Argumentacja Kancelarii i rozstrzygnięcie Sądu
Kancelaria HWW wykazała przede wszystkim, że do rozwiązania umowy doszło już z końcem 2023 roku, na skutek skutecznie doręczonego sprzedawcy oświadczenia o wypowiedzeniu złożonego przez naszego klienta. Oznaczało to, że kolejny cennik nigdy nie wszedł w życie i nie mógł wiązać pozwanej spółki, a tym samym brak było jakiejkolwiek podstawy do naliczenia kary.
Niezależnie od powyższego Sąd przeanalizował sprawę również przez pryzmat art. 4j ust. 3 ustawy Prawo energetyczne. Przepis ten przyznaje odbiorcy końcowemu prawo do wypowiedzenia umowy zawartej na czas nieoznaczony bez ponoszenia jakichkolwiek dodatkowych kosztów. W razie skorzystania z tego uprawnienia odbiorca zobowiązany jest wyłącznie do pokrycia należności za faktycznie pobrane paliwo lub energię oraz świadczone usługi dystrybucji, i nic ponadto.
Stanowisko Sądu koresponduje z ugruntowaną linią orzeczniczą, w tym z wyrokiem Sądu Najwyższego z 17 stycznia 2020 roku (sygn. IV CSK 579/17), zgodnie z którym art. 4j ust. 3 Prawa energetycznego realizuje zasadę bezkosztowego rozwiązania umowy sprzedaży energii elektrycznej i nie może stanowić podstawy obciążenia odbiorcy końcowego karą umowną.
Znaczenie rozstrzygnięcia dla przedsiębiorców
Wyrok jest istotnym sygnałem dla wszystkich przedsiębiorców będących odbiorcami końcowymi energii elektrycznej lub paliw gazowych.
Prawo energetyczne jednoznacznie stoi po stronie odbiorców końcowych, zapewnia im swobodę zmiany sprzedawcy bez ryzyka ponoszenia dodatkowych obciążeń finansowych. Kluczowe jest przy tym rozróżnienie pomiędzy umową zawartą na czas nieoznaczony, gdzie zastosowanie ma pełna ochrona wynikająca z art. 4j ust. 3 Prawa energetycznego, a umową na czas oznaczony, gdzie sytuacja prawna kształtuje się odmiennie.
Sprawa pokazuje również, jak istotna jest staranna analiza stanu prawnego i faktycznego przed podjęciem decyzji o zmianie dostawcy energii, zarówno w zakresie sposobu złożenia wypowiedzenia, jak i jego skutków prawnych.
Zespół
Za prowadzenie sprawy odpowiadał zespół procesowy Kancelarii HWW: aplikantka adwokacka Adrianna Bracichowicz oraz radca prawny Adrian Łukasik, pod nadzorem Partnera adw. Aleksandry Lindner.
Adrianna Bracichowicz to zaangażowana prawniczka w naszej kancelarii, specjalizująca się w prawie gospodarczym a także w prawie procesowym. Ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie Wrocławskim, a swoje umiejętności rozwijała także podczas studiów na Uniwersytecie w Bergen w Norwegii w ramach programu Erasmus+. Obecnie kontynuuje swoją edukację prawniczą, odbywając pierwszy rok aplikacji adwokackiej.
Zobacz profil →Prawnicy HWW udzielają konsultacji w Warszawie oraz online. Wybierz formę kontaktu.
Nie przegap kolejnej analizy
Najważniejsze zmiany w prawie i ich skutki dla biznesu, raz w miesiącu na Twój e-mail.
Zapisując się, akceptujesz politykę prywatności. Wypiszesz się jednym kliknięciem.
