Wydatki na imprezy integracyjne w części w jakiej dotyczą udziału współpracownika (B2B) nie stanowią kosztu podatkowego

Kłopotliwe wydatki na reprezentację

Tytułem wstępu zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Zarówno sądy administracyjne jak i organy podatkowe definiując pojęcie „reprezentacja” – z uwagi na brak jego ustawowej definicji – odwołują się do jego słownikowego znaczenie zgodnie, z którym „reprezentacja” stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu.

Jednocześnie kwalifikacja każdego przypadku, w tym kontekście wydatków ponoszonych na współpracowników powinna być odrębna, uzależniona od jego okoliczności (tak Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 702/11).

Czego dotyczyła sprawa

W przedmiotowej sprawie wnioskodawca był polskim producentem oprogramowania. Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i związaną z nią strategią zarządzania personelem chciał organizować spotkania integracyjne mające na celu integrację zatrudnionych w spółce, pracujących w zespołach pracowników oraz współpracowników (osoby na umowach współpracy B2B).

Potrzeba organizowania spotkań integracyjnych wynikała z tego, że spółka organizuje pracę w zespołach mieszanych – pracownicy ze współpracownikami oraz z faktu, że posiada oddziały rozsiane po całej Polsce. Zespoły, w ramach których wykonywane są projekty, składają się z osób pracujących w jednym oddziale i biurze, z osób pracujących w ramach działalności gospodarczych poza biurami spółki, oraz z osób zatrudnionych w różnych oddziałach w różnych miastach. Z tej przyczyny osoby te nie mają często możliwości poznać się osobiście i zintegrować.

W wydanej w dniu 21 czerwca 2018 r. interpretacji indywidualnej (znak: 0111-KDIB2-3.4010.103.2018.1.KB) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe wskazując, że:

Odnośnie wydatków związanych z uczestnictwem w spotkaniach o charakterze integracyjnym osób fizycznych, które nie są zatrudnione w Spółce, a jedynie świadczą na jej rzecz usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (umowy o współpracy B2B), wskazać należy, że wydatki te nie mogą zostać uznane za koszty podatkowe. Z uwagi na to, że z tymi osobami Wnioskodawcę łączą jedynie powiązania biznesowe jako równorzędnych partnerów, nie można uznać, że spotkania o charakterze integracyjnym wpływają na zwiększenie przychodów, bądź zabezpieczenie ich źródła.

Mając zatem powyższe na względzie stwierdzić należy, ze wydatki związane z organizacją spotkań o charakterze integracyjnym w zakresie dotyczącym osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą noszą znamiona reprezentacji, mają na celu wykreowanie pozytywnego wizerunku firmy w oczach kontrahentów i partnerów biznesowych, uwypuklenie swojej zasobności i profesjonalizmu, czyli stworzenie oczekiwanego wizerunku Wnioskodawcy dla potencjonalnego zawarcia umowy lub stworzenia oczekiwanego wizerunku Wnioskodawcy dla potencjonalnego zawarcia umowy lub stworzenie korzystnych warunków jej zawarcia. Tym samym wydatki poniesione z tego tytułu, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p., nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów.

Korzystne orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

W inny sposób (korzystny dla wnioskodawcy) na sprawę spojrzał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Sąd w wyroku z 29 marca 2022 r. sygn. I SA/Rz 94/22 uchylił interpretację orzekając, że:

(…) w kontekście okoliczności przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zarzutu skargi stwierdzić należy, że podstawą wykluczenia z kosztów uzyskania przychodów skarżącej, wydatków ponoszonych na organizację imprez integracyjnych, w części odnoszącej się do współpracowników skarżącej, nie może być zakwalifikowanie ich jako kosztów na reprezentację.

Pytanie skarżącej o zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez nią, w związku z udziałem współpracowników w imprezach integracyjnych, postawione zostało nie w kontekście tworzenia bezpośrednich warunków współpracy z nimi przez spółkę, ale udziału tychże osób w realizacji obowiązków przez poszczególne zespoły skarżącej, tworzone przez pracowników i współpracowników. W tej więc sytuacji stwierdzić należy, że wątpliwości skarżącej dotyczyły oddziaływania i efektów uzyskiwanych przez nią, w związku z ponoszeniem omawianych wydatków, nie w relacji pomiędzy spółką a nimi, ale w kontekście wpływu tego rodzaju działalności na ogólne efekty uzyskiwane przez skarżącą, w ramach jej działalności operacyjnej.

(…) organ nieuzasadnienie zakwalifikował wydatki ponoszone na koszty integracji, w części dotyczącej współpracowników, jako koszty reprezentacji, wyłączone z mocy art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. z kosztów uzyskania przychodów spółki.

Jednak reprezentacja, co wyklucza wydatek z kosztów podatkowych

Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z 19 października 2022 r. sygn. II FSK 572/22) nie przekonały argumenty spółki oraz sądu pierwszej instancji zgodnie, z którymi integracja całego zespołu wpływa na jakość ich pracy, pozwala na integrację pracowników ze współpracownikami (tworzących zespoły), polepsza atmosferę, a także wpływa pozytywnie na realizację zadań, co w konsekwencji wpływa na przychody spółki. Zdaniem sądu inną kwestią jest prawnopodatkowa kwalifikacja wydatku, a ta nakazuje alokację do wydatków na reprezentację, co tym samym dyskwalifikuje przedmiotowe wydatki z kosztów podatkowych.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostawia wiele do życzenia

Profiskalne podejście Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej i innych podobnych sprawach może zastanawiać, tym bardziej że sąd stawał już po stronie podatników np. w zakresie lunchów biznesowych np. wyrok z 20 października 2022 r. sygn. II FSK 531/20. W tym przypadku od sądu można było oczekiwać bardziej kompleksowego i „życiowego” spojrzenia na rozpatrywaną sprawę, w szczególności z perspektywy aktualnych realiów biznesowyc

Potrzebujesz pomocy w tym temacie? Napisz do nas!