


Dynamiczny rozwój sektora deweloperskiego powoduje stały wzrost liczby transakcji dotyczących nabywania gruntów pod inwestycje budowlane. Sprzedaż nieruchomości na cele deweloperskie różni się istotnie od typowych transakcji zawieranych z osobami fizycznymi – jest bardziej złożona, rozłożona w czasie i wymaga szczegółowej analizy zarówno stanu prawnego, jak i faktycznego nieruchomości. Prawidłowe przygotowanie i zabezpieczenie takiej transakcji wymagają więc staranności oraz świadomości prawnej po obu stronach umowy.
Transakcje dotyczące gruntów inwestycyjnych są z reguły procesem wieloetapowym. Deweloper, przed podjęciem ostatecznej decyzji o zakupie, przeprowadza kompleksowe badanie due diligence, obejmujące analizę stanu prawnego i faktycznego nieruchomości, jak również uzyskanie decyzji administracyjnych niezbędnych do realizacji inwestycji (np. decyzji o warunkach zabudowy, pozwolenia na budowę, warunków technicznych przyłączenia do sieci czy wyników badań geotechnicznych).
Z uwagi na długość i złożoność tych czynności, strony najczęściej zawierają umowę przedwstępną sprzedaży – rekomendowaną w formie aktu notarialnego. Pozwala ona kupującemu wpisać roszczenie o przeniesienie własności do księgi wieczystej, co skutecznie zabezpiecza jego interesy, a w razie potrzeby umożliwia dochodzenie zawarcia umowy przyrzeczonej na drodze sądowej.
Umowa przedwstępna powinna obejmować w szczególności:
Alternatywnym rozwiązaniem, coraz częściej stosowanym w praktyce deweloperskiej, jest umowa sprzedaży zawarta pod warunkiem zawieszającym. Jej konstrukcja zapewnia nabywcy większy poziom bezpieczeństwa prawnego, ponieważ skutki przeniesienia własności następują dopiero po spełnieniu określonych w umowie przesłanek.
Do takich warunków można zaliczyć na przykład:
Tak ukształtowana umowa pozwala deweloperowi uniknąć ryzyka nabycia gruntu, który nie spełnia wymogów inwestycyjnych, a sprzedającemu daje pewność, że transakcja zostanie sfinalizowana po ziszczeniu się jasno określonych warunków.
Zabezpiecza dojście transakcji do skutku. W razie zawarcia umowy przyrzeczonej zaliczany jest na poczet ceny. W przypadku zawinionego odstąpienia przez kupującego sprzedający może zatrzymać zadatek; natomiast w razie zawinionego niewykonania umowy przez sprzedającego jest on zobowiązany zwrócić zadatek w podwójnej wysokości.
Rękojmia to odpowiedzialność sprzedawcy za wady rzeczy. Między przedsiębiorcami można ją ograniczyć lub wyłączyć. Przy szerokim due diligence dewelopera- często wyłącza się rękojmię za wady fizyczne gruntu, pozostawiając odpowiedzialność za wady prawne (np. nieujawnione obciążenia).
Na rzecz kupującego można wpisać w dziale III KW roszczenie o przeniesienie własności, co przyznaje mu pierwszeństwo nabycia nieruchomości. Dla sprzedającego korzystne jest natomiast zobowiązanie dewelopera do złożenia u notariusza zgody na wykreślenie wpisu na wypadek, gdyby umowa przyrzeczona nie doszła do skutku.
Z chwilą podpisania umowy sprzedaży własność nieruchomości przechodzi na nabywcę, niezależnie od zapłaty ceny. Powoduje to naturalne ryzyko po stronie sprzedającego, zwłaszcza w przypadku odroczonej płatności. W celu jego ograniczenia warto zastosować dodatkowe instrumenty prawne zabezpieczające wykonanie zobowiązań kupującego.
Warto zatem stosować instrumenty zapewniające efektywny wpływ środków:
Pozwala, po nadaniu klauzuli wykonalności, wszcząć egzekucję bez procesu (np. co do zapłaty ceny lub wydania nieruchomości). Nie eliminuje jednak ryzyka niewypłacalności dłużnika.
Kupujący wpłaca cenę do depozytu notarialnego. Środki są przechowywane na koncie depozytowym i wypłacane sprzedającemu po spełnieniu uzgodnionych warunków (np. podpisaniu aktu przenoszącego własność, złożeniu wniosku do KW o wpis własności kupującego, przedłożeniu zaświadczeń). Rozwiązanie to skutecznie ogranicza ryzyko braku płatności.
Transakcje sprzedaży gruntów na rzecz deweloperów należą do najbardziej wymagających pod względem prawnym czynności na rynku nieruchomości. Ich prawidłowe przeprowadzenie wymaga nie tylko dogłębnej znajomości przepisów prawa cywilnego i administracyjnego, ale również praktycznego zrozumienia procesów inwestycyjnych.
Dla dewelopera kluczowe jest zapewnienie możliwości realizacji planowanego przedsięwzięcia przy minimalizacji ryzyka nabycia nieruchomości nieprzydatnej inwestycyjnie. Dla sprzedającego – uzyskanie gwarancji zapłaty ceny i uniknięcie sytuacji, w której zbycie nieruchomości nie zostanie sfinalizowane mimo poniesionych kosztów i utraty możliwości sprzedaży innemu podmiotowi.
Starannie skonstruowana umowa – poprzedzona kompleksowym badaniem stanu prawnego i faktycznego nieruchomości – stanowi podstawowy instrument ochrony interesów obu stron. W praktyce dobrze przygotowana dokumentacja oraz właściwie dobrane mechanizmy zabezpieczające nie tylko minimalizują ryzyka transakcyjne, lecz także pozwalają na sprawną i bezkonfliktową realizację inwestycji, co w długofalowej perspektywie przekłada się na stabilność i przewidywalność całego procesu deweloperskiego.
Potrzebujesz pomocy w tym temacie? Napisz do nas!