Kancelaria HWW doprowadza do uchylenia decyzji wymiarowych przed WSA

Kancelaria HWW Hewelt Wojnowski Lindner i Wspólnicy odniosła znaczący sukces przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w złożonym sporze dotyczącym prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia usług doradczych. Sprawa, która toczyła się przez wiele lat w trybie nadzwyczajnym, dotyczyła zakwestionowania przez organy skarbowe rzetelności faktur dokumentujących specjalistyczne wsparcie w zakresie informatyki i biznesu. WSA w Warszawie w całości podzielił argumentację Kancelarii, uchylając niekorzystne dla podatnika decyzje i wskazując na szereg rażących naruszeń proceduralnych, jakich dopuścił się organ odwoławczy.

Wieloletnia batalia o wznowienie postępowania

Przebieg postępowania w tej sprawie był wyjątkowo złożony i wymagał od zespołu Kancelarii HWW ogromnej determinacji oraz konsekwencji procesowej. Pierwotna, niekorzystna decyzja ostateczna zapadła jeszcze w 2017 roku, jednak dzięki zidentyfikowaniu nowych dowodów w postaci archiwalnej korespondencji elektronicznej, Kancelaria zainicjowała w grudniu 2018 roku nadzwyczajny tryb wznowienia postępowania. W kolejnych latach sprawa była wielokrotnie rozpatrywana przez organy obu instancji oraz dwukrotnie trafiała przed Wojewódzki Sąd Administracyjny. Mimo kolejnych wyroków uchylających decyzje fiskusa, organ odwoławczy wciąż odmawiał merytorycznej zmiany stanowiska.

Arbitralna ocena dowodów przez organy podatkowe

Istotą sporu było zakwalifikowanie przez fiskusa faktur za usługi doradcze jako dokumentujących czynności, które rzekomo nie miały miejsca. Organ oparł swoją tezę głównie na zeznaniach pracowników niższego szczebla, którzy nie posiadali wiedzy o zaangażowaniu zewnętrznego eksperta. Kancelaria HWW konsekwentnie wykazywała, że taka argumentacja pomija specyfikę funkcjonowania dużych zespołów projektowych, gdzie kluczowe doradztwo strategiczne odbywa się na poziomie zarządu, często bez wiedzy osób zajmujących niższe stanowiska. Kluczowym dowodem w sprawie była obszerna korespondencja elektroniczna, która jednoznacznie potwierdzała merytoryczny wkład doradcy w realizowane projekty.

Ostateczny triumf i uchylenie decyzji wymiarowych

Zwieńczeniem tej długotrwałej batalii prawnej jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2026 r., sygn. akt: III SA/Wa 1876/25. Sąd, w pełni podzielając nasze stanowisko, uchylił niekorzystne decyzje dotyczące odmowy wznowienia postępowania. Co więcej jednak, Sąd zdecydował się również na uchylenie pierwotnych decyzji wymiarowych z 2016 i 2017 roku, które stanowiły źródło wieloletniego sporu. Rozstrzygnięcie to definitywnie potwierdza, że zgromadzony przez Kancelarię materiał dowodowy był wystarczający do podważenia wcześniejszych ustaleń fiskusa.

Granice swobodnej oceny dowodów a zasada zaufania

Kluczowym elementem argumentacji Kancelarii, w pełni podzielonym przez Sąd, było wykazanie ścisłego związku pomiędzy art. 191 a art. 121 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 191 O.p., organ ma obowiązek ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona na podstawie całego zebranego materiału, co musi odbywać się w sposób swobodny, a nie dowolny. W niniejszej sprawie Kancelaria dowiodła, że organ naruszył ten obowiązek poprzez selektywne i profiskalne podejście do dowodów, co bezpośrednio uderzyło w wyrażoną w art. 121 § 1 O.p. zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Sąd potwierdził, że rzetelna realizacja zasady swobodnej oceny dowodów jest warunkiem koniecznym dla zachowania zaufania obywatela do państwa, a ignorowanie dowodów korzystnych dla podatnika stanowi rażące zaprzeczenie tych standardów

Obowiązek respektowania wytycznych sądu i zasady zaufania

W toku postępowania Kancelaria podniosła także zarzut naruszenia art. 153 P.p.s.a., wskazując, że organ orzekający ponownie zignorował wcześniejszą ocenę prawną oraz wskazania sądu co do konieczności wnikliwej analizy treści maili. Administracja skarbowa, zamiast rzetelnie odnieść się do przedstawionych dowodów, poprzestała na arbitralnych stwierdzeniach, że korespondencja nie potwierdza zakresu usług, mimo iż sama przyznała, że dotyczyła ona kwestii informatycznych i była prowadzona w terminach zbliżonych do wystawienia faktur. WSA uznał, że takie działanie organu stanowi niedopuszczalne rozstrzyganie „ex cathedra” i narusza fundamentalną zasadę pogłębiania zaufania obywateli do państwa.

Skuteczna ochrona interesów podatnika i znaczenie precedensu

Dzięki strategii procesowej Kancelarii HWW, sąd potwierdził, że organ podatkowy nie ma całkowitej dowolności w ocenie dowodów. Wyrok ten ma istotne znaczenie dla branży usług niematerialnych, ponieważ dopuszcza korespondencję e-mail jako pełnoprawny dowód wykonania usługi. Sąd podkreślił, że w sytuacji, gdy materiał dowodowy budzi wątpliwości, których nie da się usunąć, organ winien zastosować zasadę in dubio pro tributario i rozstrzygnąć je na korzyść podatnika, czego w tej sprawie zabrakło.

Eksperckie wsparcie w sporach podatkowych

Sukces w tej sprawie jest efektem wieloletniego zaangażowania zespołu podatkowego Kancelarii HWW. Sprawa ta stanowi kolejny przykład skuteczności Kancelarii w obronie praw podatników w starciu z rygorystycznym i często nieuzasadnionym podejściem organów skarbowych.

Zespół Kancelarii odpowiedzialny za prowadzenie sprawy

Za prowadzenie sprawy po stronie Kancelarii odpowiadali:

• Mikołaj Hewelt – adwokat, doradca podatkowy, doradca restrukturyzacyjny, partner,
• Mateusz Kowalski – radca prawny, doradca podatkowy,
• Piotr Magda – radca prawny.

Potrzebujesz pomocy w tym temacie? Napisz do nas!